175. Roy van den Burg & Wouter Louwerens - De Wielrenners van Voskuil
Luister naar deze aflevering:
Opgenomen op 24/10/2025
Een gesprek met kunstliefhebbers en wielrennerijfans Roy Van de Burg en Wouter Louwerens (NL) over hun podcast "De Wielrenners van Voskuil".
De Wielrenners van Voskuil is een podcast over wielrennen, kunst en verzet. In de podcast onderzoeken Wouter en Roy wie de wielrenners zijn op het schilderij ‘Wielrenners’ van Jo Voskuil uit 1952. En ze proberen erachter te komen wat wielrenner Rini Wagtmans ermee te maken heeft. Ze duiken ook in het leven en werk van de kunstenaar Jo Voskuil.
Wouter en Roy rijden heel Nederland door om de mysteries rond het schilderij te ontrafelen. Daarbij stuiten ze op bijzondere verhalen uit de kunstwereld en de wielrennerij. En die delen ze natuurlijk graag met jullie. Veel luisterplezier!
We hebben het o.a. over:
hoe je zonder enige ervaring begint aan een documentaire podcast
onvoorziene omstandigheden die op je pad komen
de niet te onderschatten bijdrage van proefluisteraars
Luister hier naar de podcast van Wouter en Roy:
https://dewielrennersvanvoskuil.nl/
Volg de podcast via Instagram: https://www.instagram.com/voskuilpodcast/
Music from #Uppbeat (free for Creators!): https://uppbeat.io/t/cutesy-chamber-ensemble/no-mystery
License code: K2HYNI6S4OV9PFQV
Transcriptie:
Disclaimer - deze transcriptie is gemaakt met A.I. en kan fouten bevatten.
Ann Alice: Dag Roy en Wouter, welkom in Why Do You Podcast.
Roy: Dankjewel.
Ann Alice: Ja, jullie zitten hier dankzij Hester. Ik heb het niet uit mijn hoofd, maar heelal in het begin van deze reeks, ik denk zoals in de eerste tien of vijftien afleveringen, was Hester Wandel te gast met haar podcast Het Atelier Van. En zij heeft mij gezegd, je moet die twee heren een keer spreken in de podcast, want die hebben een leuke podcast. Dus hier zitten jullie nu. En vertel, hoe heet die podcast, waarover gaat die?
Wouter: Leuk om te horen. De podcast met Hester was ook erg leuk en die van haar ook. Die van ons heet de wielrenners van Voskel en het gaat over een schilderij in de basis en dat is een schilderij van Breda'se kunstenaar Joop Voskel en daarop staan twee wielrenners afgebeeld en nou dat is ooit van mijn ouders geweest, vorig jaar, nou bijna twee jaar geleden inmiddels heeft Roy dat voor mij overgenomen en toen, Roy wilde al graag weten wie die wielrenners op dat schilderij waren en of er misschien over die schilder ook wat meer bekend was. Ja, en toen kwam hij met de suggestie, kunnen we daar geen podcast over maken? Oké, ja. En dat hadden we allebei wel iets, dat zouden we ooit wel eens willen doen, maar we wisten niet hoe of wat. En toen is het balletje gaan rollen.
Roy: Ja, het begon eigenlijk met een mysterie. Want ik kreeg bij dat schilderij van Wouter de factuur erbij die zijn ouders erbij hadden gekregen. En daar stond als titel wielrenners met tussen haakjes Rini Wagmans. Rini Wagmans is een bekende Nederlandse wielrenner vanuit de jaren 70. En toen ik het schilderij ophing, zag ik de datum rechtsonder en dat was 1952. Dus ik dacht van, hé, dat is wel vroeg, hoe oud was René Wagmans toen. En René Wagmans bleek toen pas zes jaar oud te zijn. Dus ik dacht van, ja, dan kan hij niet één van die wielrenners zijn. En Wouters' ouders, die waren er eigenlijk wel altijd van uitgegaan, omdat die naam op de factuur stond, dat dat René Wagmans was op het schilderij. Maar dat kon het dus niet zijn. Dus ik vroeg me ineens af van, hé, waarom staat er dan wel Rini Wagtmans op die factuur? En als hij het niet is, wie zei het dan wel? En zo is het balletje eigenlijk gaan rollen, van ja, dat wil ik graag uitzoeken. En waarom doen we dat niet in de vorm van een podcast? En Wout vond dat ook gelijk een goed idee.
Ann Alice: Wauw, dus jullie zijn zelf geen wielrenners. Jullie zoeken naar wielrenners op een schilderij?
Roy: Ja, ik fiets zelf wel, maar ik ben geen wedstrijdrijder, nee. Maar ik heb wel een grote passie voor fietsen, dus vandaar dat ik het ook heel leuk vond om die oude wielerverhalen in te duiken. Maar voor mij is het gewoon hobbymatig, ja.
Wouter: Ik fiets naar de supermarkt, meer niet.
Ann Alice: All right. Ja, heel intrigerend. Ja, dat lijkt mij wel, eh... Echt, ja, ik vond de titel al, toen ik hem hoorde via Hester, al mysterieus, maar het is dus ook echt een mysterie dat jullie opgelost hebben of nog ongoing?
