180. Stef Verbeeck - Brand Breakfast
Luister naar deze aflevering:
Opgenomen op 15/01/2026
Een gesprek met merkstrateeg, keynote spreker en auteur Stef Verbeeck (BE) over zijn podcast "Brand Breakfast".
Brand Breakfast, dat is dé Nederlandstalige podcast over merken en marketing, door de merkexperts van Pavlov. Elke episode duiken zij samen met hun gasten in onderwerpen die u helpen meer te halen uit uw merk.
We hebben het o.a. over:
laagdrempelig én succesvol podcasten: zonder video, zonder knippen en plakken, zonder advertentiebudget
hoe een podcast je dwingt om bij te blijven in je vak
herkend worden in de Delhaize
bewust kiezen om "concurrenten" uit te nodigen als podcastgast
waarom het beter is om topics voor te bereiden ipv concrete vragen
Luister hier naar de podcast van Stef en vennoot Michaël:
http://www.brandbreakfast.be
Connecteer met Stef:
https://www.linkedin.com/in/stefverbeeck/
https://www.instagram.com/pavlovbranding/
Music from #Uppbeat (free for Creators!): https://uppbeat.io/t/cutesy-chamber-ensemble/no-mystery
License code: K2HYNI6S4OV9PFQV
Transcriptie:
Disclaimer - deze transcriptie is gemaakt met A.I. en kan fouten bevatten.
Ann Alice: Dag Stef, welkom in Why Do You Podcast.
Stef: Dankjewel, dank voor de uitnodiging.
Ann Alice: Die komt via Joy en Yvonne, die hier drie weken geleden in de aflevering zaten. Soms kan het snel gaan. Op het einde vraag ik wie ik wil nomineren als volgende gast. Soms zit daar dan meer dan een jaar tussen, voordat die persoon hier eindelijk komt te zitten. Dat ligt soms ook aan mij, soms lang tijd laat om de uitnodiging dan te sturen, maar jullie kennen elkaar ook persoonlijk en als er een persoonlijke introductie is, dan gaat het altijd iets vlotter om gasten te krijgen.
Stef: Hoe is dat zeg?
Ann Alice: Dus voilà, je zit hier nu al, welkom. En vertel eens, de podcast, hoe heet hij en waarover gaat hij?
Stef: Misschien eerst even zeggen dat ik in branding zit en dat dat mijn vakgebied is al meer dan twintig, bijna vijfentwintig jaar ondertussen. Onze podcast heet Brand Breakfast. die is ontstaan uit letterlijke ontbijten ooit. En wat deden wij? Wij deden als consultant in branding echt ontbijtjes, waar we onze eigen mensen, maar ook gasten externe aan het woord lieten. En echt ja, koffie erbij, croissantje erbij, een zaal met vijftig à honderd mensen afhankelijk van de editie. Maar wij zijn ook een klein bedrijfje, dus dat werd wat stevig om dat te blijven volhouden. En dan hebben we eigenlijk in 2018 beslist van het concept om te zetten naar een podcast, omdat we dan de zekerheid hadden, toch min of meer, dat we dat elke maand konden doen, zonder alle planlast van dat evenement te moeten regelen, de ticketing te moeten doen, ontbijt en catering, wat is dat allemaal. Dus het idee was eigenlijk gewoon hetzelfde te doen als op die evenementen, maar dan in podcast vorm. Gestart in 2018 daarmee, eigenlijk als experiment om te kijken, kan dat complementair zijn aan ons verhaal dat we proberen te brengen van tot leadership in branding, en complementair aan die evenementen ook. Dus eigenlijk bijna op de wilde boef gestart vrij impulsief. En ja, kijk, we zijn acht jaar later en we doen het nog altijd en met veel plezier. Dus kom op uw initiële vraag, waar gaat het over? Onze podcast gaat over branding. De breedste zin van het woord. We hebben twee types, twee soorten afleveringen. In sommige zijn het mijn vrienden Michaël en ik. die debatteren over topics die actueel zijn of die ons zijn opgevallen, in drie korte segmentjes dan in een aflevering. Een ander type aflevering, dat is het merendeel, hebben we iemand te gast. Dat zijn mensen uit de wereld van marketing, communicatie, PR, HR, ook soms allemaal velden die gelieerd zijn aan merken, aan branding, en meer halen uit je merk. Dat is eigenlijk de baseline van de podcast. Dus longformat, dus wij knippen niet in afleveringen, dus je moet rekenen dat een aflevering bij ons zo'n 40 à 45 minuten duurt, vanuit de veronderstelling dat dat voldoende is om een pendelrit te overleven of een treinrit naar je werk bijvoorbeeld.
Ann Alice: Ja, wauw. 2018, toen had ik zelfs nog nooit gehoord van het begrip podcasten. Jullie zijn dan toch wel bij de pioniers in België, denk ik.
Stef: Dat zou ik zeker niet durven zeggen, want we waren natuurlijk zelf ook wel geïnspireerd door ten eerste buitenlandse voorbeelden. Ik denk dat ik toch al etlijke jaren voor ik zelf gestart ben met podcasten vervent luisteraar was van podcasts. Ik probeerde me vanochtend in de auto naar hier af te vragen, want hoelang luister ik nu eigenlijk zelf al naar podcasts? Ik denk dat het toch rond 2010, 2012 moet geweest zijn dat ik de eerste podcast beluisterde, vooral Amerikaanse en Britse.
Ann Alice: Ja, ik wou net zeggen, had je dan al Vlaamse podcasts?
Stef: Ja, zeker. En ik durf met eerlijkheid te bekennen dat, net zoals veel vervente podcastluisteraars en makers,
00:05:00
Stef: de eerste Vlaamse podcast die bij mij echt op de radar stond en waar ik, denk ik, elke aflevering meermaals van gehoord heb, is een comedypodcast van Xander De Rijcke, Mosselen om half twee, die trouwens nog altijd loopt.
Ann Alice: Ja, die bestaat al lang.
