193. Dide Vonk - De Eierwekker

 
Wees niet bang dat jouw verhaal er niet toe doet. Er hoeft maar een klein groepje mensen te zijn dat zich herkent in jouw woorden om een grote impact te maken.
— Dide Vonk
 

De drie belangrijkste vragen en antwoorden uit deze aflevering voor jou samengevat:

 

Wat is het verschil tussen een interview podcast (chatcast) en een documentaire podcast?

Veel mensen die starten met een podcast kiezen voor de 'gemakkelijke' weg: een gesprek in één take opnemen en online zetten. Zo doe ik het zelf ook 😅

Dide Vonk pakt het anders aan. Voor haar projecten, zoals De Eierwekker, kiest ze voor een documentaire-stijl.

Dit betekent dat ze veel verschillende mensen spreekt, soms wel twee uur per persoon, om daar vervolgens maar een paar minuten uit te gebruiken. Deze fragmenten verweeft ze met voice-overs tot één meeslepend verhaal. Het is een arbeidsintensieve manier van werken, maar het zorgt ervoor dat de luisteraar echt wordt meegenomen in een zoektocht. Je bouwt een verhaal in plaats van enkel een gesprek te registreren.

Er valt voor beide formats iets te zeggen, maar als maker moet je er wel rekening mee houden dat een documentaire podcast meer tijd, budget en vakkennis vraagt om te maken dan een interview podcast.

Begin dus niet meteen met een gigantisch project, maar geef jezelf tijd om daarin te groeien en durf ook hulp te vragen.

Is mijn podcast topic wel interessant genoeg?

Dit is een vraag waar veel podcasters (in spé) mee worstelen. Dide kreeg zelfs van een potentiële eindredacteur te horen dat haar idee voor De Eierwekker (over haar kinderwens) een "luxe-probleem" was waar niemand op zat te wachten.

Toch zette ze door omdat de vraag haar persoonlijk bezighield. Het resultaat? Binnen drie maanden werd de podcast 100.000 keer beluisterd. Mensen herkenden zich juist in de twijfel en het limbo-gebied waar ze in zat. De les hier is simpel: wees niet bang dat je verhaal er niet toe doet. Podcasten is een intieme manier van contact maken, er is altijd een deel van de samenleving dat precies jouw verhaal nodig heeft om zich minder alleen te voelen.

En ook als je minder luisteraars bereikt maak je potentieel een grote impact op een kleinere groep mensen. Plus, alleen al door je verhaal te vertellen krijg je zelf waardevolle nieuwe inzichten en leer je veel. Je kan dus een podcast maken over eender wel onderwerp. Het is altijd een win!

Hoe financier je een onafhankelijke podcast of persoonlijk podcast project?

Niet elke podcast hoeft een sponsor te hebben vanaf dag één. Of niet elke podcast hoeft een sponsor te hebben tout court.

Dide Vonk maakte De Eierwekker als een eigen productie. Ze ging eerst aankloppen bij een aantal Nederlandse publieke omroepen, maar die toonden geen interesse.

Ze slaagde er wel in om subsidies op te halen voor haar project, wat haar de financiële ruimte gaf om de kwaliteit te leveren die ze voor ogen had. Daarnaast werkte ze samen met een uitgever die reclames voor en na de afleveringen plaatste voor een klein inkomen. Het grote voordeel van deze onafhankelijke weg? De totale vrijheid om te maken wat je wilt, zonder inmenging van buitenaf.

In Vlaanderen kan je subsidies aanvragen bij het Vlaams Audiovisueel Fonds.
Een andere optie is crowdfunding op een platform zoals GoFundMe of steunactie.be

 

Luister naar deze aflevering:

 

Opgenomen op 1/04/2026

Een gesprek met journalist en podcastmaker Dide Vonk (NL) over haar podcast "De Eierwekker". 

Kinderwens of niet? Een bloedeerlijke zoektocht met een keiharde deadline. 
Podcastmaker Dide Vonk geeft zichzelf 9 maanden: op haar 33e verjaardag móet ze weten of ze een kinderwens heeft. Maar wat betekent het om als jonge ambitieuze vrouw vandaag de dag om te kiezen voor wel of niet moederschap?
In 5 afleveringen volg je haar zoektocht naar naar deze levensbepalende beslissing. 

We hebben het o.a. over:

  • het maken van een documentaire podcast in opdracht versus het delen van een persoonlijk verhaal

  • taboes doorbreken en praten over gevoelige onderwerpen in je podcast

  • subsidies vragen, een sponsor zoeken, of kiezen voor vrijheid en onafhankelijkheid? 

  • hoe je vermijdt dat de techniek het gesprek overneemt

  • perfectie loslaten


Luister hier naar de podcast van Dide:
https://www.didevonk.nl/eierwekker
of hier: https://www.demakerspodcast.com/eierwekker

Connecteer met Dide:
https://www.linkedin.com/in/dide-vonk-a17282104/
https://www.instagram.com/didevonk/

Music from #Uppbeat (free for Creators!): ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://uppbeat.io/t/cutesy-chamber-ensemble/no-mystery⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠
License code: K2HYNI6S4OV9PFQV


In deze podcast reeks vraagt podcast strateeg en podcast marketing expert Ann Alice De Schoenmaeker podcasters waarom zij podcasten. Je ontdekt in deze reeks dat iedereen een eigen reden heeft om te podcasten. En along the way krijg je ook heel veel tips en inspiratie om met je eigen podcast aan de slag te gaan.

