189. Bruno Brocken en Jorgen Vranken - Play More Podcast
“Onze podcast is kort en bondig. We willen vooral dat mensen hun tv aanzetten en naar een film gaan kijken.”
De drie belangrijkste vragen en antwoorden uit deze aflevering voor jou samengevat:
Heb je een groot budget en bekende koppen nodig voor een bedrijfspodcast?
Absoluut niet. Bruno en Jorgen maken hun podcast zonder additioneel marketingbudget. Ze doen dit tijdens hun normale werkuren. Hoewel Telenet toegang heeft tot bekende Vlamingen (BV's) voor andere projecten, kozen ze er bewust voor om de Play More Podcast zelf te presenteren.
De reden hiervoor is authenticiteit. Toen ze een pilot-aflevering draaiden, was de interne feedback unaniem: omdat zij de experts zijn die het product dagelijks beheren en zelf enorme filmliefhebbers zijn, kwam hun verhaal veel echter over dan wanneer een ingehuurde stem het zou voorlezen. Zelfs met een Limburgs of Mechels accent bleek de eigen stem de beste keuze voor de geloofwaardigheid.
Of een podcast onderdeel is van de merkstrategie van een groot bedrijf of de personal branding van een solo-ondernemer, dezelfde regel geldt: blijf dicht bij jezelf en de waarden van je bedrijf. Dat is misschien wel dé belangrijkste voorwaarde voor succes, niet alleen voor je podcast, maar in alles wat je doet.
Hoe lang mag een podcastaflevering idealiter duren?
Er is geen vaste regel, maar voor de Play More Podcast was de beslissing snel genomen: kort en krachtig.
Jorgen geeft aan dat hij zelf allergisch is aan oeverloze gesprekken die uren duren. Dat zijn gesprekken die je voert op café, niet in een podcast. Daarom kozen ze voor een format van maximaal 10 tot 15 minuten.
In die tijd bespreken ze drie films. Dit dwingt hen om tot de kern van de zaak te komen: waarom moet een klant deze film zien?
Het doel is niet om een gesproken recensie te geven, maar om enthousiasme te creëren. Bovendien is het een slimme marketingstrategie: je wil dat mensen tijd overhouden om daadwerkelijk naar hun tv-scherm te kijken.
En daar zit het echte antwoord op deze vraag: een podcast aflevering mag zolang duren als nodig is om je boodschap over te brengen. Duurt een aflevering een paar uur maar is elke minuut waardevol? Dan is dat helemaal prima. Heb je alles gezegd wat er te zeggen valt in een paar minuten? Dan is dat ook helemaal prima. You do you! Maar vergeet niet dat het ook altijd nog interessant moet blijven voor je luisteraar.
Is de technische kant van podcasten moeilijk?
Veel mensen laten zich afschrikken door de techniek, maar Bruno en Jorgen ontdekten dat het laagdrempeliger is dan verwacht. Hoewel ze het geluk hebben dat er bij Telenet een professionele studio in de ondergrondse parking beschikbaar is, benadrukken ze dat de voorbereiding en de passie voor het onderwerp belangrijker zijn.
Efficiëntie is hierbij het sleutelwoord. Door hun afleveringen volledig uit te schrijven, voorkomen ze dat ze gaan "freewheelen" en de tijd uit het oog verliezen. Dit zorgt ervoor dat ze drie afleveringen kunnen opnemen in slechts één uur tijd. Ze worden ondersteund door een collega, Lotte, die de techniek bedient en de rol van regisseur opneemt.
Natuurlijk heeft niet iedereen deze luxe. Maar zelfs zonder studio en begeleiding is podcasten makkelijker dan je denkt en is er geen reden voor techniek-paniek.
Mijn tip: begin met wat er al is, bijvoorbeeld je smartphone, ga op zoek naar eenvoudige tools, zoals Alitu, en geef jezelf de toestemming om al doende te leren.
“Een podcast starten is veel laagdrempeliger dan ik dacht. Het is echt bereikbaar voor iedereen die iets te vertellen heeft.”
Luister naar deze aflevering:
Opgenomen op 16/03/2026
Een gesprek met Marketing manager Premium Entertainment Jorgen Vranken en Manager Entertainment Operations Bruno Brocken (BE) over hun podcast "Play More Podcast".
In de Play More Podcast kiezen Jorgen Vranken & Bruno Brocken elke 2 weken 3 films uit het Play More aanbod en vertellen ze je op 10 minuutjes waarom je deze moet gezien hebben.
We hebben het o.a. over:
podcasten voor een breed publiek, gelinkt aan een succesvol streaming product dat eigenlijk concurrentie is voor de podcast, en waarom dat slim is
waarom ze authenticiteit en de podcast zelf hosten ipv bekende kop of professionele stem in te huren
minimal effort podcasting, ofwel efficiënt praten en opnemen, en zonder extra marketingbudget
het belang van een goede USP voor je podcast
Luister hier naar de podcast van Bruno en Jorgen:
op Spotify: https://open.spotify.com/show/6qkGuRC6QpcHC5YdatPhAT
op het YouTube kanaal van Telenet: https://www.youtube.com/@telenet
Connecteer met Jorgen:
https://www.linkedin.com/in/jorgenvranken/
Connecteer met Bruno:
https://www.linkedin.com/in/brunobrocken/
Music from #Uppbeat (free for Creators!): https://uppbeat.io/t/cutesy-chamber-ensemble/no-mystery
License code: K2HYNI6S4OV9PFQV
In deze podcast reeks vraagt podcast strateeg en podcast marketing expert Ann Alice De Schoenmaeker podcasters waarom zij podcasten. Je ontdekt in deze reeks dat iedereen een eigen reden heeft om te podcasten. En along the way krijg je ook heel veel tips en inspiratie om met je eigen podcast aan de slag te gaan.
Heb je een suggestie voor een gast? Of een andere boodschap of vraag voor mij?
Ik vind het leuk om van je te horen, dus neem gerust contact op via het contactformulier.
Maak jij ook een podcast en wil je daarover in gesprek gaan in deze reeks?
Plan een opname in via https://calendly.com/annalice/opname-podcast-why-nl
Deze podcast wordt gemaakt met Alitu, de meest eenvoudige all-in-one tool om je podcast op te nemen, te monteren en te publiceren zonder gedoe. Ook eens proberen? Surf naar https://alitu.com?fp_ref=ann-alice en gebruik bij het aanmaken van je account de code ANNALICE, dan krijg je na een gratis proefperiode van 7 dagen ook nog 50% korting op je eerste maand abonnement.
Transcriptie:
Disclaimer - deze transcriptie is gemaakt met A.I. en kan fouten bevatten.
[00:48] Ann Alice: Dag Bruno en Jorgen, welkom in Why Do You Podcast.
[00:54] Jorgen: Hallo.
[00:54] Bruno: Hey Ann.
[00:56] Ann Alice: Dat is lang geleden hé?
[00:58] Bruno: Absoluut, absoluut. Wij kennen elkaar ook al meer dan...
[01:03] Ann Alice: Durven we dat zeggen?
[01:06] Bruno: Ik durf dat zeggen.
[01:08] Jorgen: Bij mij is het iets minder lang, maar toch ook achttien jaar, denk ik. Want ik werk achttien jaar bij Telenet.
[01:13] Ann Alice: Ah ja, ik was daar al voor u, dus ja...
[01:16] Jorgen: Ik was vol, dus... Toch ook achttien jaar.