Stef: Ja, maar die bestaat al zeer, zeer lang. Dat was mijn eerste aanraking met podcasting in Vlaanderen, waarvan ik dacht van, tja, dat kan eigenlijk hier ook. En misschien is dat toch wel een medium dat niet zo niche is dan dat ik initieel dacht. Want vroeger, dat was een verredelde radioshow, dat was geen community rond, dat was geen medium op zichzelf zoals het vandaag is. Maar inderdaad, ik denk dat we wat businesspodcasts betreft, misschien wel bij de pioniers, ik weet niet of ik dat woord wil gebruiken, maar we waren wel bij de eerste die het consequent deden en die het ook zijn blijven volhouden, want je hebt er veel die Ancour Droed gestart zijn en weer afgehaakt zijn. En vandaag zijn podcasts gemeengoed. Elke mediagroep heeft talloze podcasts. Elke ietwat opiniemaker heeft een podcast of maakt een reeks podcastjes om iets te promoten. Dus ja, we waren inderdaad bij de eerder. Het werd met Argus' ogen bekeken van wat gaan die nu weer doen bij Pavlovda.
Ann Alice: Ja, wat leuk, zo trek je ook de aandacht om met iets nieuws te beginnen en het dan zo lang vol te houden. Hoeveel afleveringen zijn dat ondertussen al?
Stef: Even denken, we zitten tegen de 80 aan, dus ik denk dat we nu 78, 79, zoiets hebben. Wie snel kan rekenen, weet dat 8 x 12 niet overeenkomt met dat getal. Dat komt omdat we de laatste jaren een zomerstop doen, dus we zijn de laatste 4, 5 jaar, denk ik, doen we in juli en august dus geen aflevering. En er is links en rechts nog wel eens wat tussen uitgevallen. Ik weet dat tijdens de coronaperiode het zeer moeilijk was. Toen hebben we dat ook via Zoom-calls en dat soort dingen proberen op te nemen. Dat is wel een paar keer gebeurd. Maar daar zit denk ik ook wel een hiaat in onze catalogus van afleveringen.
Ann Alice: Ah ja, oké. Toen was die spot net hot geworden.
Stef: Dat zal zeker zo geweest zijn. We kregen toen ook de vraag of er geen afleveringen waren. Die waren er wel, maar het was moeilijker om ze opgenomen te krijgen.
Ann Alice: Jullie nemen op in de studio. Dat mocht toen niet, bij elkaar zitten in zo'n kleine ruimte.
Stef: Dat toen mocht niet. Zoals veel anderen in allerlei geswitcht naar Zoom-calls en Google Meetup-toestanden. Dan werden we ineens geconfronteerd met het feit dat we ook video konden doen. Daarvoor deden we dat niet. Daarna hebben we dat ook niet meer gedaan, om een variëteit aan redenen. Dus dan was er naast de audioversie, was er tijdens corona ook een soort van videoversie, dingen die nog altijd op ons YouTube-kanaal terug te vinden zijn, waarbij je effectief ook beeld hebt van twee mensen in een scherm, die eigenlijk met hun eigen microfoon en eigen koptelefoon hun ding doen.
Ann Alice: Maar daar zijn jullie dan ook terug mee gestopt met het video erbij?
Stef: Ja, nogmaals, lijkt vaak niet zo naar de buitenwereld, maar die Brand Breakfast podcast is eigenlijk een beetje een one-man operation, als in van, ik bereid die afleveringen voor, ik nodig die gasten uit, ik doe die opnames, achteraan ook de montage en de distributie van zo'n dingen. Dus ja, we maken het onszelf daar wel graag makkelijk. Het is een heel laagdrempelig medium om mee te starten en wij hebben het laagdrempelig willen houden. Wij knippen niet in afleveringen, tenzij zeer uitzonderlijk, het is al gebeurd door omstandigheden, maar normaal gezien knippen wij niet in een aflevering. We komen daar gewoon een muziekje voor en een muziekje achter, ons themamusiekje. We hebben onze kanalen waarmee we dat verspreiden. Wij pompen daar ook geen advertentiebudget in. Wie het vindt, vindt het. Organisch is onze doelgroep gegroeid over de jaren heen en we zijn daar zeer tevreden mee. Dat is ook de reden dat we geen video doen. Je zou kunnen redeneren met een marketingstandpunt is dat onverstandig omdat je met die videosnippets wel dingen kan doen op Instagram, op LinkedIn, op TikTok en weet ik veel wat allemaal. Dat zou gewoon qua workload niet te doen zijn. Ik ben in de eerste plaats altijd voltijds merkstratege voor mijn klanten. Daarnaast ondernemer hier, mede-eigenaar. Ik schrijf boeken ook. Ik spreek veel op podia als keynote speaker en als gastdocent. Als ik daarnaast ook nog eens voltijds moet bezig zijn met podcasts maken, bij wijze van spreken, dat zou wat complexer worden. Ik weet dat je dat kan uitbesteden aan specialisten, Ik heb ook de indruk, ik weet niet of ik mij dat inbeeld, maar dat er in ons geval weinig vraag is naar video. Ik ga je ook afvragen wat de meerwaarde is. Het zijn gewoon talking headsets, gewoon mensen rond een tafel voor een microfoon. Er is niks te zien, we laten niks zien.
Ann Alice: Ik ben blij dat je dat zegt, ik ben het daar helemaal
00:10:00
Ann Alice: mee eens. We zien elkaar wel, de video wordt niet mee opgenomen, dus de luisteraar ziet het niet, maar ik heb een t-shirt aan waarop staat.
Stef: Ja inderdaad, je bent niet aan het beginnen met podcasten om een YouTuber te worden.
Ann Alice: Inderdaad, ik ben niet aan het beginnen met podcasten om een YouTuber te worden. Podcasten en YouTube, twee aparte kanalen die een eigen strategie verrijzen. Daar experimenteer ik misschien wel een beetje mee, ook voor klanten die wel video opnemen bijvoorbeeld, maar zelf doe ik dat dus ook niet. Ik vraag mij ook heel serieus af, wat is de toegevoegde waarde daarvan? Wie zit er te kijken naar twee talking heads? Maar mensen doen dat blijkbaar wel.
Stef: Ik vind dat zeker en vast. Hoor ik ook van andere podcasters en ik ken nu toch wel wat met een veel, veel grotere bekendheid en reach dan de onze, waarbij zij zeggen, het merendeel volgt via video. Ik kan me er best iets bij inbeelden, zeker bij een jonger doelpubliek. Bij ons richten we ons echt op de professionals. Het is echt een nichepodcast, wat vrij laagdrempelig is om in te stappen, maar je moet wel in de sector wat actief zijn om het interessant te vinden, denk ik. En dat zijn inderdaad pendelaars en mensen die dat op de trein of in de auto... Ik hoor van mensen, ja, ik ga sporten met uw podcast, lopen, fietsen, whatever. Ik strijk mijn hemden met uw podcast, dus ik kan me niet inbeelden dat je dat combineert met voor een schermpje te kijken, 45 minuten, naar ikzelf die met godmacht weten wie, weer in gesprek bent over Merckxen en de magie van Merckxen.
