173. Sandra Poelman - Van hopeloos naar hotspot
Luister naar deze aflevering:
De podcast WHY van Sandra Poelman, host van de podcast Van hopeloos naar hotspot.
Opgenomen op 20/10/2025.
Een gesprek met de founder van Glowingplaces & UnPatient, stadsontwikkelaar, strategisch adviseur, keynote speaker, auteur & podcastmaker Sandra Poelman (NL) over haar podcast "Van hopeloos naar hotspot".
In de ”Van Hopeloos naar Hotspot Podcast” neemt stadmaker Sandra Poelman je mee op een wervelende expeditie door de stadsjungle. Laat je inspireren door boeiende verhalen, diepgaande inzichten, innovatieve oplossingen en onverwachte crossovers. Leer van zowel successen als mislukkingen uit het verleden en ontdek hoe deze ervaringen jouw eigen groei kunnen stimuleren.
We hebben het o.a. over:
de evergreen kwaliteiten van een podcast
een podcast als manier om kennis te delen en te ontvangen, en om te verbinden met mensen over de hele wereld
de spanning van de 1ste aflevering
Podcast: https://www.glowingplaces.nl/podcast/
Connecteer met Sandra:
https://www.linkedin.com/in/sandrapoelman/
https://www.instagram.com/glowingplaces/
https://www.facebook.com/glowingplacess/
https://youtube.com/channel/UCeujIwPagJ_K14_VZKZh1Kw
Music from #Uppbeat (free for Creators!): https://uppbeat.io/t/cutesy-chamber-ensemble/no-mystery
License code: K2HYNI6S4OV9PFQV
Transcriptie:
Disclaimer - deze transcriptie is gemaakt met A.I. en kan fouten bevatten.
Ann Alice: Dag Sandra, welkom in Why Do You Podcast.
Sandra: Hallo, heel fijn om bij jou te zijn. Ja, leuk.
Ann Alice: Het is een keer een podcast met een heel ander topic dat we nog niet gehad hebben in deze reeks.
Sandra: Ah, dat doet me deugd. Dat doet me deugd. Ik ben host van de Van Hopeloos naar Hotspot podcast en het gaat over stadsontwikkeling. Ja.
Ann Alice: Ja, wat moet ik me daarbij voorstellen? Vertel.
Sandra: Ja, nou, stel je voor, wat als we allerlei schijnbaar hopeloze plekken in steden en dorpen kunnen transformeren tot levendige hotspots? En denk dan aan centrumgebieden die het moeilijk hebben. Spoorzornes, industrieterreinen, kerken en kloosters. Al van dat soort plekken die hun functie verliezen. En waar we dan echt een nieuwe schoen aan gaan geven. Nou, dat werk doe ik al meer dan 25 jaar. En ik vind het ontzettend leuk om met andere vakmensen in gesprek te gaan. Van oké, hoe heb jij dat nou gedaan? En wat kunnen we daarvan leren? Dat vind ik echt heel mooi om te doen.
Ann Alice: Dus je hebt elke keer een gast. Heb je ook solo-afleveringen ertussen of niet?
Sandra: Ja, ik heb een paar solo-afleveringen ertussen. Maar ik geniet het meest van interviews.
Ann Alice: Ja, ik ook. Daarom vind ik deze podcast zo leuk en doe ik hem ook al zo lang.
Sandra: Ja, ik vind het gewoon gezellig. Voor mij is een podcast echt heel erg verbinding.
Ann Alice: Ja, inderdaad. Maar dan ga je dus praten met mensen die een beetje hetzelfde doen als jij over de projecten die zij doen.
Sandra: Ja, maar dat is heel breed, weet je wel. Dus ik praat bijvoorbeeld met broedplaatsontwikkelaars, maar ik praat ook met projectontwikkelaars. Ik heb gesprekken met mensen die... Ik organiseer veel ontwikkelevents, dus bijvoorbeeld met een dagvoorzitter die dan helemaal gaat uitleggen hoe je live een grote groep mensen kunt meekrijgen. Het gaat ook een stukje over ondernemerschap, want ja, heel veel van het werk wat ik doe, als mensen zeggen van ja, dat is hopeloos waar je aan begint. En dan toch die drive en die passie erin te brengen en vol te houden en ervoor te gaan. Ja, ook daar gaan afleveringen over. Dus het lijkt misschien smal, maar Stadsontwikkeling is heel breed. En elke plek vraagt ook al om zijn eigen aanpak, zeg maar.
Ann Alice: Ja, en ik denk plekken genoeg. die aangepakt mogen worden.
Sandra: Ja, zeker. Er is zoveel werk te doen. Ik weet niet hoe het in België is, maar hier heb je ook nog een hele grote woningnood in Nederland. Is dat bij jullie ook?
Ann Alice: Ja, ik denk het. Ik zit nu goed. Ik ben de laatste jaren wel vaak verhuisd, maar het is altijd nog wel vlot gegaan om iets te vinden, maar ik merk wel dat in sommige gebieden is de... Het hangt er misschien ook vanaf waar, welke regio, maar sommige gebieden zal het onmoeilijk zijn en vooral sociale woningen denk ik dat er een groot tekort is, maar ja.