[01:19] Ann Alice: Ja, maar Bruno nog langer, want we hebben samen gestudeerd.
[01:22] Jorgen: Dat is waar, inderdaad.
[01:26] Ann Alice: We zaten samen in de klas op wat nu Thomas More heet.
[01:32] Jorgen: En gedroeg hij zich een beetje, of viel dat mee of viel dat tegen?
[01:35] Ann Alice: Dat viel goed mee. Ik herinner mij toch geen zware uitspattingen.
[01:40] Bruno: Ik ben altijd een brave man geweest.
[01:41] Jorgen: En omgekeerd.
[01:43] Bruno: Ann die was ook heel braaf.
[01:45] Jorgen: Absoluut.
[01:47] Ann Alice: En hij was toen al met zijn vrouw.
[01:50] Bruno: Ja, absoluut. We zijn dit jaar... 25 jaar samen en na een jaar getrouwd, Ann.
[02:00] Ann Alice: Ja.
[02:01] Bruno: Kijk.
[02:03] Ann Alice: Misschien daarom dat hij zo braaf was.
[02:05] Jorgen: Ja, dat kan ook.
[02:06] Bruno: Ja, absoluut.
[02:08] Ann Alice: Goed, ja, dus wij waren ooit collega's ook bij Telenet en nu maken jullie als nog steeds collega's samen een podcast die toch ook wel gelinkt is aan Telenet.
[02:23] Bruno: Ja.
[02:23] Ann Alice: Vertel.
[02:26] Jorgen: Ja, want wij hebben niet de ambitie om professionele podcasters te worden, dus dat is van in het begin wel heel duidelijk geweest. Maar ikzelf doe de marketing van onder andere het product Playmore, dat is een films- en seriesproduct. En Bruno doet daarvoor heel veel technisch en operationeel werk, dus wij werken heel veel samen op dat product. en dat is een product dat het oudste streamingproduct van Telenet eigenlijk is, maar dat heeft ook als nadeel dat het een product is dat qua klantenbasis wel wel aan het dalen is. En wij zoeken eigenlijk continu naar manieren om niet zozeer het product terug echt te doen groeien, want daar zijn andere dingen voor nodig, dat gaat niet zomaar door daarvoor reclame te maken, maar we proberen wel ergens de klantenbasis wel wat onder controle te houden. En zo kwamen we op het idee van waarom maken we niet samen iets podcastachtig, leggen we niet aan klanten uit van wat er eigenlijk allemaal in Playmore zit en proberen we klanten niet warm te maken om hun product meer te gebruiken en op die manier ook te vermijden dat ze vertrekken.
[03:51] Bruno: Het is denk ik ook het oudste streamingproduct in Vlaanderen.
[03:54] Jorgen: Ja, ik denk het ook.
[03:56] Bruno: Dus een van de allereerste streamers was sowieso Playmore. Dat heeft nog altijd een heel trouwe klantenbasis en wij zochten eigenlijk een manier om iets extra aan die klanten te geven. En dan dachten wij, zullen we eens een podcast opnemen, wat initieel was starten als een beetje een gek idee tussen filmliefhebbers, want wij zijn beide filmliefhebbers. We gingen met een pilot draaien, met ons beiden, die we intern hadden gepitcht van, vinden jullie dit iets om verder mee te gaan? En dan bleek dat het feedback vooral fijn was dat het authentiek was, omdat het van ons kwam. Want we gingen initieel niet zelf de host zijn. Maar na de goede feedbacks hebben we dan toch maar gestart en nu zijn we dertien afleveringen verre.
[04:45] Jorgen: Ja, dus effectief, na de proefaflevering hadden we nog altijd zoiets van, we gaan dat niet zelf doen. Er zijn hier binnen Telenet genoeg mensen die een betere stem en een betere taalgebruik hebben dan ons. Dan de Lindburger en de Mechelaar. Maar de feedback was wel unaniem. Iedereen zei, ah maar ja, jullie hebben hem geschreven, jullie hebben hem samengesteld. Dat nu door iemand laten inlezen, dat gaat nooit hetzelfde zijn. Dat gaat qua authenticiteit echt niet goed zijn. Dus waarom doe je het dan gewoon zelf? En ja, dan zijn we er zo erg ingerold.
[05:23] Ann Alice: Ja, ik vind het wel. Langs de ene kant vind ik het een heel vanzelfsprekende keuze, heel logisch, maar langs de andere kant heeft Play ook andere podcasts die dan door BV's gepresenteerd worden. Dus toch ook wel een gedurfde keuze, denk ik.
[05:43] Jorgen: Ja, nu dat willen we niet mee concurreren met die BV's, maar dat klopt. Zelf hadden we niet die ambitie en hem dan laten inspreken of BV's hem laten beginnen figureren. Ja, ik denk dat dat op zich heel raar zou kunnen overkomen, dus dat was niet de keuze.
[06:09] Bruno: Ik denk dat we er ook geen geheim van moeten maken dat we de podcast maken zonder additioneel budget.
[06:15] Jorgen: Ja.
[06:15] Bruno: Dus wij doen dat tijdens onze werkuren, dus we hebben daar niet de fondsen voor om veel bv's aan te werven en was ook niet de bedoeling van wat we er wouden van maken van de podcast.
[06:28] Ann Alice: Nee.
[06:29] Bruno: Want we waren eigenlijk redelijk snel uit het concept uit. We wilden niet te cinefiel gaan en ook niet geen uren praten over verschillende filmtitels. maar wel zoiets kort en krachtig, bijna als een soort van teaser, omdat ten slotte willen we dat mensen eerder naar de film gaan kijken dan naar onze podcast gaan luisteren. Dus in die optiek spreekt dat elkaar wel wat tegen. Je wilt mensen naar je podcast lokken, maar ook voor hun tv-scherm zetten. Dus dat bracht ook wel wat uitdagingen met zich mee, Wij als filmliefhebbers zouden sowieso uren met elkaar kunnen praten, maar ja, daar heeft niemand een bloodschap aan.
[07:05] Jorgen: En ik ben er ook zelf redelijk allergisch aan, dus ik ben een hele grote fan van korte podcasts, beetje de stijl van de Zeven van de Tijd bijvoorbeeld, of Sporza heeft ook zo'n aantal highlight-podcast-achtige dingen. Ik erger me echt dood aan zo'n filmpodcast die anderhalf uur duren en waarbij twee gasten precies aan een toog van een café letterlijk aan het lullen zijn over films. Ik vind dat verschrikkelijk, ik kan daar totaal niet naar luisteren. Bij sport heb je dat ook, je hebt heel veel sportpodcasts waarbij vaak op een heel platte manier zo oeverloos letterlijk geluld wordt over voetbalmatchen, alhoewel ik zelf een hele grote voetbalfan ben, maar ik vind dat echt puur tijdverlies. Daar waren wij het direct over eens, we doen het heel gebald, max 10 minuten, kwartier, met echt gewoon de kern van de zaak van waarom moet een klant die film gezien hebben, zeker als het een onbekendere titel is. dat proberen kernachtig te zeggen en enthousiasme te creëren. Dat krijg je volgens mij niet. We kunnen met gemak over die drie films drie uur aan een stuk blijven babbelen, maar wie heeft daar nu een boodschap aan?
[08:24] Ann Alice: Sommigen misschien wel. De Netflix-fanatics zullen graag drie uur naar jullie luisteren. Misschien is dat nog iets om als extra bonuscontent te voorzien.
[08:38] Jorgen: Zo de extended version.