Ann Alice: Ja, inderdaad. Helemaal eens. En de video dan toch gebruiken voor op sociale media. De algoritmes vragen dat dan, die snippets. Ik ben daar nu met een klant voor aan het experimenteren, want zij neemt ook op zonder video, omdat het online opgenomen wordt, met gasten in heel Europa die niet altijd een goede internetverbinding hebben. Dus dan helpt het om enkel audio op te nemen. Dat neemt minder bandbreedte. Dus we zijn nu, om toch maar op Instagram een beetje meer bereik te krijgen, zijn we aan het experimenteren met haar stokvideo bij te zetten. En haar podcast gaat over wilde planten en kruiden en natuur. Dus daar zijn heel veel beelden van te vinden.
Stef: Oké.
Ann Alice: En dan haal ik een audiosnippet uit die podcast en ik zet daar zo'n stokvideo bij en dat doet het echt ook heel goed. Zolang er een bewegend beeld is, is dat algoritme tevreden blijkbaar.
Stef: Ja, ik kan me inbeelden dat dat added value biedt ook. Dat je inderdaad, als je praat over iets als een kruid, dat je het kan laten zien, doet veel, denk ik.
Ann Alice: Ja, ja. En het zijn echt mooie beelden.
Stef: Ja, wel als het over strategie gaat, dan kan je zeggen, ja, goh, moet daar een stokbeeld bij of... Het zou kunnen, hè. Misschien moet je er eens over nadenken, hè. Je brengt me misschien nog op ideeën.
Ann Alice: Ja, voilà. Ja. Maar ik las ook, want ik had jou vooraf ook een mailtje gestuurd om te vragen, stuur mij jouw linkjes door die je wilt vermeld zien in de show notes. En je stuurde, ja, een website hebben we niet meer voor de podcast, daar zijn we ook mee gestopt, ook om het haalbaar te houden. Ik vroeg veel tijd om de afleveringen daarop te zetten. Maar ja, als je al zegt, we doen eigenlijk niet veel promotie rond de podcast en je moet hem zelf weten te vinden, Een website kan dan toch nog wel helpen om via SEO gevonden te worden.
Stef: Dat overdrijf ik een beetje in die zin. Ik zal misschien nuanceren wat ik in mijn e-mail gezegd heb. We hadden vroeger een aparte website, brandbreakfast.be. En het e-mailadres dat we ook in elke aflevering melden, hello.brandbreakfast.be, die website was eigenlijk gewoon een opleisting van onze afleveringen. Vroeger was dat handig, omdat niet iedereen de gewoonte had om met zo'n Spotify of zo'n Apple-podcast-app naar podcasts te luisteren en moest je mensen echt nog Ja, een beetje de weg wijzen letterlijk en figuurlijk van kijk, daar zijn we te vinden. Vandaag is dat zo ingeburgerd dat wij de meerwaarde niet meer zagen van een website te onderhouden die gewoon onze catalogus met afleveringen is.
Ann Alice: Ja, en zo'n website heb je tegenwoordig ook die gratis aangeboden wordt bij uw hosting platform, die automatisch gecreëerd wordt.
Stef: We hebben het onszelf nog makkelijker gemaakt door gewoon onze domeinnaam te hangen aan onze Spotify-pagina. En wij weten ook uit ervaring dat de meeste nieuwe luisteraars komen, ofwel via LinkedIn, dus via afleveringen die we delen. Wat bij ons helpt, is dat onze gasten ook al wat notoriteit in hun sector hebben, de aflevering waar zij dan zelf in zitten ook weer delen. Dus zo komen wij aan abonnees, maar ook door dat mensen dat aan elkaar vertellen. Op alle randen, congressen, netwerkevenementen, aan de doog, weet ik veel waar, op de voetbal, het maakt eigenlijk al niet uit waar ze het delen. En dan wordt dat zo opgepikt. Dus dat zijn mensen die echt gewoon gaan zoeken
00:15:00
Stef: op Brand Breakfast en die komen toch bij ons terecht. En dus al die dingen in beschouwing genomen, u moet ook rekenen bij ons, dat is geen losstaand product. Wij zijn daar ooit mee begonnen ter inspiratie van onze doelgroep, onze klanten eigenlijk. 99% van die luisteraars is geen klant, bij Pavlov voor de duidelijkheid, maar de moment dat ze ons nodig hebben, wil ik wel dat ze aan ons denken als het over branding gaat, ah ja, uiteraard die boys van de podcast. En ik herinner me, toen we een maand of zes bezig waren en zagen dat we een paar honderd luisteraars per aflevering hadden, daar waren we al heel tevreden mee. Het is te zeggen, ik toch? Dan herinner ik mij een gesprek met mijn vriendin dat die zei, gaan we dat blijven doen? Want daar kuipt eigenlijk al wat tijd in. Wie luistert daar eigenlijk naar? We hebben daar geen enkel zicht op. Dat is altijd zo shady. Wie luistert u naar uw podcast? Statistieken zijn wel moeilijk en altijd duister. Totdat we begonnen te merken, want wij vragen aan nieuwe prospecten die we niet kennen en waar we een eerste gesprek mee voeren, vragen we hoe ken je ons? En na een half jaar ongeveer begonnen de eerste antwoorden te zijn, ah ja, maar we luisteren naar je podcast. En doordat daar eigenlijk dat eerste jaar toch wel twee heel mooie klanten uitgekomen zijn, mooie merken die iedereen kent, dachten wij van oké, wauw, goed, het systeem werkt, laat ons het dan maar blijven doen. Ik moet ook eerlijk bekennen, de momenten dat we ons afvroegen of we dat wel blijven doen, speelt mijn eigen nieuwsgierigheid. Een deel van ons vak is de vinger aan de pols houden, een heel groot deel zelfs. Die podcast dwingt mij ook, net als mijn boeken schrijven trouwens, om zelf up-to-date te blijven, niet alleen, maar ook voorop te blijven, door op voorhand wat research te doen naar interessante topics, naar interessante gasten enzovoort. Als gasten een boek geschreven hebben, dan probeer ik dat toch ook altijd, daarom niet van cover tot cover te lezen, maar toch op zijn minst diagonaal te lezen. Dus je dwingt jezelf ook als host, en in mijn geval dus ook als professional, om wel bij te blijven en in al die facetten die met merken en merkstrategie te maken hebben, toch wat inspiratie te blijven opdoen. Dus in dat opzicht levert het heel veel op. Het levert klanten op, het levert notoriteit op, het levert interessante inzichten op door het vergrote netwerk, want het is een makkelijke manier om bij mensen te komen die je zelf bewondert, door te zeggen, kom eens bij ons in de podcast zitten. Ik heb in heel de acht jaar dat we het doen, heb ik nog maar één iemand gehad die zei, ik doe dat liever niet, ik voel me daar echt niet comfortabel bij, ik klap helemaal dicht achter een microfoon. Goed, alle respect daarvoor, maar al de anderen, zelfs heel grote namen, dat wij dachten, ja, we kunnen maar proberen, hebben eigenlijk altijd gewoon toegezegd. Dus ja, dat maakt mij fier enerzijds, maar dat blijft voor mij ook al verklaren waarom de drive erin blijft zitten om nieuwe afleveringen te maken.