Roy: Ja, nou ja, het is... We hebben veel... Veel zijn we te weten gekomen. We hebben verschillende lijntjes gevolgd en terwijl we de podcast maken, kwamen we ook weer achter veel andere dingen waar ook weer vragen over opkwamen.
Wouter: Het bleken eigenlijk ook meer mysteries dan alleen die wielrenners. Maar ook de kunstenaar Jo Voskel, die is vroeger redelijk bekend geweest en nu niet meer. Dus ja, dat was ook een interessante figuur. En dat bleek ook toen we zijn geschiedenis een beetje konden reconstrueren. Dus het zijn eigenlijk ook twee verhalen die door elkaar lopen. Dat van de kunstenaar en dat van de wielrenners. Waarmee we dus ook weer een heel gek publiek zoeken natuurlijk.
Roy: Wij noemen het nu een podcast over kunst, wielrennen en verzet, maar in eerste instantie hadden we eigenlijk alleen dat kunst- en wielrennen. Toen dachten we, nou, kunst
00:05:00
Roy: en wielrennen gaan we afwisselen. De afleveringen wisselen elkaar ook zo af. De ene gaat dan over wielrennen, de volgende over kunst, dan weer over wielrennen. Maar eigenlijk gedurende het onderzoek, ook naar de schilder Joforskijl, kwamen we erachter van, hé, hij speelde ook een belangrijke rol in het verzet, laten we daar ook induiken. Dus eigenlijk is dat derde onderwerp er later bijgekomen, maar uiteindelijk is dat ook een soort rode draad geworden, wat door de hele podcast loopt. Ja, super interessant.
Ann Alice: Is dat een podcast die nog verder loopt? Blijven jullie daarop verder onderzoeken? Of zijn er een aantal afleveringen en is het verhaal af ondertussen?
Wouter: Nou ja, in principe is het af. We hebben laatst een bonus aflevering geplaatst. Dat is maanden na de echte laatste aflevering. Soms krijgen we nog berichten van luisteraars. Als er iets heel spectaculairs nog op ons pad komt, zou dat reden kunnen zijn om nog iets te maken, maar ik verwacht het niet. Ik denk dat we min of meer weten wat we kunnen weten.
Ann Alice: Ja, oké. Maar jullie krijgen af en toe nog reacties van luisteraars die dan zeggen van, hé, ik heb ook nog informatie die misschien nog iets kan betekenen?
Wouter: Ja, en soms dingen die wij over het hoofd hebben gezien. Dat is dan bijna irritant, maar ook heel leuk.
Roy: Ja, maar het was superleuk, ook gedurende dat die afleveringen dat we aan het publiceren waren, kwamen er inderdaad suggesties, tips, vragen kwamen erdoor. Dus die hebben we ook steeds behandeld in de afleveringen. Dus dat was ook wel een beetje onze bedoeling, dat van ja, wij gaan het mysterie onderzoeken, maar wij weten ook niet alles. Als jullie luisteraars ons kunnen helpen, nou ja, doe dat vooral. Ik bedoel, dan kunnen we samen op zoek naar de oplossing. En ja, dat is eigenlijk heel goed uitgekomen en zo kwamen we dus ineens deze zomer kwamen kwam er heel veel mailtjes binnen van een luisteraar die zelf het ook heel leuk vond om dingen uit te gaan zoeken. Dus die had ook ook weer allerlei nieuwe informatie gevonden waar we wat we konden gaan bespreken ja.
Wouter: Ja en wat ook niet onbelangrijk is, dat vergeten we bijna te zeggen, maar in het jaar dat we de podcast gemaakt hebben, de serie zeg maar, Volgens mij hebben we ook tien mensen geïnterviewd voor de verschillende afleveringen. Dus er zitten kunstkenners tussen, wielerexperts, een sportfotograaf, familieleden. Dus we hebben ook heel veel kennis en informatie van mensen waar we uren mee gezeten hebben. Van Venrijd tot Kastrikum zijn we door het land heen en weer gegaan. Dus dat heeft heel veel geholpen en die gesprekken zijn ook een groot deel van de afleveringen. Er komen heel veel mensen aan het woord en dat was ook heel erg leuk om die mensen te spreken en te ontmoeten.
Ann Alice: Maar dan heb je al die gesprekken gedaan, heel leuk, heel interessant, en dan moet je daar nog een podcast van gaan maken. Hoe hebben jullie dat aangepakt? Was dat heel veel montage of hebben jullie het toch wat meer natuurlijk laten verlopen in de afleveringen zonder veel te knippen en te plakken?
Roy: We hebben het eigenlijk vanaf het begin goed nagedacht over de structuur. Dus we hadden al snel bedacht, we gaan het afwisselen. En we hebben eigenlijk al van tevoren een structuur opgezet van nou, daar willen we het over hebben en dat kunnen we zo verdelen. Dus er stond in het begin een raamwerk en gedurende het proces is dat wel wat veranderd, maar door gewoon voortschrijdend inzicht. Maar we hebben wel steeds bedacht van wat willen we hier te weten komen en hoe willen we dat vertellen, wanneer gaan we wat vertellen, want we wilden ook een soort spanningsboog creëren, dat we niet gelijk alles weggeven, maar dat we eigenlijk naar een soort apotheose toe werken. Dus dat hebben we wel steeds voor ogen gehad.