[08:40] Bruno: Ja, ik denk dat we vooral graag willen dat mensen onze podcast afzetten om de film te gaan kijken. En we hebben een aantal keer feedback gekregen van luisteraars om te zeggen, hé fijn, ik heb die film ontdekt en ik ben hem gaan kijken. Dan hoef je natuurlijk als kijker geen investering te maken van uren in onze podcast, het gaat over 10 minuutjes maximum, om dan de film te kunnen gaan kijken. Dus dat is wel een belangrijke, dat we die formule kunnen behouden en dat op die manier eigenlijk doen.
[09:09] Ann Alice: Ja, dus korte afleveringen, en als ik het goed begreep, elke keer drie films die aan bod komen?
[09:13] Jorgen: Klopt, ja.
[09:14] Ann Alice: En die drie zijn heel divers, of zitten die in hetzelfde genre dat jullie daar twee kiezen?
[09:24] Jorgen: Ja, daar achter alle richtingen uit. En ook binnen de afleveringen proberen. Het gaat echt van horror naar romcom. naar drama, af en toe meer familie-gerichte film. Ik denk dat we echt alle genres al gehad hebben ondertussen.
[09:40] Bruno: Playmore is ook een heel breed en diep product. Dat spreekt heel veel verschillende klanten aan, of heel veel verschillende kijkers aan. En een podcast moet eigenlijk een weerspiegeling van dat soort mensen zijn. Ik ben bijvoorbeeld zelf een horrorliefhebber, dus uiteraard kijk ik veel horror. Maar niet iedereen zit altijd in zijnzelfde genre te kijken. Ik kan evengoed vrijdagavond naar iets spannend kijken en zondagavond met de kinderen naar een of andere familietitel. En dat weerspiegelen we vooral ook in de podcast, die ook heel breed gaat in de verschillende titels die we eruit kiezen. Er komen zo wel een aantal acteurs zo een keer terug, omdat we weten dat die populair zijn in het pakket. En als er dan een nieuwe titel komt, dan bespreken we die vaak wel eens, maar het is redelijk hard inlopend.
[10:29] Jorgen: We hebben een paar keer ook een special gedaan, een Halloween special, maar zelfs binnen die special... zijn we dan, het gaat natuurlijk over horrorfilms, maar hebben we ook zo geprobeerd om daar ook drie totaal verschillende horrorfilms in te steken. Gaande van iets meer soft, toegankelijk, tot meer de die-hard-stuff. Maar zelfs daar proberen we het zo divers mogelijk te maken, omdat je nu eenmaal met een heel breed publiek zit binnen Playmobil.
[11:02] Ann Alice: Ja, dat lijkt me wel sterk aan dat concept. Doordat het dan wel een korte aflevering is, waarbij je gewoon drie films krijgt, kan je daar ook wel dat hele brede publiek in bereiken en gaan mensen ook wel, denk ik, naar elke aflevering luisteren. Er gaat al niet zoiets zijn van, oh, ik haat horrorfilms en nu zijn het drie suggesties in dat genre, dus die aflevering van de podcast ga ik dan skippen.
[11:28] Jorgen: Ja, dat zou in principe niet mogen. Er gaat in principe altijd, denk ik, wel één van de drie zijn waar iedereen wel iets mee heeft. Plus wat we ook heel sterk proberen, is een mengeling van heel bekende titels met onbekende titels. Daarom niet direct, weet ik veel, een Pakistanse drama. Daar gaat ook niet een playmore zitten. Maar er zitten titels tussen die ik zelf ook niet gezien had of niet kende. En die ik dan, door ze via Playmore te bekijken, ontdekt heb. En ik zei van, amai, ik wist niet dat dat zo'n goede film was.
[12:07] Ann Alice: Ja.
[12:07] Jorgen: En die pakken we dan ook mee in de... Dat vind ik eigenlijk ook wel leuk. Ik vind dat zelf ook altijd plezant als andere mensen mij een titel aanraden die ik zelf niet ken. En ik bekijk die en als ik zoiets heb van, amai, ik ben blij dat hij dat gezegd heeft, want anders had ik hem weer gemist.
[12:24] Ann Alice: Ja, en zo gaat dat met podcasten ook. Net zoals met films en met boeken, mond-aan-mond is nog altijd de strafste vorm om iets te laten groeien en om groter bereik te krijgen. Dus ja, inderdaad, met een podcast gaat dat ook zo. Als iemand zegt, je moet eens naar die podcast luisteren, dan gaat hij dat doen.
[12:46] Bruno: Ja, en we geven ook bijvoorbeeld geen scoren of we willen geen oordeel over een specifieke titel, omdat wat voor mij goed is, misschien voor iemand anders niet goed is, en vice versa. Waar wij vooral willen naartoe werken, is om mensen een zo breed mogelijk aanbod te leren kennen en misschien eens iets te ontdekken waar ze van dachten van, ah ja, dat wist ik niet dat ik dat zou fijn vinden. Dus we blijven daar ook zowel wat van weg van te zeggen, dit is een slechte film of dit is een hele goeie film. We proberen zowat de... op zijn Vlaams de gulden midden weg te houden.
[13:18] Jorgen: Pas op, als ze hem echt heel erg goed vinden... Dan zeggen we het wel. Dan valt het wel op.
[13:23] Ann Alice: Of heel heel slecht.
[13:25] Jorgen: Of we ontdagen dat wij zelf alle twee enorme fans van zijn. Dan kunnen we ons toch moeilijk inhouden om er dan heel neutraal over te blijven. En als ze hem zelf echt niet goed vinden, Voelt je het, denk ik, als kijker of als luisteraar ook wel een klein beetje, maar het is inderdaad niet zo dat we op het einde zeggen, die film geven we drie sterren en die geven we er vier en die krijgt er maar één. Dat doen we niet. Maar als we heel enthousiast zijn, is het enthousiasme soms moeilijk te verstoppen.
[13:58] Bruno: Ik vind vooral dat iedereen zijn eigen oordeel moet vallen.
[14:01] Jorgen: Ja, tuurlijk.
[14:02] Bruno: En daar moeten podcasts toe leiden van, ik ga miskijken en dan kan nog een luisteraar zeggen van, ik vond dit echt gewoon slecht.
[14:08] Jorgen: Soms geven we ook wel een waarschuwing, hè. Dat we echt zeggen van, bepaalde heel harde films zeggen we dat ook wel, van dit is niet voor iedereen, dat moeten we wel tegen kunnen. Dus dat vind ik zelf ook wel belangrijk, om toch ergens een richting te geven. Ja, als het echt van een zware horrorfilm is, of een heel zwaar drama, dat er echt dingen in gebeuren die toch wel enorm hard binnenkomen, dan zeggen we dat wel. Dat je dat wel op voorhand tegen de luisteraar moet meegeven.
[14:44] Ann Alice: Ik hoor het als wel een slimme aanpak, want wij denken soms als podcasters dat de concurrentie dan een andere podcast is die over hetzelfde topic gaat. Maar dat is helemaal niet... Dat is ook, maar dat is maar een stukje ervan. Uw concurrentie is ook... Mensen hebben de keuze om een podcast te luisteren, of een boek te lezen, of een film te kijken, of helemaal niks te luisteren of te kijken en gewoon te gaan wandelen zonder een podcast, bijvoorbeeld. Dus om het dan ook echt kort te houden en gewoon... Hier zijn drie tips die je op ons kanaal kunt kijken.
[15:20] Jorgen: Ja.