Ann Alice: Ja, ja, ja, dat is mooi. Ja, die podcast, bij mij is deze podcast ook één van mijn redenen om deze te maken, is ook netwerken, hè. De gasten die ik hier heb zijn allemaal podcasters en ik ben een podcastcoach.
Stef: Dus... Ja, ik moet er niet van leven, hè. Dat is ook zoiets. Als ik er morgen mee stop, ik ga geen boterham minder eten, natuurlijk, Dus de motieven zijn anders, indirecter, minder expliciet misschien.
Ann Alice: Ja, ik zie deze podcast nog altijd meer als een hobby. Dat ik het ook gewoon leuk vind. En we zijn nu aflevering 180. Ik hoop dat ik er heel veel nog mag maken. En er komen sowieso leuke contacten uit. En als daar weer een klant uitkomt, dan doe ik een vreugdedansje. Maar ik wil gewoon zoveel mogelijk mensen leren kennen.
Stef: Natuurlijk, wat ik bedoel is natuurlijk, mijn schoonzus is voltijds podcaster, contentmaker. Ja, dat is iemand die dat als job heeft, als voltijdse job heeft. Bij ons is het niet ongebruikelijk dat een aflevering een week te laat is, omdat het gewoon te druk is, omdat we gewoon de tijd niet hebben om in een kot te kruipen, of onze gast zegt van ja, ik wil dat heel graag doen, maar het zal voor binnen vier maanden zijn. Ja, dan moeten we soms wat improviseren en dan gebeurt het dat er een maand geen aflevering is of dat die later komt en dat er dan ineens twee zijn op een maand, omdat het dan toch goed uitkomt. We proberen elke laatste donderdag of vrijdag van de maand, zo rond de 27ste, 28ste is meestal de richt datum, Maar als je kijkt naar de publicatiedata van onze podcast, dan durf je het ook wel eens de zevende van de maand erop te zijn, of de 22ste van de maand ervoor. It happens.
Ann Alice: Zeker met een maandelijkse podcast, denk ik, en ook al als je dan teruggaat in de tijd en naar oudere afleveringen gaat, dan let niemand op die publicatiedatum. Maar ik heb deze wekelijks podcast nu al Drie jaar bijna ondertussen. De frequentie wordt al eens aangepast. Het is in het begin dagelijks geweest. Dan is het naar tweewekelijks gegaan. Toen had ik ineens heel veel opnames en heel
00:20:00
Ann Alice: veel afleveringen. Toen dacht ik, oké, ik ga het wekelijks doen. Ik heb genoeg content. Maar dat hangt ook een beetje af van de flow van gasten. En ook druk dat het ook bij mij is, natuurlijk. Maar ja, ik merk dat wel. Ik heb wel luisteraars die weten, van woensdag komt er een nieuwe aflevering en als er dan geen is, dan krijg ik al berichtjes met, is er iets? Ben je ziek? Is alles in orde?
Stef: Dat heb jij ook al gehad. Als we inderdaad te laat waren, dat mensen ons aanspraken van, oei, je bent toch niet gestopt? Er komt toch een nieuwe aflevering? Ja, ja, chill, chill.
Ann Alice: Dat is leuk, hè.
Stef: We moeten nog even mijn boterham verdienen ook, maar dat komt.
Ann Alice: Maar ja, oké, je hebt gezegd al, in de eerste zes maanden hadden jullie al twee mooie klanten via de podcast.
Stef: Het eerste jaar toch zeker, ja. Absoluut, absoluut.
Ann Alice: Dus het helpt ook wel om je boterham ermee te verdienen.
Stef: Ja, en het is tof, want je wordt daarop aangesproken. Een tijdje geleden was ik ergens aan het spreken, zelfs niet professioneel. Het was op een lautering van een vriend van mij in Brugge, voor mij de andere kant van het land. En ik werd achteraf aangesproken en die zei, ja, na vijf zinnen dacht ik, vanwaar ken ik die stem? En toen pas zag ik van, ah, ja, ja, ja, maar dat is juist, dat is die Steffer Beek van die podcast die ik altijd luister. Ik ben ooit in de lijst door iemand tegengehouden, al het cool vak. Ik denk, oei, waar wil die mens van mij? En die deed z'n dopjes, z'n oortjes uit, en die liet z'n gsm zien waarop mijn kopje te zien was van, tja, ik ben juist naar u aan het luisteren. Ik zeg, oké, cool. Dat zijn wel van die leuke momenten dan, dat je denkt, oké, ik moet het dan toch ergens ook wel weer horen, het feit dat ik effectief daar wat aan heb en u daarop aanspreek.
Ann Alice: Ja, dat is leuk. Ik heb dat ook op het perron in het station in Antwerpen-Berchem ook al gehad. Iemand zei, hé, jij bent die van die podcast. Ik dacht, wat?
Stef: Ik? Wauw, ja. Een celebrity bondscheckje.
Ann Alice: Ja, dat is leuk. En ook als ze dan... Want we doen het zonder video, dus... Ik sta ook al met mijn foto op de cover van mijn podcast. Maar dat wil toch zeggen dat ze daar ook naar gekeken hebben, naar die visual erbij.
Stef: Ik heb het wel meer als auteur en als spreker dan als podcaster, maar ja, dat is inderdaad altijd bizar als je zo'n werk doet.