Wouter: Ja, en zeker de afleveringen over Joost Voskuil, de schilder, die zijn ook op chronologische volgorde vertellen we min of meer zijn levensverhaal. Dat begint bij zijn jeugd en dat eindigt bij zijn dood. Alleen wat wel gebeurde, we hadden natuurlijk dat raamwerk bedacht en in de loop van dat jaar zijn we die mensen gaan interviewen. Ja, en we wisten natuurlijk niet welke informatie we kregen, dus dat was soms wel even puzzelen, hoe dan wat, in welke aflevering moest. en sommige interviews zijn ook verspreid over meerdere afleveringen uiteindelijk.
Roy: Ja, dus ja, er is heel wat editingwerk is eraan te pas gekomen, ook omdat er in sommige afleveringen komen drie verschillende mensen aan het
00:10:00
Roy: woord die we op verschillende momenten hebben gesproken.
Wouter: Daar heeft met name Roy al het werk aan gedaan met het technische monteren.
Ann Alice: Dat is iets waar jullie al ervaring mee hadden, zowel dat technische als dat planningstuk en dat draaiboek maken.
Roy: Nou ja, ik heb daar wel wat ervaring in qua technische stuk. Ik maak zelf mijn eigen muziek. Ik heb een klein muziekstudiootje hier op Zolder, dus dat editen daar had ik wel ervaring mee. En inderdaad het planningstuk en de structuur maken. Ja, ik heb ooit een opleiding journalistiek gevolgd ook. Dus vandaar ja, dan leer je dat vanzelf ook wel. Dus dat vond ik ook wel leuk aan die podcast, dat ik daar eigenlijk veel van mijn journalistieke vaardigheden ook weer in kwijt kon, die ik in mijn werk niet altijd meer gebruik.
Wouter: Terwijl tegelijkertijd ging dat ook heel organisch eigenlijk, tussen ons.
Roy: Ja.
Wouter: En wat ook heel erg leuk was, want dat is natuurlijk ook dat journalistieke stuk, maar heel veel research We hebben echt in archieven zitten graven en dan met elkaar over en weer appjes sturen van heb je dit al gezien en ik heb nou wat te vonden. En dat proces was ook eigenlijk fantastisch. Dat je iemands leven, die een beetje vergeten is, helemaal terug kan halen en uiteindelijk vertellen. Dat was heel veel werk en soms heel veel dwaalsporen ook.
Roy: Ja, dat was superleuk. Vooral inderdaad over die schilder Jo Voskuil. Dat is nu eigenlijk helemaal niet zo'n bekende schilder meer, maar die heeft zo'n mooi interessant leven gehad. Dus als je dat leven helemaal gaat ontrafelen en dan kom je weer stukje bij beetje bij nieuw informatie. En dat deelden we dan met elkaar, van kijk hier is dat. Ja, daar kregen we echt enorm veel energie van. Soms zaten we inderdaad avondenlang met elkaar briefjes te sturen van hé, heb je dit al gezien?
Ann Alice: Ja, leuk. Want Roy, jij hebt het schilderij van Wouter gekocht, maar kenden jullie elkaar voortdien al?
Roy: Ja, we zijn eigenlijk al hele oude vrienden, al vanaf toen we veertien, vijftien jaar waren. We zijn opgegroeid in hetzelfde dorp, Noordwijkerhout, wat ook een rol speelt nog in de podcast. En ja, dus we kennen elkaar al heel lang, maar we zijn nooit met elkaar op deze manier omgegaan, dat we samen een project doen. Dus dat was ook een mooie ontdekkingsreis.
Ann Alice: Wat een podcast allemaal niet in gang kan zetten. Gewoon op basis van één schilderij. Wauw.
Wouter: Ja, dat hadden we ook wel onderschat toen we eraan begonnen.
Roy: Ja, we hadden niet verwacht dat er zoveel mooie verhalen in zaten, want dat is echt, ja, dat was eigenlijk gewoon een cadeautje. Dat die schilder zo'n mooie levensverhaal had nog, dat die schilder bovendien ook nog een vrouw had, die ook een heel mooie levensverhaal had. Het is echt ongelooflijk wat er allemaal naar boven kwam.
Wouter: En ook de mensen die we geïnterviewd hebben. Er zaten ook zulke fantastische sprekers tussen, met ook zulke mooie verhalen weer. Ook dat was een cadeau.
Roy: We spraken bijvoorbeeld de kleinzoon van Wim van Est, want een van de scenario's die we onderzoeken is of het schilderij een momentopname is van voor de val van Wim van Est in het ravijn, dat was in 1951.
Wouter: Wim van Est was de eerste Nederlander die de gele trui droeg, dus een bekend figuur in de Nederlandse wielergeschiedenis.
Roy: Ja, en terwijl hij die gele trui droeg was hij in de afdaling van de Col d'Aubisque, kon hij een bocht niet halen en reed hij zo het ravijn in. Dat is een heel soort iconisch wielerverhaal hier in Nederland. En het schilderij is dus een jaar later gemaakt of afgemaakt. Dat is een van de scenario's die we onderzoeken. is het dan Wim van Est op dat schilderij. En daarom hebben we die kleinzoon gesproken. En ja, dat bleek echt een soort lopende wielerencyclopedie te zijn, vol met mooie verhalen. Dus ja, dat zijn echt mooie dingen als je daarop stuit.