[15:22] Ann Alice: Het is eigenlijk geweldig slim gezien, denk ik.
[15:24] Jorgen: Het is geen gesproken recensie. Dat is, ik denk, bij heel veel filmpodcasts wel het geval. Dat is het echt niet. Het is echt eerder van... Waarom moet je deze film gezien hebben? Wat maakt die film nu zo speciaal?
[15:39] Ann Alice: Ja. Altijd jullie twee, of hebben jullie er soms wel eens iemand anders nog bij?
[15:45] Bruno: Nee, we hebben voorlopig enkel met z'n tweetjes gewerkt. We hebben eigenlijk nog niet besproken of we iemand extra zouden bijhalen. Omdat ten slotte komt het altijd een beetje vanuit ons, van het productvertegenwoordigend en het bedrijf ook voor een stuk, omdat we beide voor telnet en dan nog eens specifiek voor Playmore werken. Dus dan dachten we, ja, laten we het met z'n tweeën dan maar doen. Wat niet wegneemt, dat we in de toekomst eens zouden kunnen kijken om er iemand bij te halen, want wij zijn ten slotte twee oude mannen, die we al zitten te praten. Misschien is het beter van eens een jonge dame erbij te halen, om eens een ander soort film te bespreken natuurlijk.
[16:22] Jorgen: Ja, initieel had ik zoal in mijn hoofd van dat we een soort van poelen zouden maken binnen Telenet, van vier, vijf mensen, en dat we elkaar zouden afwisselen. En daar inderdaad ook een paar vrouwen bij, dat het geen mannenclub wordt, maar dat is eigenlijk nog niet echt gelukt om de poelen uit te breiden. Eigenlijk zou ik dat eigenlijk wel graag willen. Een gast, daar hebben we ook allemaal eens intern over gehad, het probleem daar is wel dat we dan moeten afwijken van het concept van 10 minuten max. Als je een gast hebt, ja, dan wordt het wel heel kort. Dan zit je al rap aan een aflevering van 30, 40 minuten.
[17:04] Ann Alice: Ja.
[17:04] Jorgen: Ja, dat wijkt dan weer zo hard af van dat heel beknopte een catchy model dat we hebben. Dus dat is wel wat we willen doen. Maar eens met andere hosts werken, zou ik eigenlijk wel willen doen.
[17:17] Ann Alice: Ja, of één van jullie er wel bij, maar dan... Ja, als... Dat er toch wel iets van herkenbaarheid en vaste waarde zo is, en dan iemand anders er nog bij... Ja, dat lijkt me een goed idee. En ik denk dat er zeker mensen bij Telenet zijn die daar wel goesting voor hebben, maar misschien ontbreekt het ook aan tijd.
[17:38] Jorgen: Je weet, en soms ook wel wat... Dat kan niet direct op het woord komen, dus wat verlegenheid, misschien wat schroom. Je zet jezelf wel even in de picture. En je hebt mensen die dat heel tof vinden, maar die niet noodzakelijk veel over film weten, dan is dat weer een probleem. Maar je hebt er wel een aantal die ook wel veel over films, of series ook, maar het gaat natuurlijk enkel over films. maar die niet noodzakelijk zin hebben om dat dan zo in het openbaar te beginnen vertellen. Maar ja, we gaan wel iemand vinden.
[18:17] Ann Alice: Ja, dat ben ik zeker van. Maar ja, om het dan nog even over tijd te hebben, ik vind het wel knap dat jullie zeggen we nemen dit op tijdens de werkuren. Het is het onderdeel van de job, ook een stukje als marketing voor het product. Maar daar kraapt toch ook wel heel veel voorbereiding in?
[18:37] Bruno: Wel, ik denk dat dat bij ons eigenlijk aardig meevalt. Het voordeel dat we beide hebben, is dat we vanuit onze privé ook enorm geïnteresseerd zijn in de materie. Wij stappen sowieso hierbuiten bij Telenet en wij zijn nog altijd geïnteresseerd in film. We gaan vaak naar de bioscoop, we kijken thuis veel. Dus die voorbereiding, die valt heus goed mee. Dat gaat vaak over de juiste titels kiezen, dan een beetje uitschrijven waar we gaan over praten. En we hebben Lotte, die gelukkig de podcaststudio bedient bij ons en die dan eigenlijk de aflevering voor ons maakt. Dus buiten de redactie en het inspreken valt het voor ons reuzegoed mee, ook omdat we het zo kort houden. We nemen eigenlijk drie afleveringen op een uurtje op, omdat ze natuurlijk ook maar tien minuten lang zijn. Het valt er redelijk goed mee wat we moeten herhalen, omdat we zitten te doddelen of dat het niet duidelijk was. Dus we zijn er efficiënter in geworden. Dus al bij al valt het nog wel mee.
[19:32] Jorgen: Ja, wij zien alle twee zoveel films. Plus we weten ook vaak op forums wat er in Playmore gaat doorstromen, want niet elke film die in de bioscoop komt, komt ook in Playmore terecht. Maar we weten wel welke studios, en als je al bepaalde films gezien hebt, zitten die al ergens in je achterhoofd, van, ah ja, die kunnen we misschien binnen twee, drie maanden of langer in de podcast gebruiken. En dan, ja, omdat je zelf zoveel daarmee bezig bent, Ja, je bent bijna mentaal hetgeen dat je over die film wilt zeggen al aan het voorbereiden.
[20:12] Ann Alice: Ja, maar het is niet dat je nu al met een notitieboekje naar de cinema gaat omdat je weet van...
[20:16] Jorgen: Het kan niet, maar in je hoofd wel. Bij mij toch. Ja, bij mij... Het gebeurt dat ik nu films zie waarvan ik weet dat ze binnen zes maanden in Playmore komen en dat dat al ergens in mijn hoofd zit, van die gaan we waarschijnlijk wel bespreken en daar kunnen we dat of dat over zeggen. Dus als je dan uiteindelijk, want we schrijven wel alles uit, ik weet niet hoe de andere podcasters dat doen, maar we schrijven het volledig uit, ik heb dat zelf wel nodig. We lezen het niet af. Dat ligt wel voor ons, maar het is niet dat we dat echt liggen af te lezen. Dus daar zit wel wat vrijheid in, maar ik moet het wel volledig uitgeschreven hebben. Dat wel. Dus daar kun je ook dan weer wel wat tijd in. Het is niet dat je zo met bullets werkt en we praten er dan maar een beetje rond. Dat is dan weer het risico dat je zo begint te freewheelen en dan wordt het alweer snel doorgepraat.
[21:11] Ann Alice: Ja, inderdaad.
[21:13] Bruno: Het hoort bij ons concept van de 10 minuten, om eigenlijk redelijk beknopt iets te kunnen vertellen. Dus op voorhand goed weten van dit is wat we willen vertellen, is voor ons dan belangrijk om efficiënt te kunnen praten en efficiënt te kunnen opnemen ook. Als we natuurlijk zouden willen praten alsof we op café of op restaurant zitten, dan zijn we snel al een paar uur vertrokken en dan heeft Lotte, onze podcastmeister, ook nog heel veel werk om van alles eruit te knippen. Nu heeft zij ook een minimum aan werk om wat dingen aan te passen.
[21:45] Jorgen: Ja, en zij doet dat op volledige vrijwilligheid. Want zij maakt niet deel uit van ons team, want de podcaststudio is niet van entertainment, het is van telenetbusiness. Dus ja, we kijken die altijd lief. Raaf in de ogen. Maar ja, we willen het voor haar ook echt, en we beklemtonnen dat naar haar toe ook wel, echt ook zo tijdslimiterend mogelijk houden.