Ann Alice: Ja, inderdaad. Maar ja, heel leuk. Dat was heel verrassend, en zeker op zo'n plaats waar je dat totaal niet verwacht, zoals op de trein of in de supermarkt. Oei, sorry, dat is de deurbel. Maar no worries, met Alito knip ik dat er wel rap even uit. Ja, en nu dat we toch gestoord zijn, ga ik van de gelegenheid gebruik maken om reclame te maken voor mijn favoriete podcast tool, waar ik ook partner van ben en grote fan van ben. Waarom? Mijn motto is podcasten zonder gedoe en met AliTool kan dat. Het is een all-in-one tool gemaakt voor en door podcast-apps waarin je kan opnemen, editen en hosten. En er zitten een pak handige AI-toepassingen in waar je echt iets aan hebt. Dat maakt de technische shizzle minder shizzle. Het zorgt ervoor dat je heel veel tijd bespaart in je podcastproductieproces. En het maakt podcasten nog leuker dan dat het al is. Probeer het vooral zelf eens, zou ik zeggen. Ga naar alitu.com, dat is A-L-I-T-U, en gebruik de code ANALYS voor 50% korting op je eerste maand abonnement. De link en de kortingcode staan in de show notes. Wil je graag een gratis demo of een volledige training van Alitu? Dat kan? Stuur mij een berichtje en dan spreken we daarvoor af. En heb je zelf nog geen podcast, maar wel veel gusting om er mee te beginnen? Check dan zeker ook mijn Start to Podcast aanbod op mijn website www.analyse.be, want ook daar help ik je graag mee. Voilà, einde promotieboodschap. Ik weet het, zo'n onderbreking is ambetant, maar ook voorbij, voordat je het weet. Dus luister nu maar rustig verder naar deze aflevering. All right. Zijn er ook al dingen misgelopen in al die jaren podcasten?
Stef: Sowieso, ik heb het daarnet ook gezegd, in al die afleveringen hebben we eigenlijk maar twee keer moeten knippen. Twee keer eigenlijk niet onze schuld als podcaster, maar als enabler. Eén keer was iemand die een hele case had toegelicht tijdens zijn aflevering, en die na vijf minuten nadat hij vertrokken was, terugbelde naar mijn vernoot om te zeggen, ja, ik bedenk me net dat ik een hele zware NDA heb lopen bij die klant. Dus heel dat stuk van die case, ja, het spijt me ontzettend, maar dat ga je wel moeten uitknippen, want ik ga een monsterboete krijgen, anders. Dus dat hebben we geknipt, uiteraard. En dan één gast die, denk ik, in zijn koffie of een thee verslikte en echt een hoestbuik kreeg... Als er een kusje
00:25:00
Stef: is of zo, dan laat ik het erin of neeniest, maar als je tien minuten alleen maar gehoest en gerokkeld hebt... Die moet eruit, natuurlijk, dus dat hebben we wel vakkundig uitgeknipt. Dat heb ik een keer, maar dat was niet bij Brand Breakfast. Ik heb naar aanleiding van mijn laatste boek ook een reeks gemaakt rond Love Brands. En daar had ik een interview met iemand die ik enorm bewonder, echt een van mijn persoonlijke helden. Ik ben niet snel geïntimideerd of starstruck, maar ik had toch met knik in de knietjes gevraagd, mag ik jou komen interviewen? En je moet niet naar ons komen, ik kom wel tot bij u. Dus ik had een draagbaar machintje gekocht. Ik had mijn twee goeie professionele studio microfoons mee, echt in een valise. Dus geen laptop, dus ik kon ook niet zien op een scherm of het de goeie opname ofzo. En ik moet ergens iets verkeerds gedaan hebben, er was een toestel, de naam ontgliep mij eventjes, maar dat wordt door journalisten ook wel eens gebruikt voor goeie opnames te maken. Die recordknop, als je die één keer induwt, dan arm je die, dan zet je het machine eigenlijk aan. En ik was helemaal op het einde door dat dat lampje dat daar pinkte, dat dat was blijven pinken, terwijl dat eigenlijk gewoon vol rood moest zijn om echt te recorden. Maar dat was geen enkel visuele manier om dat te zien. Dat toestel was relatief nieuw voor mij. Dus ik realiseer mij op 95% van het verloop van het gesprek, oei, dat gaat er niet opstaan. Ik heb dan in mijn auto gecheckt en inderdaad, dat SD-kaartje was gewoon leeg. Dus ik heb echt met hangende pootjes die man moeten contacteren om te zeggen, kijk, er is iets fout gegaan. Zou je het erg vinden om... Het is gelukkig zelf ook een ervaren podcaster die zegt, ja, geen probleem, dat is mij ook al overkomen. We prikken wel een nieuwe datum. En op de nieuwe datum bleek dat de batterijtjes die in het toestel waren, dat die leeg waren. Dus dan ben ik nog naar een lokaal Carrefour-express om moeten lopen, spurten. Want die man was ook beperkt in zijn tijd. om daar nieuwe AAA-batterijtjes of AA-batterijtjes in te steken. Enfin, dus tot twee maal toe daar een idioot figuur geslagen, alsof ik voor de eerste keer een micro vast had. Dus in dat opzicht denk ik dat dat, gelukkig dan niet met Brand Breakfast, maar met mijn andere zij-podcast, dat dat wel de grootste stummiteiten zijn die je kunt voorhebben. Het was weinig gezellig, tot twee maal toen heb ik mij behoorlijk geschaamd voor het verloop van de opname.
Ann Alice: Ja, maar als dat dan bij iemand gebeurt die zelf ook podcaster is, dan hebben die daar ongetwijfeld begrip voor.
Stef: Zeker de neefste keer. De tweede keer weet ik niet of ik zo blij was met mijn comp.
Ann Alice: Ja, twee keer bij dezelfde persoon. Maar we hebben dat allemaal al meegemaakt. Allemaal. Ik stelde vraag elke keer. Heel veel podcasters antwoorden op de vraag, wat zijn uw grootste blunders? Ik was het vergeten op te nemen.
Stef: Ja, maar met de Brand Breakfast is dat anders. We hebben echt een groot mengpaneel. Daar zie je het geluid binnenkomen. Ik kan in mijn software ook zien dat het wordt opgenomen, ja of nee. Of het volume juist zit. Je hebt ook een koptelefoon op, allebei, en uw gasten ook. Dus je kan wel zien, vroeger had alleen ik een koptelefoon op, we hadden ons minkpaneeltje maar één uitgang gehad. Het gevolg was dat mensen dan, terwijl ze aan het uitleggen zijn, teveel op tafel kloppen en boem, boem, boem, en je hoorde dan de koffietasjes trillen in, zeg maar, of ze zaten te prullen aan hun microfoon. Ik hoorde dat, maar ik kon natuurlijk moeilijk het gesprek onderbreken om te zeggen, blijf nu eens van je micro af. of blaas is wat minder, hijg is wat minder. Dus dat helpt als iedereen een hoofdtelefoon aan heeft natuurlijk. Dat zijn de klassieke technische dingetjes. Wij zijn ook begonnen met een Ik ben nu op de allereerste aflevering van 8 jaar terug beluisterd met een heel goedkoop setje met twee micro's en een twee kanaals USB mengpaneeltje. Ik denk dat dat alles samen nog geen 200 euro gekost had. Dat volstond om dat uit te proberen destijds. Als je kijkt naar het materiaal dat we nu gebruiken en het verschil in kwaliteit, dan hoef je er geen tekening bij te maken. Is dat dan een blunder? Ja, je evolueert natuurlijk.