Heb je een suggestie voor een gast? Of een andere boodschap of vraag voor mij?
Ik vind het leuk om van je te horen, dus neem gerust contact op via het contactformulier.

Maak jij ook een podcast en wil je daarover in gesprek gaan in deze reeks?
Plan een opname in via https://calendly.com/annalice/opname-podcast-why-nl

Deze podcast wordt gemaakt met Alitu, de meest eenvoudige all-in-one tool om je podcast op te nemen, te monteren en te publiceren zonder gedoe. Ook eens proberen? Surf naar https://alitu.com?fp_ref=ann-alice en gebruik bij het aanmaken van je account de code ANNALICE, dan krijg je na een gratis proefperiode van 7 dagen ook nog 50% korting op je eerste maand abonnement.

 

Transcriptie:

Disclaimer - deze transcriptie is gemaakt met A.I. en kan fouten bevatten.

[00:50] Ann Alice: Hallo Dede, welkom in Y2U Podcast.

[00:53] Dide: Hallo, dank dat ik hier mag zijn.

[00:55] Ann Alice: Ja, leuk. Je bent ondertussen twee keer genomineerd om hier te zijn. Door Gerhard vorige week en al een beetje langer geleden door Marleen Toksopeus, die net als jij ook professioneel podcastmaker is en ook Marleen al verschillende podcasts op haar cv heeft staan en jij ook. Maar we zijn hier, ik heb jou uitgenodigd om over één in het bijzonder te praten, De Eierwekker.

[01:26] Dide: Ja.

[01:27] Ann Alice: Vertel, waarover gaat die?

[01:29] Dide: Ja, ik maak veel verschillende podcasts, vooral voor musea en theaters, maar De Eierwekker was echt een eigen productie die ik vorig jaar heb uitgebracht. En die ging, dat was ook een hele persoonlijke, over de vraag of ik wel of niet moeder wil worden. En dat is een vraag waar ik al een tijd mee liep. En ik dacht, ja, ik ga dat in een podcast proberen uit te zoeken. Want daarachter kwam dat ook best wel veel mensen van mijn leeftijd, maar ook eigenlijk allerlei leeftijden, dit vraagstuk. tegen zijn gekomen en ik kwam er gewoon maar niet uit en het nam me een beetje over en toen dacht ik nou mijn vak is podcast, kan ik niet dit vraagstuk gaan onderzoeken in een podcast en ik heb mezelf in de podcast negen maanden de tijd gegeven en in vijf afleveringen kom ik erachter of ik het wil of niet.

[02:28] Ann Alice: En hoe heb je dat dan aangepakt?

[02:30] Dide: Ja, goeie vraag. Op heel veel verschillende manieren. Ik ben er natuurlijk sowieso met heel veel mensen over gaan praten. En het maken van een podcast. Ik ben ook een kinderwenscoachingstraject aangegaan. Wat me ook wel veel gebracht heeft toch. Ik ging er wat sceptisch in, maar dat heeft me toch ook wel veel gedaan. Dus daar heb ik soort heel veel geleerd om Het me gewoon vooral heel erg proberen voor te stellen hoe een leven met of zonder zou zijn. Dus eigenlijk heb ik het gewoon heel serieus genomen, die vraag. Omdat ik heel lang dacht, ja nou ja, op een bepaalde leeftijd weet ik het wel en dat kwam niet. Dus ik ben het heel serieus gaan nemen, met veel mensen over gaan spreken en mezelf toch dwingen tot een soort Ja, maar ja, door echt aan te gaan en voelen wat ik erbij voel.

[03:28] Ann Alice: Ja, ik heb geluisterd naar de eerste en de laatste afleveringen en het stukje in het midden heb ik geskipt. Maar ja, je hebt er eigenlijk een soort documentaire podcast ook al een beetje van gemaakt, hè?

[03:47] Dide: Ja, mijn podcasts zijn altijd, hoe noem je dat, documentair of verhalend. Ik spreek altijd veel verschillende mensen en die verhalen verweven ik tot een geheel. Ook omdat ik veel verschillende stemmen aan het woord wilde laten, verschillende invalshoeken, die allemaal een stukje bijdragen aan mijn zoektocht en naar mijn antwoord op die vraag.

[04:14] Ann Alice: Ja, en je bent natuurlijk gewend, want je bent professioneel podcastmaker, dus je bent gewend om interviews te doen, maar dan ook die te monteren met voice-overs, daar stukjes uit te halen, terwijl iemand anders zou zeggen, oké, dit is mijn eigen persoonlijke zoektocht, of ik ga een podcast maken als hobby, bijvoorbeeld, kan ook, maar die ervaring niet heeft, dus dan de gemakkelijke optie kiezen en gewoon een gesprek in één take als aflevering online zetten. Maar jij hebt er toch nog wel iets knap van gemaakt, iets extra, die extra laag erbovenop gelegd, om alles mooi aan elkaar te praten. Zou je dat ook gedaan hebben, moest je geen professionele podcaster geweest zijn?

[05:05] Dide: Nou, ik denk dat dat ... dan had het me heel lang gekost, denk ik. Het is een hele arbeidsintensieve manier van werken, want je spreekt soms wel meer dan twee uur per persoon en dat knip je dan tot een paar stukjes. Dus wat dat betreft gaat er ontzettend veel werk in zitten. Dus ik zou het iemand die misschien net begint met podcasten niet gelijk aanraden om zo'n gigantisch project aan te vangen. Maar ja, ik vind het wel de leukste manier van podcasten, omdat je daardoor ook gewoon echt een heel verhaal aan het bouwen bent en een luisteraar ook helemaal meeneemt op die zoektocht. En dat is natuurlijk op een hele andere manier als het gewoon een gesprek is tussen twee personen.