[22:14] Ann Alice: Efficiënt, ja.
[22:15] Jorgen: Heel efficiënt, we doen het allemaal heel efficiënt.
[22:17] Ann Alice: Ja, ja, maar inderdaad, dan helpt het wel, ook als je jezelf kent en weet van, ik heb dat script nodig, die uitgeschreven tekst, om het vlotter te laten gaan, want sommige mensen kunnen dat met bullets. toch binnen een heel beperkte tijd met een paar bullets een coherent verhaal vertellen. Ik kan dat zelf ook niet. Ik heb ook... Ja, zeker hoe korter je je aflevering wilt hebben, hoe meer nood ik zelf ook heb aan een uitgeschreven tekst. Want als je zegt, oké, er is geen tijdslimiet, dan is dat allemaal niet nodig. Dan begin je gewoon te babbelen. Maar als je zegt, we willen tien minuten, ja, dan moet je dat wel eigenlijk... Voor mij zou dat ook niet werken om dan gewoon wat bullets te hebben.
[23:01] Bruno: Nu we al dertien afleveringen hebben opgenomen, zijn we er ook beter in geworden en kan er wel eens wat gefreewield worden. Maar daar zie je wel heel duidelijk van, ah ja, we houden ons aan het script en er wordt in één of twee zinnen wel eens gefreewield. Maar het is niet dat Jorgen ineens een heel ander topic begint te bespreken dat we op voorhand niet hadden afgesproken.
[23:20] Jorgen: Nee, echt niet.
[23:21] Ann Alice: All right. Je wordt er beter in met het meer te doen ook. Zijn er nog zo dingen dat je al hebt mogen ontvangen, van leuke werktjes bijvoorbeeld, of geleerd hebt door die podcast te maken?
[23:37] Jorgen: Ja, ik heb geleerd, blijkbaar, als ik praat, gaat mijn intonatie op het einde van de zin altijd naar omlaag, om een of andere reden. Dat is Lotte die mij daar dan op gewezen heeft. Die moest blijkbaar altijd in haar montage het volume van haar omhoog doen, naarmate mijn zin naar het einde ging. wat dat perfect kan, maar zij ja, dat kunt je vermijden. Dus daar probeer ik wel op te letten, dus dat mijn zinnen niet in een dalende volume gaan. En zelf ja, ik vind het vreselijk om u zelf bezig te horen. Ook op video heb ik daar heel veel last van, van u zelf te zien en te horen. Dus nu heb ik mezelf wel gedwongen om er ook naar te luisteren, naar elke aflevering. En dan Maar ik denk in het begin dat ik bijvoorbeeld heel veel ui zeg, wat ik eigenlijk totaal bij mezelf dat gevoel niet had. Dat is ook zoiets waar ik echt op probeer te letten, maar dat heeft eigenlijk niemand mij gezegd. Dat is iets dat ik zelf merkte van, amai, hoeveel keer zeg jij nu ui op 10 minuten? Nou, dan trek ik het ook weg. Ik probeer hier ook wel echt op te letten, dat dat minder is.
[24:47] Bruno: Ik denk voor mij was de grootste realisatie dat een podcast eigenlijk dichterbij is dan je denkt.
[24:52] Jorgen: Ja, zeker.
[24:53] Bruno: Maar voor mij ligt dat iets ver weg voor zeer getalenteerde mensen die goed achter de micro zijn, maar ook goed achter de camera, voor de camera. En dacht ik van ja, in godsnaam een podcast, waarom zou ik dat beginnen doen? Maar het blijkt al bij al veel bereikbaarder te zijn voor iedereen. Dat is natuurlijk wel fijn om dan in een medium te kunnen stappen dat zo populair aan het worden is en toch iets te kunnen vertellen. Dat is een fijne realisatie dat we het dan ook nog eens mogen doen vanuit een product dat we beide graag hebben en vanuit de liefde voor film. Dat is dubbel meegenomen natuurlijk.
[25:29] Ann Alice: En dat je op het werk een professionele studio hebt.
[25:33] Jorgen: Ja, als we dat niet gehad hadden, dan werd het alweer wat moeilijker. Dan hadden we moeten uitwijken bijvoorbeeld naar PlaySports, want die maken dan echt wel hele grote podcasts. Maar ja, dan kost het ook weer wat geld natuurlijk. Hier in dit geval is dat inderdaad... Dat is een hele leuke studio, die is bij ons in de kelder, in de parking. Als je het nog weet, dat is echt de benedenparking, echt helemaal waar vroeger ook de fitness en de douches en zo waren. Dus daar is een ruimte, ik kende ze ook niet, die is helemaal ingericht als studio, geluidsisolerend gemaakt. Hij kan ook gefilmd worden, maar dat doen we niet. Maar dus dat kan ook, en dan met professionele micro's en een denkpaneel, en dan Lotte die dan achter de knoppen zit. Ja, dat is wel echt een geluk. Als je dat niet hebt, dan is de drempel weer wat groter.
[26:33] Ann Alice: Al aan zich heb je niet veel nodig om de podcast op te maken, maar als dat er is, ja, dat is gewoon fantastisch.
[26:40] Bruno: Ja, en ondanks dat het een redelijk professionele podcaststudio is, is het niet zonder zijn nadelen, die af en toe ook wel grappig zijn, omdat de deuren zijn niet geïsoleerd. En dus vaak moeten we even stoppen omdat er een wagen langs rijdt, of dat er iemand door de kelder wandelt. En wij zijn dan natuurlijk heel enthousiast aan het praten en dan zegt Lotte ook, ik hoor een auto, mannen, nu moeten we even stoppen.
[27:06] Jorgen: Ja, en dus elektrische auto's maken ook lawaai. Dus geen auto's die heel stil zijn in een ondergrondse parking, maken die ook lawaai. Het zijn bijna allemaal elektrische auto's nu. Wij horen dat dus zelf niet, want zij is inderdaad in volle betoog bezig, maar zij hoort dat natuurlijk wel door haar net.
[27:32] Ann Alice: Ja, in de koptelefoon hoor je altijd nog meer en als je het daar hoort, dan ziet het negen kansen op tien niet altijd zo dat er ook meer opgenomen is, maar vaak. Vaak toch wel. Dat is een merde. Om dat er dan te laten krijgen in de montage, dat gaat gewoon eigenlijk niet. Dus ja, heel slim. En leuk dat Lotto er dan bij zit, dat je zo iemand hebt die je tips geeft en die let op de omgevingsgeluiden.
[28:02] Bruno: Ja, ik denk zonder haar had de podcast er ook niet geweest, omdat nog ik, nog Jorgen zijn technisch genoeg aangelegd om dat te maken. Wij zouden onszelf dat wel kunnen leren, maar het feit dat je hier iemand hebt dat professioneel podcasters kan begeleiden en er ook een aantal zelf maakt, ja, dat maakt het voor ons heel gemakkelijk natuurlijk. Zij is wel vooral op technisch niveau, begeleidt ze ons. Want als het gaat over inhoudelijk, Lotte is natuurlijk geen filmadam en daarin begeleidt ze ons niet. Dat doen we vooral met elkaar dan.
[28:35] Jorgen: Ja, ja. Maar ze heeft wel affiniteit. Want op tijden zegt ze vaak van ja, die film heb ik gezien of ja, die tip ga ik onthouden. Maar inderdaad, dat is ook niet de bedoeling dat ze ons inhoudelijk bijstuurt, maar technisch hebben we haar wel heel erg nodig.