Ann Alice: Dat zou ik iedereen aanraden om niet direct te veel te investeren in te gaan doen, maar gewoon even kijken welk materiaal ligt mij ook, welk materiaal je nodig hebt. Het hangt ook een beetje af van de locatie waar je gaat opnemen, op verplaatsing of in een studio. Dat is al helemaal anders. Ik heb ook, als ik ergens anders ga opnemen, dan heb ik ook een andere microfoon dan dat ik nu aan mijn computer gebruik en een ander opnametoestel. Daar heb ik altijd een verlengkabel mee, altijd reservebatterijen mee. Ook geleerd al doende. En door ook een keer daar te staan en heel de meeting room moeten verbouwen om dichter bij ons topcontact te kunnen gaan zitten. Dus toen
00:30:00
Ann Alice: heb ik een verlinkkabel aangeschaft. Die zit standaard in mijn rugzak. Die heb ik altijd bij. Reservebatterij ook. Dat is iets wat ik heel lang geleden op mijn stage voor de televisie al geleerd had. Altijd reservebatterij voor de camera meenemen.
Stef: Ja, wij hebben gewoon geen batterijen meer. Micro's op Phantom Power, alles gewoon op de stroom, dan kan het meestal niet meer goed.
Ann Alice: Ja, ik gebruik ook normaal de stroom, maar ik heb toch ook voor de zekerheid nog batterijen mee.
Stef: Slim.
Ann Alice: Je weet maar nooit dat er een stroompanne is ofzo, dan kan ik nog altijd opnemen. Voilà. Goed. Maar juist natuurlijk dat dat dan bij zo'n persoon moet gebeuren waar je zelf wel naar opkijkt. Ja.
Stef: Ja, inderdaad. Ik heb het dan goed gemaakt om nog een cadeaubon te geven achteraf, om te bedanken voor zijn bijdrage.
Ann Alice: Ja.
Stef: Voilà.
Ann Alice: En die mens gaat nu voor altijd weten wie Steffer Beek is.
Stef: Sowieso. En ongetwijfeld komt hij het verhaal ook aan anderen, van ja, die debiel die hiermee is begonnen te doen. Dus ja.
Ann Alice: Je hebt er wat geleerd, dat is het belangrijkste.
Stef: Voilà.
Ann Alice: Dat was misschien gelijktijdig ook het topmoment, als dat iemand was waar je naar opkeek.
Stef: Ja, hoewel ik moet zeggen dat we al heel veel mensen hebben gehad waar ik echt een enorm respect voor heb. Ik durf te zeggen dat we echt experts in hun vak uitnodigen. Je moet rekenen, we hebben soms heel niche afleveringen waarvan je denkt van... Dat is nu wel heel specifiek, bijvoorbeeld hebben we een aflevering gehad over vakbeurzen, met iemand die alleen maar met beurzen bezig is en de impact op merken en marketing en verkoop. personal branding dingen gehad. We hebben hier de CEO's van Google België, Facebook België, Microsoft België, alle drie in de studio gehad in de loop der jaren, om het te hebben over de rol die dat soort grote merken spelen in het promoten van merken en met advertising en dat soort technologie. We hebben auteurs gehad, allerhande, van boeken die door drie mensen gelezen zijn, maar evengoed boeken die door tienduizenden mensen gelezen zijn. Dus wat dat betreft, dat is ook een beetje eigen aan ons vakgebied als consultant in die sector natuurlijk. We krijgen in het begin wel eens de opmerking, soms ook van klanten, van tja, maar je nodig concurrenten uit. Maar ja, concurrenten, de mensen die wij bijvoorbeeld van agencies uitnodigen, dat zijn voor ons geen concurrenten. Misschien dat zij ons als concurrenten zien, maar die zijn complementair aan wat wij doen als consultant. Dus ja, wat die symbiose zich ook in realiteit afspeelt, is het ook logisch dat we dat in die podcast doen. Promoten wij dan een potentiële concurrent, ja dat is dan voor mij even ondergeschikt aan de content die je levert. Maar door op die manier erin te staan, kan je ook iedereen inviteren. We hebben eigenlijk geen veto's op, ja maar die of die niet, want ja, we moesten een keer dezelfde klant ooit willen. Dus wat dat betreft hebben we denk ik een heel mooie schare gastroest, daar is zelfs omgekeerd versteld van, dat mensen dat willen doen, daar tijd in willen steken, daarvoor naar Antwerpen willen komen, want het is echt bij ons hoe het wordt opgenomen. Dus is dat een topmoment? Ik weet het niet. Voor mij is elke aflevering waarvan ik achteraf denk, die zou ik nu graag zelf beluisterd hebben als ik ze niet had gemaakt, is voor mij een win en is eigenlijk een topmoment. Dat is een heel fluffy en cliché antwoord. Ik ben me daar zeer van bewust, maar daar komt het eigenlijk op neer. Omdat ik denk van ja, of het dan nu door tien mensen, of door honderd mensen, of door duizend mensen beluisterd wordt. Als ik het interessant vond, en ik ben lang genoeg in mijn vak en arrogant genoeg van nature om te zeggen, dan zal het wel een goeie aflevering zijn. En dat is natuurlijk niet altijd. Je hebt afleveringen waar je echt moet trekken en sleuren aan een gast. Of waar degene die ik met mij vernoot toe, dat we ja, toevallig door de drukte, allebei niet geweldig geïnspireerd waren. misschien in retrospect minder boeiende topics waren, of we rijden ons wel vast in onze redeneringen, dat gebeurt. Kijk, dat hoort bij de authenticiteit van het format, denk ik. Om nu echt één hoogtepunt eruit te halen, dat heb ik zo niet meteen, nee.