Ann Alice: Ja, en dat hadden jullie vooraf allemaal niet voorzien. Ja, oh, lijkt me superspannend.
Roy: Nee, nee.
Wouter: Nou ja, we wisten wel wie we gingen interviewen natuurlijk, maar hoe goed iemand iets kan vertellen en hoeveel iemand weet, daar kom je pas achter op het moment dat je daar zit. En met sommige mensen, ook kunstkenners, waar we anderhalf uur hebben gezeten en waar je dan misschien uiteindelijk een kwartier van gebruikt. Maar dat waren wel hele leuke dagen, sowieso.
Ann Alice: Hoeveel afleveringen zijn dat uiteindelijk
00:15:00
Ann Alice: geworden?
Wouter: Inclusief de bonus zijn het er negen.
Ann Alice: Hadden jullie dat ook vooraf?
Roy: Ik heb inclusief bonus tien, toch?
Wouter: Ja, sorry. Ja, sorry, tien, ja.
Roy: Het zijn negen reguliere en dan nog de bonus afleveringen.
Ann Alice: Oké, en hadden jullie dat ook al vooraf gedacht? Of dachten jullie, we gaan een reeks maken van drie afleveringen, maar uiteindelijk was het zoveel dat het er negen of tien dan geworden zijn?
Wouter: Volgens mij hadden we wel al snel achttien gedacht. Maar ik weet, we begonnen, de allereerste opname was dan april 23, zoiets. of eind maart, begin april. En toen dachten we, nou dan zijn we voor de zomer klaar. Maar uiteindelijk was dat, ja, ergens dit voorjaar dat de laatste opnames klaar waren. Daar tel ik de bonus niet mee.
Roy: Ja, precies. We hadden er wel veel makkelijker over gedacht. We dachten, nou, dat doen we wel even. Maar het blijkt toch heel veel werk te zijn. En uiteindelijk heeft dat ons ook geholpen, omdat we er langer mee bezig waren. Ja, hadden we ook meer tijd tussendoor, omdat er tips binnenkwamen of dat we dingen konden onderzoeken.
Wouter: Andere invalshoeken.
Roy: Ja, ja. En die konden we dan ook weer gebruiken, want we zijn dus inderdaad, wat was het, maar 2023 begonnen met opnemen al, maar de eerste aflevering publiceerden we pas in begin 2004. Wat is het?
Wouter: 25, 24 moet het zijn, ja.
Roy: Precies. De eerste aflevering publiceerden we begin van dit jaar, dus we hadden alle tips die tussendoor binnenkwamen, die hebben we ook weer verwerkt in de opnames die we al hadden gemaakt. En zo konden we dus, nou ja, terwijl we het maakten, ook blijven nadenken over, ja, we hebben nu deze nieuwe informatie. Wanneer gaan we die vertellen? In welke aflevering?
Wouter: En dan moesten we soms ook oppassen dat we geen dingen vertelden die we eigenlijk chronologisch nog niet wisten. Dat we het al wel wisten, daar moesten we soms op letten.
Roy: Ja, precies.
Wouter: Wat dat betreft heb ik wel een goede tip, denk ik, voor andere podcastmakers. Omdat we daar echt voor op moesten letten. hebben wij een aantal proefluisteraars om ons heen gevonden. Dus mensen die luisterden de grove afleveringen en die keken dan, klopt dit wel? Chronologisch, kunnen we dit al weten? En dat heeft echt geholpen.
Ann Alice: Ja, een beetje zoals je voor een boek ook proeflezers vraagt om na te lezen, klopt het verhaal helemaal? Ja, goed idee.
Roy: Ja, precies. En waar het ook handig voor is, ik zit bijvoorbeeld redelijk goed in het wielrennen, maar het is een podcast voor een bredere publiek, ook voor kunstkenners of mensen die van geschiedenis houden. Niet iedereen weet alles over wielrennen, dus die proefluisteraars konden dan ook zeggen van deze term of zo, ik weet niet wat dat is, bijvoorbeeld criterium uit de wielrennerij. En dan konden wij dus denken van nou ja, dan moeten we dat inderdaad nog even ergens uitleggen wat dat dan precies inhoudt.
Ann Alice: Ja, goed, slim gezien. Ik denk dat het jullie ook, ja, buiten dan dat, ja, we gaan het even openlaten voor mensen die nog nu willen gaan luisteren, mezelf inclusief, of jullie het mysterie helemaal opgelost hebben of niet, maar hebben jullie zelf ook nog heel veel bijgeleerd, neem ik aan, ja.
Wouter: Ja, over geschiedenis, kunstgeschiedenis. Kunstverzamelaars was ook een heel interessant verhaal nog. En voor mij dan ook over de wielersports en dan met name die uit de jaren 50 en 70. Via de familie Wagtmans kom je dan ook in België bij Eddy Merckx terecht. En ik weet dat ik vorig jaar in Antwerpen was en toch even nog met mijn t-shirtjes aan het kijken was enzo. Dus ja, ik weet zeker wat meer over de wielersport, maar ook over kunststromingen en ja, dus dat was leuk.