[28:50] Ann Alice: Ja, maar het is ook al gewoon fijn dat ze vanuit het standpunt van de luisteraar misschien direct ook wat feedback geeft. Inderdaad, van die film ga ik zeker kijken of die heb ik al gezien. Ja, dat is ook al gewoon leuk dat je die instant feedback hebt. Buiten lawaairige auto's in de ondergrondse garage, nogal bloopers of... Blunders meegemaakt.
[29:14] Jorgen: Tongtwisters, hè.
[29:16] Bruno: Ja, er zijn een aantal filmtitels die we met veel enthousiasme gekozen hebben, totdat we de naam moesten uitspreken, zoals de Ministry of Ungentlemanly Warfare, waar ik heel veel op geoefend heb om correct te kunnen uitspreken.
[29:31] Jorgen: Ik had het scenario zo uitgeschreven dat hij dat moest zeggen. Ik heb dat zo laten uitkomen, van ik ga deze niet zeggen.
[29:38] Bruno: Dus ik heb daar de avond ervoor honderd keer naar elkaar gezegd om zeker te zijn dat het er goed uitrolt, maar dat zijn de zotste dingen die we hebben meegedaan.
[29:47] Jorgen: Ja, dus ook namen van filmsterren. Mijn Engels is oké, maar toch... Hoe spreek je dat weer uit, die ene avond of die ene avond? Dus ja, ik heb een maand geleden een fietsongeluk gehad met een kapotte tand en we hebben vorige donderdag de Oscars-special opgenomen. Dus ik luspel een beetje. Als je dan zinners voor de Oscars... Dan moet je ook echt heel hard concentreren dat er niet eens zinners uitkomen. Dus daar ben ik altijd heel bezorgd. Ik vind het belachelijk als ik de naam van een acteur of actrice verkeerd uitspreek. Dus ik zit vaak dan op Google de juiste uitspraak te zoeken. Of ik vraag het aan u, want jij weet dat meestal beter dan ik. Ik zou dat heel ridicuul vinden als je zo'n naam totaal verkeerd uitspreekt. Dat trekt ook je credibiliteit onmiddellijk omlaag. Maar soms zijn dat wel echt moeilijke namen.
[30:53] Ann Alice: Ja, ik denk, met sommige namen gaat niemand het u kwalijk nemen, als je ze niet helemaal juist zegt, denk ik. En de kans is, denk ik, ook klein dat de persoon in kwestie, die meestal toch niet Belgisch is en geen Nederlands spreekt, het gaat horen.
[31:09] Jorgen: Nee, ik zal het niet horen. Nee, dat kan ik niet. Het is eerder zo, ja... Je hebt mensen, denk ik, die zoiets hebben. Als we een fameuze film kennen, kan je niet eens die naam uitspreken. Die reactie wil ik eigenlijk vermijden.
[31:23] Ann Alice: Ja, dat snap ik, dat snap ik. All right. En heb je al een absoluut topmoment gehad?
[31:31] Bruno: Een topmoment? Ja, ik denk... Wat voor mij belangrijk was, we hebben in één keer de eerste drie afleveringen opgenomen en live gezet. En dat bracht wel zo wat zenuwachtigheid mee met mij. Ik had het nog nooit gedaan, ik wist niet hoe het werkte. En eigenlijk is dat allemaal redelijk goed meegevallen en we kregen toen ook heel veel goede feedback over wat we gemaakt hadden. Dus de start van de Playmore-podcast was voor mij nog wel het hoogtepunt.
[32:02] Jorgen: Dat was wel leuk, ja. Ook zo familie en vrienden. Want ja, je laat dat dan wel weten. Je staat ook op je Facebook en op je Instagram en op LinkedIn. Zeker je heel dichte familie. In mijn geval mijn vrouw, mijn zoon, zijn vriendin. Als die dan zeggen, ja, het was echt goed. Mijn vrouw is altijd nog heel kritisch, dus die heeft nog wel een paar dingen te melden, maar ook die was heel enthousiast. Dat was wel plezant. Omdat we daar eigenlijk alle twee heel onzeker in gestapt zijn. Van, ik toch zeker? Van, ja, ik wil het eigenlijk niet zelf doen. Maar als je dan vanuit die onmiddellijke omgeving, die vaak toch het meest kritisch zijn, zeggen van, nee, het was echt goed. Ja, dat was inderdaad plezant.
[32:50] Bruno: Nu, het is niet zo dat wij geen publieke figuren... Wij zijn geen echte publieke figuren, maar in onze job zijn we natuurlijk wel publiek aanwezig bij verschillende bedrijven en omroepen en distributeurs. Die kennen ons natuurlijk al vanuit onze functie, maar die kennen ons natuurlijk niet als podcaster. En wij hebben beiden onze namen al meer dan twintig jaar verbonden aan Telenet en aan Playmore. Maar nu verbind je natuurlijk ook een stukje je smaak en je stem er ook aan. Dat vind ik natuurlijk wel een ander niveau. Normaal zit ik achter een computer te werken, maar nu moet ik ook echt iets opnemen, dat daar ook ergens staat en blijft staan. Dat bracht wel wat zenuwachtig.
[33:35] Jorgen: Ja, en dan zit je ook met filmdistributeurs. Daar hebben wij contact mee, maar op een professionele manier. En dat gaat eerder over... bieden films aan, wij kopen die, die worden dan in dat product gezet en daar stopt het meestal. We vragen nog wel een beetje rond marketing, maar daar stopt het. Maar ik had nu zeker naar de lokale distributeurs, dus degene die Nederlands verstaan, had ik het ook doorgestuurd van ja, we zijn een podcast begonnen en die hebben ook allemaal unaniem daar positief op gereageerd en zeiden ook allemaal van ja, dat is echt tof en het zijn leuke afleveringen, dus dat gaf ook wel veel voldoening. Ja, want dat zijn je professionele contacten. Misschien ook net het feit dat we er niet echt een oordeel van hebben, dat is denk ik ook goed, want ja, stel dat we nu echt een bepaalde film afbreken en die een distributeur gaat, dan ben ik ook niet zo blij mee zijn dat we dat doen. Dus dat werd ook wel geadresseerd, dat we redelijk neutraal blijven en gewoon vertellen waarom de moeite is.
[34:41] Bruno: Ja, en ik denk, los van het feit of een distributeur het zou appreciëren of niet, ik denk, film, zoals muziek of kunst, smaken verschillen zo. Zelfs wij vinden al zaken... Wij hebben een redelijk gelijkaardige smaak, maar ook wij vinden zaken die Jorgen vindt in de film goed en ik vind die niet goed. En dat maakt het net zo interessant, vind ik. Omdat je zo'n breed... Ja, zo'n brede smaak kunt hebben. En in Playmore is ook gewoon een breed en een diep aanbod. Dus daar kunnen ook veel verschillende dingen vinden, gewoon.
[35:13] Jorgen: Ja, we gaan ook echt van... Want dat hebben we misschien in het begin ook niet gezegd. We willen ook niet cinefiel zijn, in de zin van... We richten ons niet tot de meerwaardezoeker. Die zit er ook bij. Er zitten films tussen die effectief alleen maar in arthouse-cinema's getoond worden. Maar er zitten ook hele platte actiecomedies tussen, of redelijk platte films. maar die toch weer dan net zeggen dat het misschien een beetje een platte commerciële film is. Maar door dan en dan en dat maakt hij toch de moeite om hem te bekijken.