Ann Alice: Oké, ik vind het heel mooi dat je zegt dat elke geslaagde aflevering een topmoment is.
Stef: Opnieuw, dat is ook de context bij ons natuurlijk. Nogmaals, het is voor ons een manier om de autoriteit te kweken, om visiebel te blijven, top of mind te blijven als het over onze topics gaat. Wij positioneren ons professionele als een onafhankelijke consultant in de markt. Dat wil zeggen dat wij eigenlijk heel breed ook vanuit die onafhankelijkheid een zeer uiteenlopende schare van mensen kunnen vragen. Dus ja, ik ben altijd tevreden als dat een boeiend gesprek geweest is, als dat niet teveel een interviewvorm aanneemt, maar net zoals wij hier nu, echt gewoon een babbel, dat dat niet te gerisseerd en te geformateerd is. Dat is ook de reden dat we dat allemaal niet teveel voorbereiden.
00:35:00
Stef: Dat klinkt ook weer als luiheid, maar dat heeft ook een inhoudelijke reden. Ik wil niet dat dat te veel een gelikt format is.
Ann Alice: Ja, daar zijn zo twee kampen in. Je hebt podcasters of interviewers die tot in de puntjes gaan voorbereiden en je hebt die die helemaal niks voorbereiden en gewoon heel open ingaan. Ik zit eerder aan die kant. Niet dat ik helemaal niks voorbereid, maar...
Stef: Ik ook. Dat is altijd hetzelfde.
Ann Alice: Ik heb bijvoorbeeld nog niet naar jouw podcast geluisterd.
Stef: Nee, dat was de beste.
Ann Alice: Dat wij al geconnecteerd zijn op LinkedIn. Dus ik weet al wel... Ik zie af en toe van jou iets passeren en ik weet dat je boeken geschreven hebt, maar op zich maakt dat ook niet uit. Het gaat over een podcast, maar... Ja.
Stef: We zijn ook geen interviewers. Nog jij, nog ik, denk ik. We zijn geen journalisten. De bedoeling is om een boeiend gesprek te voeren en ik probeer dat niet te bevoordeel te doen. Dus als een gast een boek geschreven heeft, dan ga ik mij wel de moeite getroosten om dat op voorhand te bekijken, te lezen, als het effe kan. Maar wat ik niet doe, is naar mijn gasten 26 vragen sturen en zeggen van ja, die gaan we rigoureus allemaal af biljarten. Als het na vraag twee, wat ik echt als een kapstok beschouw, van de rails afgaat, des te beter. Dat zijn vaak de leukste afleveringen, omdat je dan echt gewoon onder experts een babbel krijgt. Dat is net heel onze gimmick. Als het gewoon een interview was, dan kan je evengoed magazinen over marketing of branding kopen. Dat is een andere dynamiek.
Ann Alice: Dat is heel anders, inderdaad. Maar sommige gasten, vooral gasten die zelf ook geen podcast hebben, heb ik de indruk, die hebben wel graag dat je vooraf die vragen geeft. Dat geeft hen wat meer zelfvertrouwen misschien, omdat ze het dan ook wat kunnen voorbereiden. Want als gast heb je soms ook wel wat voorbereiding te doen voor zo'n podcastinterview of gesprek.
Stef: Ik geef topics door. Ik zeg, over dit soort dingen zou ik het graag met u hebben. Als ik die mensen ken, ja, dan is dat informeel. Als ik ze niet ken, of de eerste keer ga ontmoeten bij ons in de studio, dan bereid ik dat wat meer voor als ik er daadvaar in kijk. Ik zie de link tussen branding en waar jij mee bezig bent op die en die manieren. Ik sta bijvoorbeeld daar en daar of dat vind ik over bepaalde dingen. Feel free om dat te challengen of mij van gedachte te doen veranderen. Of ja, ik las op LinkedIn of in uw boek, daar en daar en daar en daar. Dat vind ik super integrerend, daar zou ik wat dieper op willen ingaan. Dus ik wil ze ook niet kou in bad duwen. Van de andere kant, als ik dat zelf te veel voorbereid, dan hou ik mij ook te veel aan mijn script en dan is het niet natuurlijk meer.
Ann Alice: Ja, inderdaad, ja. Ik zeg heel vaak, ik wil u een aantal vragen of topics bezorgen, als je dat graag hebt. Maar het enige dat ik u echt kan beloven, is dat ik die eerste vraag ga stellen.
Stef: Voilà, exact.
Ann Alice: En de rest, dat zien we wel, dat hangt af van jouw antwoord. Natuurlijk, in dit concept, Why Do You Podcast, heb ik al 180 afleveringen, bijna dezelfde vragen die ik stel. En nu, in dit gesprek, heb ik ze eigenlijk bijna niet moeten stellen. Ja, we waren gewoon spontaan aan het praten en je hebt het spontaan verteld, dus dat maakt ook. Na die eerste afleveringen, drie jaar geleden, heb ik me wel heel erg vastgehouden aan, ik moet al die vragen stellen. En zelfs als iemand eigenlijk al het antwoord gegeven had, dat is toch nog wat. Ik moet die vragen stellen, die staan hier op mijn papiertje. Maar dat heb ik ondertussen losgelaten. All right. Ik denk dat wij al heel veel besproken hebben, heel veel tips gegeven hebben ook voor luisteraars die misschien nu heel veel goesting hebben gekregen om ook een podcast te beginnen. Heb je nog zo één ultieme tip?
Stef: Don't overthink. Dat lijkt mij een tip te zijn. Ik heb het dan opnieuw even over onze context, onze sector. We hebben op een gegeven moment inderdaad na de post-coronahype of de coronahype in onze sector. heel veel podcasts zien als paddenstoelen uit de grond schieten met gigantische budgetten en met video bij en met internationale gasten en de meeste daarvan zijn gestrand op vier, vijf, misschien tien afleveringen en je hoort daar niks meer van. Terwijl ik denk inderdaad als je je gewoon een goede microfoon koopt, dus nooit met je iPhone opneemt, Doe dat gewoon, maar wel als je iets te vertellen hebt, want er is heel veel wildgroei van podcasts. Heel veel dingen die mij als buitenstaander hetzelfde lijken, zeker in B2C-dingen, dus hou je vast aan wat je zelf heel goed kent en waar je een heel goeie niche in hebt. Ik heb een vriendin die een podcast heeft over hondengedrag bijvoorbeeld, als hondentherapeut. Ja, dat loopt als een tierenlier, die haalt daar ook de reguliere media mee, die haalt daar klanten uit, omdat het heel authentiek is, dicht bij zichzelf, niet teveel gedoe ook niet. En dan werkt dat. Ik denk als je dat te veel overdenkt en je bent meer bezig met waar gaan we licht hangen in onze vergaderzaal die we tot studio omgebouwd hebben, dan maak je het zodanig complex.