[05:54] Ann Alice: Ja, het is helemaal anders als luisteraar ervaring. Terwijl ik ook heel graag luister naar gewone gesprekken, maar niet tegen kinders bijvoorbeeld. Maar ja, dan twee uur is dan wel inderdaad lang.

[06:10] Dide: Ja, en ik wilde gewoon echt de lijst eraan meenemen, soort van in mijn hoofd en in die negen maanden tijdsperiode van wat gebeurt daar binnen allemaal en gesprekken met mijn vriend en moeilijke momenten. Dus die wilde ik gewoon allemaal laten horen eigenlijk. En daar heb je dan echt zo'n andere vorm voor nodig.

[06:32] Ann Alice: Ik vond het een heel mooi idee en dat je daar dan ook voor jezelf die tijd voor gemaakt hebt, want het was echt een persoonlijk project.

[06:43] Dide: Zeker, ja. Wel ook subsidies op kunnen halen en dat is heel fijn. Dat scheelt natuurlijk. Ja, het was echt iets wat ik zelf heel graag wilde maken. Dus die drive zat er ook onder.

[06:56] Ann Alice: Ja. En heb je daar ook heel veel reactie op gekregen? Bijvoorbeeld van ook vrouwen of mannen zelfs die zich ook dezelfde vraag stellen van

[07:07] Dide: wil ik ouder Ja, echt enorm veel reactie. Hij was sowieso in de eerste, ik denk binnen twee, drie maanden al honderdduizend keer beluisterd, dus dat is gewoon superveel. En zeker in die eerste periode kreeg ik echt dagelijks berichtjes van mensen die het heel fijn vonden en zich erin herkenden. Ik geef mezelf best wel bloot, dus het is best spannend. om te horen dat mensen zoiets hadden van, oh, het voelt alsof iemand mijn verhaal vertelt. Het is ook fijn om eigenlijk eindelijk deze gedachten te horen en dat ik hier niet de enige in ben. Het is natuurlijk een onderwerp dat de laatste jaren steeds meer ruimte krijgt, dus dat is ook heel erg fijn. Maar ik merkte dat het heel vaak waren het off-podcasts over moederschap en zwangerschap. En off-podcasts over vrouwen die eigenlijk geen moeder wilden worden. Maar zo die twijfel en dat soort limbo-gebied van ik moet een keuze gaan maken over iets waarvan ik geen idee heb hoe het uit gaat pakken. Dat verhaal, dat zocht ik zelf nog heel erg. En ik denk dat dat ook heel erg resoneerde bij een hele groep luisteraars.

[08:20] Ann Alice: Ja, inderdaad. Zoals je zegt, er zijn al wel wat podcasts en artikels en verhalen die je hoort van mensen die wel... Ik zit in dat kamp. Als we het over kampen mogen spreken... Ik heb altijd geweten dat ik geen kinderen wilde. Die biologische klok is nooit beginnen te tikken. Dat was heel duidelijk. Ik heb daar nooit aan getwijfeld. De mens is er niet. Dus daar hoor ik nu inderdaad meer en meer dat taboe doorbreken.

[08:54] Dide: Wat ook heel goed is.

[08:56] Ann Alice: Het is oké als je geen kinderen wil. Dat mag.

[09:00] Dide: Dat is ook een heel mooi leven.

[09:03] Ann Alice: Want mensen proberen je dan nog wel te overtuigen. Ja, maar het gaat nog wel veranderen. Ja, maar het komt nog wel. Nee, het kwam niet. En nu ben ik in de menopauze. Het komt ook niet meer.

[09:15] Dide: Het is ook misschien rustiger dat mensen er nu ook minder naar vragen.

[09:19] Ann Alice: Geweldig, ja. Maar nu krijg ik wel andere vragen soms. Nu wordt de vraag wel gesteld van... Was het een bewuste keuze of... Of waarom heb je geen kinderen? Was het een bewuste keuze of lukte het niet?

[09:32] Dide: Dus ook niet altijd makkelijk. Vind je dat een oké vraag?

[09:38] Ann Alice: Ik vind dat een oké vraag, omdat ik nooit die wens heb gehad. Dus het ligt niet gevoelig, maar ik vind het wel een gevoelige vraag om te durven stellen. Want stel dat het wel een wens was geweest en het was niet gelukt. Er waren problemen geweest. Dan is dat wel een ambetante vraag.

[09:57] Dide: Zeker, ja.

[10:00] Ann Alice: Dus ja, ik zou er toch voorzichtig nog altijd mee zijn. Ook al willen we taboes doorbreken, maar...

[10:06] Dide: Ja, het lijkt een gevoelig onderwerp en niet iedereen heeft daar zin in, om daar zo op bij te zitten. Ja, inderdaad.

[10:13] Ann Alice: Maar ik vond het heel mooi hoe je ook op zoek gegaan bent, van ja, is het normaal dat ik die twijfel heb? En zijn er nog andere mensen die dat hebben, die niet helemaal zeker zijn?