Roy: Ja, Eddy Merckx komt er inderdaad ook in voor, dus voor de Belgische luisteraars.
Ann Alice: Oké.
Roy: Ja.
Ann Alice: Oké, mooi, mooi, mooi. Wat heeft die podcast ook voor jullie persoonlijk? Je hebt veel nieuwe kennis opgedaan, maar heeft die persoonlijk voor jullie nog iets gebracht?
Wouter: Nou ja, het avontuur en de roadtrips, dat was sowieso leuk. De gesprekken met de mensen, wat ik al eerder zei, dat vind ik wel heel verrijkend. En ook toch het leren podcast maken, want we zijn natuurlijk eigenlijk maar gewoon begonnen aan een keukentafel. En ik denk dat je kan horen in aflevering 8 dat we beter zijn dan in aflevering 1. Ook in het
00:20:00
Wouter: script en de gesprekken. Ja, nee, dat was heel leerzaam en leuk en ook het smaakte naar meer. En we hebben een hoop leuke publiciteit gehad, ook dat was een leuke ervaring.
Roy: Ja, ik denk inderdaad zeker het avontuur en de energie die het gaf. Ook leuk, je hebt leuke gesprekken met mensen die je interviewde, maar ook gewoon mensen om je heen die je dan ook weer op een andere manier gaat spreken. Van hé, ik hoorde van jouw podcast en dan heb je het ineens daar weer over. Mensen die je anders misschien helemaal niet of anders spreekt.
Ann Alice: Ja, en elkaar ook. Jullie relatie is ook veranderd.
Roy: Ja, dat was superleuk. Vroeger gingen we alleen uit in Noordwijk en een beetje slap lullen en drinken. Dat is wat we deden eigenlijk.
Wouter: Dat was de laatste jaren al minder hoor.
Roy: Toen hadden we onze beroemde kinderen op de camping. Oh klopt, maar het is op deze manier zo met elkaar samenwerken en dat weet je van tevoren ook niet, he? Want van tevoren weet je ook niet of dat helemaal gaat lukken.
Wouter: Daar hebben we ook niet te veel over nagedacht.
Roy: Nee, dat is heel organisch gegaan. En grappig is dat Alice, de vriendin van Wouter, die ook nog voorkomt in de podcast, die vroeg mij ook een verdurende proces van, hé, hoe doe je dat dan eigenlijk met Wouter? Het lijkt ook maar zo op rolletjes te verlopen. Bij mij gaat dat soms moeizaam in het contact.
Wouter: In het contact ook.
Roy: Dus ja, dat is wel grappige dingen, ja.
Ann Alice: Ja, relatietips geven aan de vriendin van je podcastpartner.
Roy: Ja, precies. Dat kun je er ook uithalen.
Ann Alice: All right.
Wouter: En er is natuurlijk ook iets, het is weliswaar digitaal, maar er is natuurlijk ook iets tastbaars over. Dat schilderij hangt bij Roy boven de bank. En als die kinderen straks wat ouder zijn, de kinderen van Roy, die kunnen over twintig jaar ook nog eens denken van hoe zat dat ook alweer. En dan kunnen ze het gewoon nog eens terugluisteren natuurlijk, het verhaal van het schilderij. Dus je hebt toch iets gemaakt. En je hebt natuurlijk ook podcasts die gaan over het voetbal van de afgelopen week. En die zijn dus na twee weken, gaan ze bij het hout papier. Maar dit verhaal blijft bewaard.
Ann Alice: Ja, mooi hè. Maar als ik het goed begrijp, want ik hoorde daarnet wel zoal even vallen van het smaak naar meer. Komt er nog een volgend schilderij waar jullie in gaan duiken of iets helemaal anders?
Wouter: Een schilderij hebben we nog niet gevonden met de mysterie en het verhaal. We hebben wel een aantal ideeën, daar gaan we binnenkort, dat zeggen we nu al een tijdje, maar daar gaan we nog wel op een rijtje zetten, denk ik, en keuzes maken. We zitten nu nog even heel spannend in de publieksprijs. We zitten nog stemmen te werven voor de Dutch Podcast Awards. Dat is nog een weekje spannend. En dan is dit boek, denk ik, helemaal dicht. En dan, ja, we gaan nieuwe dingen doen. Maar wat, dat moeten we knopen doorhakken, denk ik. Maar zo'n schilderij met zoveel verhalen, dat kan je niet plannen, natuurlijk.
Ann Alice: Nee, inderdaad. Ik heb hier ook een schilderij hangen waar een heel verhaal aan hangt, maar een geweldig mysterie is het misschien niet, want ik ken het verhaal. Maar ja, er moet toch nog wel iets te vinden zijn, hè? Misschien is er nog een oproep aan de luisteraar.
Wouter: Ja hoor.
Roy: Als iemand inderdaad een interessante schilderij heeft hangen, dan komen we langs. We hebben inderdaad ook veel vragen gehad van mensen die zeiden van, ja, zou dit nou bij elk schilderij zo zijn? Wat iedereen... Ja, die heeft wel een schilderij ofzo waar ze niet alles van weten. Zou dit dan ook zo zijn als we dit schilderij gaan onderzoeken? Maar ja, ik heb geen idee of wij nu echt enorm veel geluk hebben gehad of dat er over elk schilderij wel wat te vertellen valt.