[35:52] Bruno: Ja, je moet geen filmstudies gedaan hebben om naar de Playmark-podcast te luisteren. Dat willen we ook echt niet.
[35:59] Jorgen: Maar je moet ook geen meerwaardekijker zijn, ook niet. Het volledige spectrum wordt eigenlijk verhandeld. Ik denk dat als we ze allemaal op een lijn zouden zetten, dat we de twee uitersten ook al gehad hebben.
[36:14] Bruno: Ja, absoluut.
[36:16] Ann Alice: En heb je dan ook al distributeurs? Gaat die proberen misschien een film zo wat te pushen?
[36:22] Jorgen: Dan nog niet. Dan nog niet. Dat is ook niet echt een voordeel. Playmore is een streamingproduct, dus voor een distributeur maakt het niet heel veel uit of er veel of weinig bekeken wordt. is toch al betaald. Je betaalt een fee voor. Of dat daar nu één man maar kijkt, of daar kijken honderdduizend mensen naar. Bij Telenet is er nog een ander product, het Tevod-product, waar je films huurt of koopt per stuk. Daar zou dat wel kunnen, maar daar gaat deze podcast niet over. Daar zou het wel kunnen zijn dat een distributeur zegt van ja, pak die film maar mee, Hoe meer dat hij dan wordt opgevraagd, hoe meer dat hij eraan verdient. In het geval van J-More maakt dat eigenlijk niet uit.
[37:14] Bruno: Wat je natuurlijk wel krijgt, is dat Jorgen en ik er een stukje van onszelf in leggen. Want we kiezen altijd titels die we zelf graag willen highlighten. En daarin zijn we ook blij dat Telenet op onze smaak vertrouwt. Ten slotte doen wij het ook al redelijk wat jaren, dus we hebben wel wat affiniteit met de materie. Meer dan affiniteit. Ik zou zelfs liever zeggen dat we er experten in zijn. Maar we hebben toch zo wel graag onze eigen titels die we naar voren duwen en waar we dan graag over praten.
[37:44] Jorgen: Ik heb ook al voor gehad dat ik films op voorhand in mijn hoofd had van die gaan we misschien wel behandelen. Dat ik hem dan bekeken heb en dat ik echt zoiets had van hier zit echt niks in. Ofwel dat hem zo slecht is ofwel dat hem zo mainstream is dat er eigenlijk wel niks speciaal over te vertellen valt. En dan wordt hij ook geschrapt.
[38:09] Ann Alice: Het is niet dat je ook een item hebt, deze film moet je zeker niet bekijken.
[38:14] Jorgen: Nee, dat is echt ook wat moeilijk, denk ik.
[38:17] Bruno: Ja, ik denk dat we over Megalopolis, hebben we wel eens gezegd dat het niet de beste film is, maar we halen dan wel een aantal redenen aan waarom we dat vinden en waarom het dan toch wel weer de moeite maakt om dat soort van, wat is een persoonlijk project, om dat dan toch wel een keer te gaan kijken. Zo echt zeggen van dit is te slecht om niet te kijken, dat past niet bij ons.
[38:41] Jorgen: Nee, want dan zit je toch weer in het recensieverhaal. En ja, dat willen we dan weer net niet. Nee, dus als zij er niet in zit, dan halen we hem er gewoon uit als we vinden dat hij niet goed genoeg is. Of er valt echt niks over te zeggen. Dan komt er gewoon niet aan bod. Ja, oké.
[38:59] Ann Alice: En we gaan er natuurlijk ook van uit dat het aanbod van Playmorph zo samengesteld is dat daar geen echt slechte films in zitten, hè?
[39:08] Jorgen: Ja, daar kunnen we over discussiëren. Want sommige films stromen automatisch door, hè. En bij sommige studios zijn dat van die globale contracten dat je even los moet afnemen. Maar daar durft soms toch wel iets tussen te zitten dat je denkt van oei, oei, oei, dat had beter niet gemaakt.
[39:27] Bruno: Ja, maar ik zeg dan altijd opnieuw, een van mijn vroegere hoofdredacteurs zei altijd, er is elke dag voor iemand een première. Dus zelfs dat betekent dat een bepaalde titel die wij misschien niet zo goed vinden, die kan perfect voor een ander Playmore-kijker de beste titel van de week zijn. En dat mag dan al wat kwalitatief wat minder zijn, dat bestaan dingen als Guilty Pleasures of... Dus ik denk dat we voor iedereen heel iets hebben.
[39:55] Jorgen: Ja, en er is keuze genoeg. Het is niet zo dat we soms iets hebben waarvan we nu echt een aflevering moeten uitstellen, want we doen het om de twee weken. Nu gaan we echt twee weken niks kunnen doen, want er is niks. Dat komt ook niet voor. Die situatie hebben we ook niet meegemaakt.
[40:12] Bruno: Nee, we hebben aardig wat nieuwe titels per maand die erbij komen, dus er is voldoende om iets over te vertellen.
[40:18] Ann Alice: Ja, perfect. Goed. Ja, nog een belangrijke vraag die ik jullie ook wil stellen voor de luisteraars die nu ook goesting gekregen hebben om een podcast te beginnen. Welke tip zouden jullie geven?
[40:38] Bruno: Wat voor mij een belangrijke is, is één, het is niet zo moeilijk als je denkt dat het is. Dus als je zou als potentiële podcaster denken van, amai, ga ik dat nu wel kunnen of dit of dat? Ik denk dat dat zeker doenbaar is. De techniciteit vereist enige kennis, maar ik denk met een podcast starten...
[40:57] Jorgen: Het is laagdrempel.
[40:58] Bruno: ...is laagdrempeliger dan ik initieel dacht. En vooral ook, wat belangrijk was voor ons en vind ik ook voor toekomstige podcasts, is een unieke invalshoek te vinden. Kan ik als podcaster iets brengen dat iemand anders nog niet brengt, waardoor mensen ook willen luisteren naar wat ik te vertellen heb?
[41:17] Jorgen: of het op een manier brengen die nog niet gebeurt. Het onderwerp kan iets zijn waar al honderden podcasts over bestaan, maar als je een formule vindt die toch uniek is ten opzichte van die 99 anderen, dan heb je iets goed gevonden, denk ik. langs de andere kant gewoon hetzelfde reproduceren wat de anderen ook doen, heeft geen enkele zin. Ik denk dat er momenteel zoveel podcasts al beschikbaar zijn. Je moet echt een uniek dingetje vinden en dat kan inderdaad in de inhoud zijn, maar dat kan ook in de vorm zijn. En bij ons was dat, We hebben echt wel gekeken naar filmpodcasts, hoeveel zijn er? Er zijn er niet zo heel veel. Toch niet in het Nederlands, gelukkig. Maar wat ze wel allemaal gemeen hebben, is dat ze allemaal heel lang duren. Dus zo'n korte, snedige podcast over films. Ik heb hem nog niet gevonden, buiten wij dan. Misschien zijn er toch, hè.
[42:24] Ann Alice: Ja, dat kan. Maar dan nog, het zit hem ook een stukje in de dynamiek, dan ook tussen jullie twee bijvoorbeeld. Dat gaat ook niemand kunnen kopiëren.
[42:34] Jorgen: Nee, nee, absoluut. Sorry. Echt, die unieke USP, om het in de marketingtaal te zeggen, die moet je wel hebben. Anders heeft het eigenlijk geen zin dat je eraan begint, denk ik. Dat is de verloren tijd. Ja, ik denk dat dat de voornaamste tip is.