[10:26] Dide: Ja en ook met zo'n, de podcasts die ik maak hebben eigenlijk altijd wel zo'n soort van hoofdvraag en ik probeer dan ook altijd een beetje te zoeken naar wat is, nou ja de vraag is dan oké wil ik moeder worden of niet, maar er zit natuurlijk ook altijd nog een soort laag onder de vraag over oké maar wat betekent het dan vandaag de dag om moeder te worden, wat betekent dat in deze maatschappij, in deze een wereld, dus eigenlijk liggen daar altijd nog een hoop deelvragen onder die ook zorgen dat je genoeg hebt om zo'n hele serie mee te filmen, zeg maar.

[11:04] Ann Alice: Ja, maar ik denk dat je dat, van wat ik gehoord heb, heel goed gedaan hebt om het van alle kanten ook te belichten en daar mensen toch ook wel een leidraad te geven van waar ze ook terecht kunnen.

[11:17] Dide: Ja, zeker.

[11:20] Ann Alice: Oké. En wat heeft het jou persoonlijk gebracht, buiten dan misschien zelf ook meer helderheid?

[11:25] Dide: Ja, eindelijk een keuze gemaakt. Ja, ik weet nooit hoe het leven gaat lopen en ik heb mezelf ook, ja tuurlijk, ik wilde voor de podcast een keuze, maar ja, het is ook het leven. Je mag ook nog terugkomen op die keuze, maar ik merk dat ik er dus mentaal heel veel rust van heb gekregen. Dat is heel erg fijn dat ik niet meer Daar zo, ja, dat was voor mij gewoon echt een groot ding wat de hele tijd erboven hing. En als podcastmaker, ja, heeft het me ook ontzettend veel gegeven in de vorm van, nou ja, zo breed beluisterd, heel veel herkenning en erkenning. Hij is genomineerd voor een podcast award, wat heel erg leuk was, zeker als onafhankelijke maker stond ik tussen een rijtje met allemaal podcasts hier van de grote publieke omroep, dus dat is gewoon geweldig. Het heeft me echt ongelooflijk veel gegeven aan mooie contacten, mooie kansen, dus enorm blij mee.

[12:30] Ann Alice: Maar was het ook een bewuste keuze om wel subsidie aan te vragen, maar bijvoorbeeld dan weer niet op zoek te gaan naar een sponsor? Want over dit onderwerp denk ik dat je toch ook wel sponsors zou kunnen vinden, en zeker met jouw track record al van podcasts maken.

[12:46] Dide: Ja, sponsor... Ik weet niet hoe dat in Vlaanderen werkt, maar ik ben wel langs een aantal van die... We hebben dan verschillende publieke omroepen, en daar kan je dan je podcast pitchen. Maar dan was het toch ook vaak van, we hebben al een paar jaar geleden iets, dan was er bijvoorbeeld al een podcast gemaakt rondom het thema van iemand die heel graag kinderen wilde en dat ging onderzoeken. Dus daar zijn gewoon best wel weinig budgetten beschikbaar en dus daar ben ik er gewoon niet doorheen gekomen. Maar omdat het zoiets was wat ik gewoon zo graag zelf wilde maken, heb ik het gewoon zelf aangepakt. En ik heb wel nog samen met een uitgever gewerkt audiohuisjes. Zij zetten er dan reclames voor en achter, zodat je er nog een klein inkomen uithaalt. Maar daarvoor heb ik het ook niet helemaal gedaan hoor. Ja, het gaf ook achteraf wel heel erg veel vrijheid om het helemaal zelf te doen. Ik heb gewoon zelf een eindredacteur ingehuurd die ik wel vond, Nele. Ik houd van collectief schrik. Ik heb zelf een marketingplan bedacht. Het is niet de makkelijke weg, denk ik, maar wel een weg waardoor het echt helemaal een podcast is geworden waar ik duizend procent achter sta, die echt helemaal van mij is.

[14:05] Ann Alice: die je helemaal of onafhankelijk zonder inmenging kon maken.

[14:11] Dide: Ja, en dus wel met meeluisteraars en hulp. Want ik denk dat het daar ook echt altijd beter van wordt als meerdere mensen met je meeluisteren nog even kunnen zeggen van oh, dit is nog niet duidelijk voor mij. Of nou, heb je hier aan gedacht? Dat daar geloof ik heel erg in is eigenlijk bij elk project dat ik doe, huur ik een externe eindredacteur in. Maar ja, het is wel echt mijn podcast geworden.

[14:35] Ann Alice: Ja, je bent nu in nog eigenlijk 193 afleveringen, nog maar de tweede bij wie het er sprake komt van zo'n eindredacteur of meeluisteraars in huren of vragen. Ik heb hier ook nog niet zo heel veel professionele podcastmakers over de vloer gehad in mijn virtuele studio, natuurlijk ook. Maar de vorige die het zei, was ook een ondernemer met een... podcast even als marketing tool, zoals ik het ook doe. En die zei dat ook, omdat zij soms ook wel heel kwetsbare dingen vertelt in haar podcast als ondernemster. En dan vraagt ze iemand, een vertrouwenspersoon, om ook eerst eens te luisteren van kan dit wel Durf ik dit wel online zetten? Is het goed genoeg? Is het niet... Maar ik kan me voorstellen dat dat inderdaad voor professionele producties wel de norm is om een eindredactie te hebben. En ik zou het eigenlijk iedereen aanraden, zoals al... Al is het maar gewoon één persoon even vragen van, wil je eens luisteren? Do I make sense in wat ik hier vertel?