Wouter: Ja, maar ik denk niet dat elke kunstenaar zo'n bijzonder leven heeft gehad als onze Joof Oskar.
Roy: Nee, dat klopt, ja. Dat is trouwens ook wel iets wat uit deze podcast naar voren is gekomen, dat we eigenlijk... Het is ook een manier geweest om die schilder weer op een voetstuk te plaatsen, want wat ik vertelde, hij is wat vergeten geraakt de laatste tijd, maar eigenlijk verdient hij wel weer meer in de spotlight te staan. En dat hebben we ook wel geprobeerd om bij het Breda's Museum bijvoorbeeld aan te kaarten, We hebben deze podcast gemaakt. De schilder die uit jullie stad komt, die blijkt een hele
00:25:00
Roy: interessante figuur te zijn. Zouden jullie daar niet iets mee willen? En dat zou nog een soort, nog weer een kers op de taart zijn. Dat hij ook in de musea weer wat meer naar voren gaat komen.
Wouter: En dat vinden niet wij alleen. Dat vinden ook kunstkenners die we gesproken hebben. Dat hij ondergewaardeerd is.
Ann Alice: Ja, wie weet komt er een heel Joel Voscal revival.
Wouter: Ja, dat zou heel mooi zijn.
Ann Alice: Staat het schilderij ook op de cover van jullie podcast? Voor wie nu nieuwsgierig is hoe dat eruitziet?
Roy: Ja, hij staat op de cover en sowieso kunnen mensen naar onze website dewielrennersvanvorskou.nl. Daar zie je het schilderij in het geheel. Op de cover staat een uitsnede.
Wouter: En ook foto's en andere schilderijen staan op onze website. Dat is met een podcast over kunst toch wel handig, dat je ook een plek hebt waar je af en toe ook wat beeld kwijt kunt. Die website hier, die is er.
Ann Alice: Ja, want dat is misschien ook nog de vraag, waarom een podcast? Want een schilderij is iets heel visueels. Je had ook een YouTube-kanaal kunnen starten met de video.
Roy: Ja, maar het gaat toch veel om de verhalen en die worden vooral verteld. Her en der na noemen we wel schilderijen en we hebben het ook over andere kunstenaars en andere schilderijen waar we naar verwijzen. En die plaatsen we dan wel in onze show notes, dus mensen kunnen die altijd wel opzoeken. Maar het is niet noodzakelijk om altijd inderdaad dat schilderijen in beeld te hebben ofzo.
Wouter: Nee, je kan de podcast prima luisteren zonder show notes. Maar degene die echt geïnteresseerd zijn, dan is het toch wel leuk om maar documentatie en beelden erbij te hebben.
Ann Alice: En die staan dan op jullie website. Ja, geweldig. Ja. In die periode dat jullie daarmee bezig geweest zijn, zijn er ook bloopers of blunders geweest, of grappige situaties?
Roy: Ja, ja...
Wouter: Ik voel het niet grappig. Ik weet niet of je er geld in gedacht hebt.
Roy: Ja, op het moment was het zweten. En het was helemaal aan het begin. Volgens mij was het ons tweede interview.
Wouter: Ja, eerste dag.
Roy: Ja, eerste dag.
Wouter: En we hadden op pad gekocht.
Roy: Ja, op pad waren. Helemaal naar Brabant gereden. om een verhaal te maken over de Brabantse wielrenners uit de jaren 50. We hadden daar een kenner gesproken, iemand die verschillende boeken had geschreven over dat onderwerp. We hadden het interview gedaan, afgesloten, en toen gingen we opruimen.
Wouter: Ik dacht, ik help een randje.
Roy: Wouter dacht al, een handje te helpen, hij trekt zo de stekker uit het opnameapparaat. En ik had nog niet die opname opgeslagen op dat apparaat. Dus ik dacht van, hé, we zijn die hele opname kwijt. We hebben nu, weet ik veel, drie kwartier hebben we voor niks hier zitten praten. En toen zaten we dus enorm in de stress. En uiteindelijk hebben we hem zover gekregen, die man. om het gewoon het interview nog een keer te doen. En dat is natuurlijk wel heel erg, ja, dat was wel...
Wouter: Vervelend, pijnlijk.
Roy: Ja, precies.
Wouter: Hele lange doodlijke stilte was er toen.
Roy: Ja, dat was heel moeilijk. En zijn vrouw heeft toen uiteindelijk geholpen van hey, anders komen ze, anders heb ik het helemaal van niks gedaan. Dus uiteindelijk heeft hij het inderdaad gedaan. Maar ja, dat was inderdaad heel pijnlijk. En uiteindelijk bleek dus dat... Op dat moment kon ik dus die eerdere opname niet terugluisteren, maar blijkbaar toen ik thuis was en ik stopte die SD-kaart van dat apparaat, stopte ik in mijn laptop, toen zag ik ineens twee opnames staan. Dus hij stond er gewoon nog wel op, alleen kon ik hem inderdaad eerder niet terugluisteren. Dus uiteindelijk hebben we het interview twee keer gehad. Dus mijn tip zou zijn van ja, zorg ervoor dat je inderdaad alles goed afsluit voordat je inderdaad zegt van we gaan opruimen. Zorg ervoor dat je alles hebt.