00:40:00
Stef: It's setting yourself up for failure. Dus gewoon doen en don't overthink. Dat is echt mijn advies aan iedereen die overweegt de podcast.
Ann Alice: Ja, maar denk er toch een beetje bijna aan. Niet blijven denken en niet doen, dat is het ook niet. We mogen wel in actie schieten, maar ik ben wel fan van beginnen met een plan.
Stef: Dat is iets anders.
Ann Alice: Om even na te denken van waarom wil ik die podcast maken en wat wil ik ermee bereiken.
Stef: Dat is een goeie nuance die je toevoegt. Dat is wat ik bedoel. Je moet wel weten wie je wilt bereiken, wat de doelstelling is. Je moet ook niet zomaar beginnen om te beginnen aan je keukentafel. Ik denk dat je beter meer tijd steekt in je format en het idee dan in je details verliezen en welke software je gaat gebruiken.
Ann Alice: Welke microfoon je gaat kopen.
Stef: Er is heel wat te vinden daar van content. Ze zullen zich ongekwijfeld ook bij jou kunnen beroepen.
Ann Alice: Zeker.
Stef: Dus dat is voor mij secundair. Dat is hetzelfde met video trouwens. Je bent beter van gewoon met je smartphone een goede, authentiek video te maken dan dat je een hele cameraploeg per se altijd voor alles moet inhuren en een format met storyboards enzo. Ik denk zeker als kleine vis, als je daar niet van moet leven of je ziet dat als een hobby of een zijproject, is dat de beste manier om te starten en dan zie je wel hoe het loopt.
Ann Alice: All right. Goed. Je hebt het daar straks ook al gezegd. Brand Breakfast is op alle podcastkanalen te beluisteren.
Stef: Inderdaad.
Ann Alice: En heb je zo één aflevering, als mensen nu willen gaan luisteren, van die schiet er bovenuit, luister die keer, of...
Stef: Ja, dat is moeilijk om te bevelen van de context. We hebben soms... We hebben mensen die ons rigoureus volgen en die elke aflevering beluisteren, maar ze houden dat ze uitkomt. Je hebt er anderen die cherrypicken en die zeggen van, goh, hoe moet ik nu beginnen op LinkedIn bijvoorbeeld? En die zoeken dan juist de aflevering over LinkedIn en die luisteren dan de volgende, die gaat dan over, ik zie maar iets, diversiteit in reclamecampagnes en inclusiviteit, die luisteren die dan niet bijvoorbeeld. Toen we vijf jaar waren hebben we zo'n overzichtsaflevering gemaakt met de strafste dingen uit de eerste vijf jaar. Ik denk dat dat wel een goede staalkaart is voor mensen om te ontdekken waar wij het onder andere over hebben, onderling, met gasten. Maar voor de rest zou ik zeggen, kijk gewoon naar topics die we interesseren en skip vooral degenen die we niet interesseren. Als je zegt, ik heb geen plan om op een beurs te gaan staan, dan moet je die aflevering niet beluisteren. Wat het ook kan verrassen, we hebben vorig jaar een aflevering gehad met een specialist in merkmascottes, dus figuurtjes. Dat is een topic waar ik zelf nooit mee bezig ben geweest, tot vrij recent. En door zijn content heel ingeïnteresseerd ingeraakt en ik dacht, ja die moeten we naar de studio halen. En dat is een heel boeiend gesprek geweest over mascottes. Maar als je zegt dat je geen zin hebt om twee middle-aged men over mascottes te horen praten gedurende 45 minuten, dan voel je je vrij om die aflevering over te spelen.
Ann Alice: Oké, dus pik er vooral uit wat je interessant vindt en begin daarmee, of de vijf jaar feestaflevering die zo'n beetje proeverij is. Goed, dan de laatste vraag. Je mag ook iemand nomineren als volgende gast. Heb je daarover nagedacht?
Stef: Ik heb daarover nagedacht, vooral omdat ik verschillende podcasters goed ken. Dus ik heb verschillende suggesties. Ik denk, in onze genre van meer de niche dingen, zou ik inderdaad Zoë durven aanraden van de bad dog mom. De dame die de podcast maakt rond hondengedrag en hondentherapie. Dat is vrij een niche, maar ze is daar op zeer korte tijd heel succesvol mee en zeer gepassioneerd mee bezig. Dus we brengen plezier in contact met haar. En op voorwaarde dat je goed voorbereid bent, het juiste materiaal en batterijtjes bij hebt, kan ik u ook altijd introduceren bij de fameuze held die ik zelf ben gaan introduceren. Want die heeft een zeer, zeer populair en goedlopende podcast over populaire cultuur, comedy, film en dergelijke meer. Dat is Fokke van de Fokkcast.
Ann Alice: Fokke is hier al geweest.
Stef: Hij is hier al geweest.
Ann Alice: Dat was bij hem, oké.
Stef: Dat was bij hem dat ik twee keer in Comedy Café de Joker door de grond kon zakken van schaam.
Ann Alice: Ik heb bij hem ook online opgenomen, zoals wij nu ook aan het doen zijn. Ik ben helaas niet naar de Joker gegaan. Ik denk dat ik toen mijn mobielopnamemateriaal nog niet had.
Stef: Die mensen denk ik spontaan, maar dat zijn zeer gepassioneerde podcasters. Ook mensen die daar allebei niet van moeten leven, maar die dat op een heel creatieve manier aanpakken en daar ook best wel wat bijval mee oogsten bij hun respectieve doelgroepen.
Ann Alice: Oké, goed. Ja, Fouke, die is dus al geweest. Zoë, heel interessant. Een hondencoach heb ik nog niet in de reeks gehad. Dus dat
00:45:00
Ann Alice: is zeer interessant. Dat is weer iets anders.
Stef: Ik breng jullie met plezier in contact.
Ann Alice: Oké, dat is goed. Dank je wel. En dank je wel voor het fijne gesprek. Het was heel leuk om deze opname met jou te doen. Helaas is het ons ook niet gelukt om het bij jullie in de studio te doen. Het was online, maar ook goed.
Stef: Een volgende gelegenheid dan?
Ann Alice: Misschien, wie weet.
Stef: Goed.
Ann Alice: Dank je wel, Stef.