[15:47] Dide: Nee, 100%. Ik denk dat soms hoor je het gewoon zelf niet meer en dan kan je inderdaad ook in zo'n loop terechtkomen slaat het nog ergens op wat ik vertel, of misschien hoor je dat zelf ook al niet meer, of maak je gewoon hele snelle verbanden die voor een luisteraar misschien helemaal niet zo logisch zijn. van... Dus ja, voor mij is dat wel echt een must, en dat hoort misschien ook bij de stijl van verhalende podcasts die ik maak. Dat is natuurlijk daarbij nog wel, denk ik, belangrijker dan als het een gesprek is. Maar ja, ik zou dat zeker doen, omdat je altijd van extern, en dan moet het wel iemand zijn waarvan je denkt, nou die mening waardeer ik en neem ik aan. Maar ik denk dat het daar altijd beter van wordt, ja.

[16:32] Ann Alice: Ja, en je zei het in het begin ook, je maakt ook podcasts voor musea. Ik denk dat het daar ook zeker belangrijk is om even een testpubliek te hebben.

[16:42] Dide: Ja, want het zijn soms best ingewikkelde onderwerpen waarvan je denkt, ja, weet iedereen wie Michelangelo is eigenlijk? Wat moeten we daar allemaal over vertellen? En zeker in zo'n montage, ik kan echt zo dagen en dagen aan het monteren zijn en op een gegeven moment hoor je dingen ook niet meer. Dus dan heb je echt even frisse oren nodig die niet al veertig keer datzelfde stukje hebben geluisterd. Die het voor het eerst horen en die dan kunnen zeggen van, oh, maar dit is al helemaal helder of juist niet. Dat is ook heel fijn vaak.

[17:19] Ann Alice: Ja, want dat gaat dan verder dan een audiogids, neem ik aan. Dat is echt een productie die een aanvulling is op wat je ziet in het museum.

[17:28] Dide: Ja, precies. Ik mag eigenlijk vaak nog best een soort van, los van een tentoonstelling, een eigen onderzoek doen naar een bepaald onderdeel van een kunstenaar. Juist omdat die podcast dan ook echt een verdieping mag zijn. Dus dat is heel erg leuk en daarom is het ook echt een toevoeging in plaats van een audiovertaling van wat je al ziet visueel.

[17:50] Ann Alice: Ja, inderdaad. Ik heb voor de oorkondes een Vlaamse podcastprijs, die elk jaar op het standaard podcastfestival in Oostende wordt uitgereikt. Vorig jaar zat ik in de jury en heb ik mogen luisteren naar... Ik was heel blij dat ik voor de categorie cultuur mocht juryren, want dat zijn mijn favoriete podcasts ook. Daar zat ook een podcast tussen van het huis van Rubens in Antwerpen. En dat was gewoon drie afleveringen over de tuin van het Rubenshuis. En ja, het was alsof je daar was, hè. En ik denk, het zal nog... leuker geweest zijn om die te luisteren als je daar effectief zit en kan rondkijken, maar het was zo gebracht dat je het eigenlijk wel kon je visueel voorstellen en ja, het was echt knap.

[18:48] Dide: Ja, wat leuk. Ja, dat vind ik ook altijd het leukste. Het is heel gek met kunst dat je je maakt audio over iets wat visueel is natuurlijk. Om dan toch te proberen te zorgen dat iemand helemaal daar is, is ook echt een leuke kunst en leuk onderzoek. En hopelijk word je dan alleen maar geënthousiasmeerd om alsnog dan naar die tuin te gaan. om het echt voor je te kunnen zien.

[19:15] Ann Alice: Ja, inderdaad. Even terug naar de eierwekker. Het doet mij altijd heel veel plezier als je zegt dat je daar heel veel leuke reacties op krijgt en dat je niet alleen jezelf hebt geholpen door in je zoektocht, maar ook anderen daarmee helpt. Maar zijn er ook weleens dingen fout gelopen?

[19:40] Dide: Goeie vraag. Even denken hoor. Nou, er zit ook wel een stukje in de Eierwekker, in de tweede aflevering, is dat volgens mij. Ik was dus al een tijd bezig met deze podcast en toen wilde ik een eindredacteur daarbij vragen. En ik had iemand in gedachte waarvan ik dacht, nou volgens mij past die echt super goed en zouden wij helemaal een match zijn. Dus ik had haar een plan opgestuurd. En toen hadden we een belafspraak gemaakt en toen zei zij eigenlijk meteen, bijna de eerste seconde dat we opnamen, zei ze van nou... Ik zie hier eigenlijk niks in, in dit idee. Het voelt een beetje als een luxeprobleem en een beetje twijfelen. Waar zit het conflict? Ik zie niet echt iets hierin. Voor mij was het een super kwetsbare vraag en zat ik ook echt even in het punt van het proces dat ik het best spannend vond dat ik dit ging doen en voor mij nam deze vraag zo mijn hele leven over. Dus zij heeft dat echt niet verkeerd bedoeld, maar dat kwam toen bij mij wel echt heel erg, ja, heel gevoelig aan. Dus dat was, ja, ik weet niet of op het moment dat echt verkeerd is gegaan, maar wel echt een dieptepunt voor mij in het proces. Het is ook ergens een luxe probleem. Het is natuurlijk geweldig dat je jezelf die vraag überhaupt mag stellen. Ik heb een huis en ik heb een partner, dus eigenlijk staat alles klaar en zijn er helemaal geen problemen, weet je wel. Dus ik snapte haar eigenlijk heel erg en daar zat misschien bij mezelf ook een soort van twijfel daarover. Van jeetje, is het niet een veel te geprivilegiëerde vraag? En het zijn ook mensen die helemaal geen kinderen kunnen krijgen of queer stellen, waarvoor het veel ingewikkelder is. ga ik dit mezelf zo zitten afvragen. Dus nou ja, dat was even een heel pijnlijk moment, maar heeft me gelukkig ook wel weer juist heel erg gesterkt in de reactie die ik toen daarna daarover kreeg van juist heel veel mensen die precies in mijn positie zaten. het wel heel erg nodig hadden, deze podcast. Dus het heeft me uiteindelijk gesterkt, maar het was wel echt even verdrietig.