Wouter: Het blijft gewoon kabels af als je niet technisch bent.
Roy: Ook dat inderdaad. En wat ook handig is, wij bereiden het altijd goed voor. We wilden weten van wat willen we allemaal te weten komen. En voordat je alles afkoppelt, ga nog eventjes inderdaad je checklist door om te kijken of je inderdaad alles hebt. Want het is heel lullig als je thuis erachter komt dat je eigenlijk nog iets had wat willen vragen en dan ben je te laat.
Wouter: Maar dat
00:30:00
Wouter: was denk ik de enige echte blooper.
Roy: Ja.
Wouter: En verder hebben we weleens in de research op een spoor gezeten dat we dachten, nu hebben we wat. En dat bleek dan toch niet aan te tonen. Maar ja, dat vind ik toch wat anders.
Ann Alice: Ja, daar hoort er ook gewoon bij. Ik heb al heel vaak gehoord van vergeten op de recordknop te duwen, dus dan is er helemaal niks opgenomen. Maar dit is dan toch nog de next level. Twee keer opgenomen. Omdat je dacht dat het niet gelukt was.
Roy: Die recordknop hebben wij inderdaad ook wel eens gehad, maar dan was het meer als wij later met elkaar thuis zaten. Want we gingen dan, na zo'n interview, spraken we dan met elkaar weer thuis af om dan het interview soort aan elkaar te praten. En daar hebben we wel eens ook de recordknop vergeten, maar dan is het minder jammer, omdat je dan, vaak gaat het om kortere stukjes en dan kan je het zelf weer even overdoen.
Ann Alice: Ja, dan is het helemaal niet erg, maar als je dan zo ver rijdt en dan met iemand gaat praten, die steekt daar ook tijd in.
Roy: Ja, precies.
Ann Alice: Dat is mij ook al overkomen hoor.
Roy: Gelukkig maar, we zijn niet de enigen.
Ann Alice: Nee, nee, nee. Zeker niet. Ik denk... Het is mij al overkomen, maar we hebben het ook al wel vaker genoemd in deze reeks. 175 afleveringen. Jullie zijn niet de enige. Dat kan ik met zekerheid zeggen. Ja, jullie hebben al wel een aantal tips gegeven, ook tussendoor, maar als je nu de ultieme tip zou geven aan iemand die nu ook zegt van ik wil een podcast gaan maken en ik wil ook zo'n podcast maken waarin ik echt diep in een topic duik, research ga doen, wat is de ultieme tip?
Wouter: Ja, ik denk wat mij betreft, als je dus een verhalende podcast maakt, want anderen hebben daar ook geen ervaring mee, De tijd nemen. En bij ons ging dat soms voor ongeluk dat we iets niet redden en dan kwam er een vakantie tussen. Maar ik denk dat het het waard is om de tijd te nemen. Omdat je dan toch weer, ook als je op vakantie bent geweest, denk je weer anders. Of krijg je inderdaad een mail van iemand. Ik denk dat dat wel geholpen heeft om uiteindelijk een beter resultaat te maken.
Roy: Ja, dat denk ik ook.
Wouter: En dat van tevoren al in je achterhoofd neemt het hoeft niet af. Een historisch verhaal hoeft natuurlijk niet per se binnen drie maanden gelanceerd te worden.
Roy: Nee, klopt. Gewoon tijd nemen voor die voorbereiding, want als je inderdaad al je research hebt gedaan en je weet wat je wil gaan vragen, wat je te weten wil komen, dan kun je ook efficiënter werken in de interviews. Dan weet je gewoon wat je nodig hebt. Ook in het begin zaten we soms zo 2, 2,5 uur te praten. En uiteindelijk gebruik je daar misschien een half uurtje van. En dan, dat kost, achteraf kost dat heel veel tijd voor het editen. En zitten er gewoon heel veel dingen in die je niet gebruikt. En als je dus beter weet wat je wil gaan gebruiken, dan kan je dat interview ook gewoon veel efficiënter inzetten.
Wouter: Het is gewoon niet om er, als het dan af is of als je gaat lanceren, om publiciteit te zoeken. Ik bedoel, ik denk als je er zoveel tijd en energie in hebt gestoken, dan wil je dat mensen het horen. En daar zijn we echt best wel vrij ver in gegaan, persberichten. We hebben gewoon schaamteloos een zelfpromotie gedaan. Maar dan gaat wel het balletje rollen. Ik denk ook in de algoritmes. Je wilt toch dat mensen het horen ook.
Ann Alice: Maar jullie hebben het wel volledig zelf gedaan. Op financiële vlak dan bijvoorbeeld. Geen sponsor gezocht?
Roy: Nee, nee.
Ann Alice: Geen subsidies gevraagd?
Wouter: Alles in eigen beheer.
Roy: Daar hebben we inderdaad nog wel aan gedacht, maar toen kwamen we er ook achter van ja, dan moet je eigenlijk voordat je iets doet, moet je al die sponsorgelden binnen hebben of subsidies. En ja, en wij waren gewoon eigenlijk veel te eager. Wij wilden gewoon van start en we wilden niet wachten tot er een half jaar later een subsidie binnen zou komen ofzo.