[42:53] Ann Alice: Ja, dat is een goeie om toe te voegen aan, wat ook superbelangrijk is, is duidelijk weten waarom je die podcast gaat maken. Die Why, dat is ook de titel van mijn podcast. Why do you podcast? En dan die unieke USP, dat is wel een goeie om daar aan toe te voegen. Ja, tof. Ik ga nu eens eindelijk luisteren, want ik moet toegeven dat ik jullie al wel op mijn luisterles heb toegevoegd, maar nog niet heb geluisterd.
[43:29] Jorgen: Je zet dat redelijk snel door.
[43:31] Ann Alice: Ja, dus geen excuus, want het zijn te lange afleveringen.
[43:35] Jorgen: Max 10 minuten, dat is wel iets van 100-110 minuten in totaal.
[43:42] Ann Alice: Dat is even lang als één film kijken, dus dat moet lukken.
[43:50] Jorgen: Ja, het raakt mensen ook altijd aan om van het begin te beginnen, maar gewoon bij de eerste te beginnen. Het is ook redelijk tijdloos, in de zin van, het zijn films die, ja, dat gaat wel even mee. in een later commercieel window, want een film komt eerst in de cinema, dan komt die transactioneel, dus in tevot, dus als je hem kunt huren of kopen, en dan pas komt die eigenlijk op betaal-tv, en dat is dan in dit geval Playmore. Dus je zit meestal een jaar na de eigenlijke releasedatum. Maar over een film praten is redelijk universeel en dat gaat wel wat langer. De enige van die dertien afleveringen die echt een houdbaarheidsdatum heeft, is de laatste aflevering omdat dat een Oscarspecial was.
[44:38] Ann Alice: Ja, maar die films verdwijnen ook niet meteen terug.
[44:41] Jorgen: Nee, maar we deden bijvoorbeeld een pronostiek van wie wij denken dat het beste film, beste acteur, beste actrice. De Oscars zijn gisteren uitgereikt, dus ja, dat is nu natuurlijk wel gekend. Maar inderdaad, over de film inhoudelijk, wat we over de film zeggen, dat blijft ook staan. Dus in die zin raad ik mensen aan, begin gewoon bij het begin. En laat het gewoon bijna als één lange aflevering op je af komen, want het gaat zo snel voorbij. All right.
[45:15] Bruno: En wie niet zou willen beginnen bij het begin, wij zetten de titels telkens ook bij de aflevering van de podcastaflevering. Dus wie zegt dat hij een titel spreekt met Haan, die kan ook naar een specifieke aflevering gaan luisteren.
[45:28] Ann Alice: Ah ja, dus je geeft de filmtitels die besproken worden direct in de aflevering-titelwal mee.
[45:33] Bruno: Ja, slim. Wij zeggen op voorhand die drie titels gaan we bespreken. Dat maakt ook, als je zegt die titels interesseren mij niet, dan kan je het aflevering overslagen. Of wil je er maar één titel uit halen, dan ben je twee of drie minuutjes aan het luisteren. Dus we maken het in die optiek ook een stukje modulair, dat je gewoon kunt kiezen van dit vind ik fijn en dit vind ik minder fijn. Iemand dat nooit naar horror kijkt, zal waarschijnlijk nooit de Halloween aflevering beluisteren. We hebben ook een specifieke Vlaamse aflevering gemaakt, rond wat Vlaamse films. Als je nooit een Vlaamse film bekijkt, dan kun je die aflevering perfect overslagen.
[46:08] Jorgen: Ja, we zijn redelijk transparant, wat er in de aflevering komt, vanuit het begin. Het is enorm belangrijk. Het heeft geen zin om daar mysterieus over te doen, van ontdek het maar als je aan het luisteren bent. Zeg gewoon dat je elkaar hoort. Als je iets hebt met die drie titels, heb ik echt niks. Geen probleem.
[46:33] Ann Alice: Ja. All right, goed. Dank je wel, heren. Ik heb nog een laatste vraag, want jullie zijn hier echt op mijn uitnodiging, omdat we go way back. Maar mijn laatste vraag is altijd wie wil je nomineren als volgende gast? Dus hebben jullie iemand in gedachten die ik mag uitnodigen?
[46:57] Jorgen: En je bedoelt een podcastmaker?
[47:00] Ann Alice: Ja.
[47:01] Jorgen: Ja, we hebben hier intern een paar collega's ook die een podcast maken.
[47:09] Bruno: Lotte, onder andere.
[47:11] Jorgen: Lotte, ja, degene die achter de knoppen zit. Olivia, die maakt een soort sport-lifestyle-achtige podcast. Olivia De Clercq. Dat zijn er twee van die ik al weet, waar we trouwens ook raad aan gevraagd hebben. Van haar komt de raad, dat is zo obvious. maar het werkt wel, is om uw inleiding en uw slot altijd hetzelfde te maken. op dezelfde manier, bijna woordelijk dezelfde manier te formuleren. En dat doen wij ook.
[47:48] Bruno: Ja, absoluut.
[47:49] Jorgen: Dat is onze eerste zin en onze laatste zin.
[47:51] Bruno: Altijd zo.
[47:52] Jorgen: Quasi hetzelfde.
[47:53] Ann Alice: Ja, inderdaad. Dat zorgt voor herkenbaarheid en een gevoel bij uw luisteraar van thuiskomen, een stukje. En dat helpt ook als je zou zeggen, we willen echt een community gaan bouwen rond je podcast, dan helpt dat ook inderdaad om zo wat vaste elementen te hebben waarin die mensen zich dan herkennen en part of the club voelen.
[48:14] Jorgen: Ja. Dus daar was ik haar heel dankbaar voor, want ik was daar totaal niet opgekomen. Ik vond dat in het begin zelfs een beetje raar. Ik had zoiets van, nee, die namen zijn altijd iets anders. Nee, nee. Heel standaard, heel voorspelbaar, ja. Dus ik heb haast de naam van haar podcast kwijt. Zij heet Olivia De Clercq, maar... Ja,
[48:36] Ann Alice: maar dat gaan we wel vinden.
[48:37] Jorgen: ...met iets met sport. En Lotte Naren ben ik ook kwijt. Lotte Lodens heet ze, maar... Wat was dat nu, een metalpodcast?
[48:50] Bruno: Ja, dat gaat toch helemaal... Oh, dat is interessant.
[48:52] Jorgen: Ja, jij bent toch ook metalfan, hè? Maar daar ken ik ook de naam niet van. Maar zij is een hevige metalfan, ja. Dus dat zijn er twee.
[49:04] Ann Alice: Goed. Dat zijn twee leuke sporten die ik ook nog niet gehad heb in heel de reeks. En we zitten aan 190 afleveringen. Dus dat mag ook wel eens. Goed, Bruno en Jorge, dank je wel. Het was supertof om nog eens bij te praten. Ik ben nu heel benieuwd naar de podcast. Ik hoop dat dat mij niet te veel gaat aanzetten om ook om al die films te gaan bekijken, want ik wil eigenlijk minder scherm.
[49:40] Jorgen: Ik wil het wel doen.
[49:42] Ann Alice: Dus ik zal het je laten weten of je mij ertoe hebt kunnen aanzetten om toch nog eens iets te kijken.
[49:51] Jorgen: All right.
[49:53] Ann Alice: Goed, dank jullie wel.
[49:55] Jorgen: Graag gedaan.