[22:08] Ann Alice: Ja, kan ik me voorstellen, ja. Natuurlijk mag iedereen zijn mening daarover hebben, maar als je al die klik voelde en uitkeek naar een goed gesprek, dan toch niet.

[22:22] Dide: Ja, ik had hem even niet zien aankomen denk ik. Daar raakte het me heel erg.

[22:30] Ann Alice: Ja, dat begrijp ik helemaal. Maar geen grote technische blunders of zo?

[22:38] Dide: Nee, volgens mij niet. Nee, eerder wel eens in mijn carrière gewoon de klassieker van Volgens mij mijn allereerste podcast interview dat ik deed, ben ik gewoon helemaal vergeten om op record te drukken. En dan kom ik toen na twintig minuten achter en toen begonnen we opnieuw. Ik had zoveel mazzel met mijn eerste gast, want dat was zo'n goede spreker die gewoon echt deed alsof hij alles weer voor het eerst vertelde. Dus daar heb ik mazzel mee gehad. Maar ja, toch veel technische dingen, die ga je tegenkomen. En daarna een geheugenkaart die vol zat zonder dat ik het door had en ook twee uur lang niet heeft opgenomen. Ja, dan sla je jezelf heel hard voor je hoofd en dan gebeurt het daarna nooit meer.

[23:25] Ann Alice: Ja, heb je dan zo een checklist die altijd maar langer wordt? Ja,

[23:33] Dide: op zich wel. Ik probeer gewoon altijd in ieder geval een soort extra audiolijn mee te laten lopen. Ik heb altijd extra batterijen, extra geheugenkaarten. Inderdaad, alles leegmaken voordat je begint. Maar nu is er al een tijdje niks misgegaan, denk ik. Dus fingers crossed. Als het meer technische gesprekken zijn, kan het ook wel... Ik weet nog, toen moest ik echt een heel gesprek een keer overdoen en ging dat eigenlijk de tweede keer beter, omdat die persoon toen relaxer was en meer wist van wat kan ik verwachten. Maar als je een heel kwetsbaar persoonlijk gesprek voert, ja, er is maar één moment. En ja, als je dat mist, dan is het gewoon weg.

[24:22] Ann Alice: Ja, dat is moeilijk om dan over te doen. Ja, inderdaad. Het is mij ook al meer dan één keer overkomen. Elke keer komt er zoiets op de checklist bij. Ik heb mijn opnametoestel, nu nemen we online op, maar als ik ter plaatse ga opnemen, heb ik mijn opnametoestel, daar kunnen batterijen in, dus ik heb altijd reservebatterijen ook mee. Maar ik werk dan liever dat die in het stopcontact zit, dan moet ik daar al niet op letten op die batterijen.

[24:52] Dide: Ja.

[24:53] Ann Alice: Ja, dan kom je dus op plaatsen waar er geen stopcontact in de buurt is. Dus oké, check, verlengkabel mee in de rugzak.

[24:59] Dide: Ja.

[25:00] Ann Alice: Maar nu, onlangs was ik ergens en daar was helemaal geen stopcontact in de zaal. Dan zit je daar met een opnametoestel en een verlengkabel en, maar ja.

[25:09] Dide: Dan heb je nog wel je batterijen, gelukkig.

[25:11] Ann Alice: Ja, gelukkig, maar die gaan echt snel leeg als je aan het opnemen bent. Dus ik heb er dan wel reserve bij, maar dan moet ik echt opletten. Ja.

[25:20] Dide: Oh, dat is ook vervelend, ja.

[25:21] Ann Alice: Ja, en dan kan je niet zo helemaal in het gesprek zijn, want dan ben je meer daarmee bezig, dus dat is dan ook wel jammer. Dus dat is dan ook op de checklist als ik vraag, want ik ga dan bijvoorbeeld die podcast bij Learning Development medewerkers op kantoor in een vergaderzaal opnemen, dus op de checklist ook vraag dat ze een vergaderzaal boeken op hun kantoor, in een rustig hoekje van het gebouw. En maar een stopcontact houden.

[25:49] Dide: Inderdaad. En waar niet iemand ook nog daarnaast doorheen zit te bellen enzo. Ja, dat is het. Je hebt steeds meer nodig.

[26:00] Ann Alice: Elke keer meer gefinetuned. Ja, zeker.

[26:05] Dide: En je wil gewoon dat de techniek er is, dat die het doet, maar dat die je niet inderdaad afleidt van het gesprek dat je aan het doen bent. Het moet niet overal bemen. Goed.

[26:17] Ann Alice: En hoogtepunten? Zijn die even gewist?