Wouter: We hebben wel bedacht, Bij een volgend project gaan we dat misschien wel wat meer aanpakken. Maar dan hebben we ook het voordeel dat wat we nu gemaakt hebben kan je natuurlijk ook zien als een soort portfolio. We kunnen zeggen we hebben mooie recensies gehad, de luistercijfers zijn goed, dus dan is het ook voor onszelf wat makkelijker om ergens aan de deur te kloppen van kunnen we iets in de vorm van publiciteit of financiering.
Ann Alice: Ja, slim. Ik heb nu al zoveel zin om daarnaar te gaan luisteren.
Wouter: Dat is altijd goed.
Ann Alice: Dus
00:35:00
Ann Alice: als nu de luisteraar ook zin heeft gekregen om naar jullie podcast te gaan luisteren, is die overal te vinden?
Roy: Ja, voor zover ik weet staat die in alle podcast-apps.
Wouter: Op YouTube. En anders de website, dewielrennersvanfosca.nl.
Roy: Ja. En ik zou vooral beginnen gewoon bij het begin, omdat het echt een verhaal is dat zichzelf ontvouwt. Wat we zeiden van ja, sommige informatie die je later hoort, ja dat is eigenlijk zonde als je dat in het begin al weet. Dus als je helemaal wil meegenomen worden in het verhaal, dan moet je gewoon eigenlijk gewoon chronologisch luisteren.
Wouter: En dat vind ik ook fijner als mensen dat doen. Want op een gegeven moment zagen we in de statistieken dat aflevering 6 had aflevering 3 ingehaald ofzo. En dat vond ik dus heel vervelend dat mensen dan niet op de goede volgorde luisteren blijkbaar. Of dingen overslaan. Maar dat ligt aan mij misschien.
Roy: Ja, en in aflevering 9 worden we geïnterviewd door Alice, door de vriendin van Wouter, en die bleek het enorm goed te doen. Dus blijkbaar heeft Alice gewoon een heel goed groot netwerk ofzo. Wat hier werd heel veel geluisterd. Maar ja, het jammer is dan wel dat daar heel veel al wordt verteld wat je nog niet weet in die eerdere aflevering.
Wouter: Maar dat is nu redelijk bijgevoerd.
Ann Alice: Oké, dus gewoon beginnen vanaf aflevering 1, wat mij inderdaad heel logisch lijkt bij een chronologisch verhaal. Dus ja, begin gewoon bij het beginnen. Voor wie al spoilers wil, begin bij aflevering 9. Goed, jullie zitten hier dankzij Hester, dus ik ga ook aan jullie vragen. Hebben jullie een podcast in gedachten die ik eens mag uitnodigen?
Roy: Ja, wij dachten aan de podcast Succes is voor losers van Max Molovic. Het is sowieso al, jij zei van nou de wielrenners van Vorska is sowieso een intrigerende titel, maar Succes is voor losers is zo mogelijk nog een meer intrigerende titel. Alleen over die titel kan je al een kwartiertje nadenken. En dat is een podcast, hij heeft nu al een tijdje niet gepubliceerd, maar ik weet van hem dat hij nu ook weer op punt staat om een volgende aflevering te gaan publiceren. Hij noemt het zelf een podcast over het menselijk tekort. En ja, het gaat over van alles. Soms doet hij een interview. Soms maakt hij een reis door de kamer van iemand die hij bewondert. Soms vertelt hij gewoon een verhaal. Maar het is altijd leuk om te luisteren.
Wouter: En ik vind het ook wat vlaams hebben.
Ann Alice: Ja?
Wouter: Ja, ik moet bijvoorbeeld denken aan Kammagurka ofzo. Toch een beetje zijn stijl van absurdisme die erin zit. Dat is alleen een goede kwalificatie, denk ik.
Roy: Ik denk zeker dat de Vlamingen het ook gaan waarderen, ja. Hij sluit altijd af met een eigen gezongen nummer. Vaak is het een bestaand liedje waar hij dan eigen tekst op heeft gemaakt. En hij zegt zelf ook van ik ben niet de beste zanger, maar het komt uit een goed hart. Dat hoor je ook wel.
Ann Alice: Right. Oké, goed. Die komt op de lijst. Wouter, jij sluit je daarbij aan of had jij nog iemand anders ingedrukt?
Wouter: Nee, dit hebben we besproken. Oké.
Ann Alice: Goed.
Wouter: Leuk.
Ann Alice: Goed. Blij dat jullie het eens zijn. Heren, superbedankt voor dit heel leuke gesprek. Ik heb weer een podcast meer om naar te luisteren. Ook. Op het moment dat deze aflevering online gaat komen, dan zal het resultaat van de Dutch Podcast Awards al bekend zijn, maar ik wens jullie alvast voor nu, de komende week nog heel veel succes en heel veel stemmen.
Wouter: Dank je wel.
Ann Alice: Dus ja, wie weet heb ik hier dan, zonder dat we het nu al wisten, award winning podcasters te gast gehad.
Roy: Dat zou heel mooi zijn.
Wouter: Ja, dan laten we het weten in elk geval.
Ann Alice: Ja, hou mij op de hoogte. Goed, dank jullie wel.
Wouter: Dank je wel.
Roy: Graag gedaan.