[26:21] Dide: Ja, met deze podcast toch wel echt genomineerd worden voor een Dutch Podcast Award. Dat was een groot hoogtepunt. Ik heb een lanceringsfeest gegeven met het uitkomen van de podcast. Dus ik heb een bioscoopzaal afgehuurd en daar met een groep mensen hebben de eerste tien minuten van de eerste aflevering geluisterd en taart gegeten. wat speeches en dingen gedaan, dat vond ik echt wel heel erg, ja echt heel geweldig, omdat je met zo'n podcast, je zit echt, ik heb er van idee tot finish zeker twee jaar over gedaan, waarin je gewoon heel erg ja, achter je eigen laptopje zit te monteren, helemaal in je eentje. En ik wilde zo graag gewoon even met meerdere mensen vieren dat het er was. En dan merk je ook van, ah, er zijn ook al heel veel mensen die eigenlijk op de een of andere manier gedurende dit proces betrokken zijn geraakt en die geïnvesteerd zijn in dit verhaal, op de een of andere manier. Dus dat was echt wel een heel groot hoogtepunt om dat zo met elkaar te mogen vieren.

[27:27] Ann Alice: Het is een audio-only podcast in een bioscoopzaal.

[27:32] Dide: Ja, dat was eigenlijk heel leuk, omdat je ook opeens met zoveel aandacht luistert. En voor mij hoor ik natuurlijk niet hoe mensen naar mijn podcast luisteren, maar ik hoorde mensen heel erg lachen en meeleven. En dat hoor je natuurlijk normaal niet als je een podcast maakt. Je drukt op publish en je hoort misschien later wel berichtjes, maar nooit live. Dus dat was ook wel heel speciaal om eens mee te maken.

[28:03] Ann Alice: Maar had je dan iets op het scherm dat afgespeeld werd?

[28:05] Dide: Nee, gewoon het artwork van de podcast. Dus iedereen zat gewoon lekker te luisteren in het donker.

[28:15] Ann Alice: Ja, het is wel, je hebt dan bioscoopzaal, dat scherm helemaal niet nodig eigenlijk, maar het is wel sowieso, bioscoopzalen zijn bij de meest comfortabele zalen wel om te zitten natuurlijk.

[28:28] Dide: Precies, je zit zittelijker, je zit ontspannen, weinig prikkels om je heen, dus dat werkte eigenlijk.

[28:35] Ann Alice: En goede sound.

[28:36] Dide: Ja, je ziet heel goed geluid, heel veel afstanden, dus ja, dat is een aanrader.

[28:43] Ann Alice: Oké, ja, goed. Ja, dat lijkt mij ook wel iets om zo echt direct in de zaal de reactie van de luisteraar te kunnen voelen en horen.

[28:52] Dide: Ook heel spannend natuurlijk, maar ook wel echt superleuk dat je denkt, oh dingen die ik, nou ja, ik heb het al duizend keer gehoord, dus ik lach niet meer om dit grapje, maar oh ja, zei deze nog wel. Dus ja, dat is echt superleuk.

[29:06] Ann Alice: Oké, ja, leuk, leuk, leuk. Ja, met al jouw ervaring, Welk advies zou jij geven aan iemand die nu wil starten met een podcast?

[29:17] Dide: Ja, sowieso. Doe het en gewoon beginnen. En ik denk dat heel veel mensen misschien bang worden gemaakt van, oh, er is al zoveel. En wat voeg ik nog toe? Of dat het gelijk helemaal perfect moet zijn met de beste microfoons en het beste geluid. Maar ik zou echt aanraden om gewoon te gaan maken. En dan komt dat allemaal later wel, als je merkt dat je het leuk vindt en ermee door wilt. Maar zeker als je denkt, er zijn mooie verhalen te vertellen en ik wil dit vertellen, dan ga gewoon op pad. En ga het maken. Er zijn ondertussen gewoon ook al een hele hoop podcastmakers die het waarschijnlijk leuk vinden om je een keer te helpen. Dus vraag om hulp van mensen om je heen die het al langer doen. Er zijn ook een hele hoop hele leuke podcastscholen ondertussen, dus dat heeft mij ook wel heel erg geholpen om gewoon met een leuke groep mensen veel te leren. Dus zorg dat je gaat leren van mensen die het al langer doen. Ja, en wees niet bang dat jouw verhaal er niet toe doet. Dat is het leuke aan een podcast. Er hoeft maar een klein groepje mensen te zijn die zich kan vinden in jouw verhaal en die kan jou dan vinden. En het is zo'n intieme manier van contact maken met elkaar eigenlijk, met luisteren. Dus er zal altijd een deel van de samenleving zijn die zich herkent in jouw verhaal. Dus ja, gewoon zeker gaan doen, zou ik zeggen.

[30:55] Ann Alice: Hoe is dat eigenlijk voor jou gestemd? Want het is jouw beroep.

[31:00] Dide: Ja.

[31:01] Ann Alice: Wilde je als klein meisje al podcastmaker worden?

[31:04] Dide: Nee, ik wilde altijd actrice en zangeres worden en dat ben ik eerst ook geworden. Ik heb een conservatoriumopleiding gedaan, maar toen ik afgestudeerd was, kwam bij mij meer vanuit een eigen vraag van hoe Hoe ga ik nu verder als kunstenaar, artiest? Hoe werkt het hele ondernemerschap daaromheen? Ik had heel veel vragen en ik dacht, hé, kan ik niet een podcast gaan maken en dan een excuus hebben om allerlei mensen die vragen te gaan stellen en mijn netwerk heel erg te vergroten? Dus ik ben eigenlijk gewoon ook als interviewpodcast begonnen en toen merkte ik van, hé, ik vind dit zo leuk, al deze vragen mogen stellen en met mensen spreken. En toen prak ook nog eens daarna, een tijdje daarna, corona uit. En toen zat ik al in die kunst- en cultuurwereld met mijn eigen podcast, De Makers, die toen steeds groter werd. Toen dacht ik, hé, kan ik dit niet ook voor andere plekken gaan doen? Die musea zijn dicht. Die zoeken nu ook naar een manier om toch publiek nog aan te zetten binden. En die kennen dan vaak alweer mijn eigen podcast, dus het was ook echt een kwestie van goede moment en goede plek. En gewoon hele grote interesse. Ik duik elke keer weer in een nieuw onderwerp en dat vind ik gewoon echt het allerleukste om te doen. Dus het was het juiste moment en een gewoon eigen nieuwsgierigheid, een eigen vraag die me, zoals denk ik veel mensen beginnen, die me daartoe aangezet heeft. En het gewoon maar gaan doen. En ja, als ik nu terugluister van wat ik zeven jaar geleden heb gemaakt, zal ik ook denken, daar kan vast een hoop beter. Maar ja, je moet ergens beginnen.

[32:48] Ann Alice: Ja, ja, inderdaad. Ik wil ook mijn eerste afleveringen liever niet meer terug beluisteren, maar ze staan nog wel online. Ik ga ze ook niet verwijderen, want het toont ook je leerproces en je groeiproces daarin. Ik hoorde wel onlangs ook van iemand een heel goede tip, want dat is mijn volgende vraag. Als je nu, in jouw geval, ik vraag altijd als iemand nu naar jouw podcast wil gaan luisteren, bij welke aflevering zou je dan zeggen, begin daar, maar ik denk dat voor de eierbekker wel belangrijk is dat je ze allemaal luistert in de juiste volgorde. Maar als je er dus bijvoorbeeld al heel veel hebt, ik denk dat het zelfs vorige week Gerhard was, en het is erg dat ik dat op zo'n korte tijd al vergeten ben, maar iemand zei mij, Ik raad aan, als je al heel veel afleveringen hebt, om met de meest recente te beginnen en niet met de eerste. En dat ze dan met terugwerkend gaan luisteren. Want dan weten ze al dat je ondertussen wel goede kwaliteit brengt. En dan gaan ze vergelijkbaar gezien er zijn voor die oude afleveringen.

[33:56] Dide: Precies, dan weet je niet eerder wat meer. Dat is een hele goede tip. Verder bij mijn podcast is het meestal een serie. Zou ik zeker aanraden om te beginnen bij het begin, tenzij je gewoon wilt weten wat de keuze is geworden bij de eierenwrapper. En dan mag jij hem uitvoeren.

[34:14] Ann Alice: Ja, dan enkel de laatste.

[34:16] Dide: De laatste vijf minuten van de laatste aflevering. Maar het gaat natuurlijk meer om de reis dan om het... Ja, inderdaad, inderdaad.

[34:25] Ann Alice: All right, goed. Goed, dan heb ik nog één laatste vraagje voor jou, Dieden. En jij mag ook iemand nomineren om hier als volgende gast te zitten. Heb je iemand in de achtergrond?

[34:42] Dide: Leuk! Ja, er zijn zoveel ontzettend leuke podcastmakers. Ik had er een paar in gedacht en ik moest denken aan Lotte van Galen. Zij maakt hele mooie, verhalende podcastseries. Ook al prijzen voor gewonnen, ze heeft nu ook een eigen project, Via Via, waarbij ze in haar stad op allerlei verschillende plekken, bijvoorbeeld een bankje of allerlei korte verhaaltjes en gesprekken met mensen heeft. Heel erg leuk, heel origineel, originele manier van podcasts maken. Heel creatief, met mooie muziek. Dus dat is dan leuk om te spreken. Ik moest ook denken aan Rolien Magendans. Zij heeft ooit de Hoeveel ben ik waard podcast gemaakt. En zij maakt nu heel veel podcasts voor bedrijven en ook helpt zowel die bedrijven om het zelf te gaan doen, zelf die podcasts te maken. Dus zij heeft daar ook al een hele goede ideeën over van waarom dat nou zo belangrijk is, ook dat soort plekken om met audio elkaar te leren kennen.

[35:50] Ann Alice: Ja, lijkt me heel interessant. Ze zijn ergens al wel eens op mijn radar gekomen, maar ik ken hen niet persoonlijk, dus daar kijk ik naar uit om ze te leren kennen, toch een beetje beter te leren kennen. Ja, en zeker bedrijven, superbelangrijk, maar die waarde daarvan wordt nog niet altijd gezien.

[36:12] Dide: Ja, en daar kan zij heel goed over bellen. Ze heeft daar nu een bedrijf over opgericht, dus ja, ook heel interessant.

[36:19] Ann Alice: Super. Dank je wel, Diede, voor het heel leuke gesprek. Je had mij in het begin gewaarschuwd voor de buurman die aan het boren was. Ik heb in het begin af en toe een hamerklopje gehoord. Ik weet niet of de luisteraar het ook gehoord heeft als dat zo is. Onze excuses, maar dat is leven.

[36:40] Dide: Ja, precies. Dat kan je niet altijd plannen. Maar heel veel dank voor de uitnodiging en voor het leuke gesprek.

[36:47] Ann Alice: Ja, jij ook. Heel erg bedankt.

Volgende
Volgende

192. Gerhard te Velde - Groeivoer voor Ondernemers