Sandra: Ja, in Nederland zijn op alle vlakken woningen tekort. Echt heel ruil. En vooral voor jonge mensen is dat heel lastig. En woningen zijn ook heel duur geworden. Dus voor bijvoorbeeld alleenstaanden is het super lastig. En wat ik eigenlijk doe is, ik was kwartiermaker van stationsgebied in Helmond. En dat is dan een gebied en er gebeurt niet zoveel, want het is heel stedig. En dan gaan we daar nieuwe plannen maken, betrekken we de stad daar heel erg bij. En we vinden daar plek voor 2000 nieuwe woningen, maar ook voor allerlei broedplaatsen. En we maken niet alleen maar plannen voor de toekomst, maar we gaan ook al in het hier en nu, met placemaking noemen we dat, kijken wat er al verbeterd kan worden. Dus er stond bijvoorbeeld een oude fabriek en die bestond al 175 jaar. En met een paar korte ingrepen is dat nou de grootste mural van Europa staat bij hun op de gevel. Zodat je eindelijk na 175 jaar ziet welke mooie Afrikaanse stoffen ze daar binnen maken. En de omgeving die fleurt er helemaal van op. Dus het is een combinatie
00:05:00
Sandra: van plannen voor de lange termijn en kijken wat er nu al kan. En hoe we dan nu al kunnen zorgen voor verbruis en voorlevendigheid.
Ann Alice: Oké, dat adres moet je me straks geven, want ik ben een grote bewonderaar en fan van street art.
Sandra: Ja, nou ja, in dat gebied is er ook meer te vinden. Dus echt, ja, ga ik spulletje doen.
Ann Alice: Ja, dat lijkt mij wel heel fascinerend. En daar kan je, lijkt mij, ook wel over blijven doorpraten, want dat zijn dingen die altijd gewoon in ontwikkeling gaan zijn.
Sandra: Ja, wat dat betreft, mijn afleveringen zijn ook heel erg evergreen, kwam ik achter. Want ik ben al vijf jaar aan het podcasten, maar wat ik vier jaar geleden heb opgenomen, is nog steeds actueel. Want ja, je hebt gelijk, de problematiek blijft actueel.
Ann Alice: Ja, niet alleen qua wonen, maar ik zie bijvoorbeeld in België heel veel kerken die niet meer als kerk gebruikt worden, die dan eventlocatie worden of brouwerij worden. Dat zijn allemaal ook wel heel leuke projecten die ook wel nieuw leven aan een gebied geven.
Sandra: Ja, zeker. Ik heb een klooster in Eindhoven herbestemd, misschien wel leuk om over te vertellen. En de paarders Augustijne daar, van klooster Marienhagen, die zeiden van we moeten onze erfenis gaan doorgeven, maar we willen ook dat de betekenis die we altijd aan die plek hebben gegeven, dat dat wordt doorgegeven. Dat het niet een of andere commerciële tent wordt. Maar zij waren altijd, weet je wel, voor spiritualiteit, voor ontwikkeling, voor echt het binnenste van de mens. En hoewel het toen een hartje crisis was, economische crisis hier in Nederland, hebben wij helemaal ingezet op hart en ziel. Dit is al eeuwenlang een plek van hart en ziel en dat moet blijven. En zo hebben wij Dela, dat is een grote Uitvaartverzekeraar in Leedland, die heeft daar zijn eerste ceremoniehuis geopend. Dus niet alleen maar het rouwen, maar ook trouwen, jubileeën, geboortefeesten. Samen met een congreshotel, twee restaurants, noem het allemaal op. Dat geeft zo'n enorme vibe aan die omgeving. Dat is een hele bijzondere plek.
Ann Alice: Praat je daar dan ook over in je podcast? Heb je dan ook voor je podcast een gesprek met de oude en de nieuwe gebruikers van het gebouw?
Sandra: Nee, dat is eigenlijk wel een leuk idee. Dat heb ik nog niet gedaan, nee.
Ann Alice: Ja, dat lijkt mij ook wel interessant. En zo blijft een stukje van hoe het vroeger was ook nog wel bewaard in je podcast.
Sandra: Ja, zeker. Ik geef er wel lezingen over. Ik heb keynotes. En dan nodig ik soms ook de Paters wel uit. Die vinden het ook heel erg leuk. Want die zijn inmiddels verhuisd naar een andere plek. Die wonen nu in een of andere heel modern pand, in plaats van het midden-Neeuwse Marienhagen. Maar ja, goed, inderdaad, dat is ook nog een idee.
Ann Alice: Nodig de Paters eens uit in je podcast, zou ik zeggen.
Sandra: Ja, is eigenlijk wel heel leuk, hè. Nu is het omdraag saai, noem ik.
Ann Alice: Ja, inderdaad, want dat is dan ook iets wat misschien verloren gaat, hè?
Sandra: Ja, zeker.
Ann Alice: Dat we daar niet elk jaar nog twintig bij komen.
Sandra: Nee, zeker. Ja, en ik werk ook trouwens aan de doorontwikkeling van een klooster dat blijft bestaan, maar wat dan zeg maar op zijn terrein ook nieuwe plekken moet vinden voor een stukje verbeteren van de exploitatie. Daar ben ik ook mee bezig, ja. Maar het kunnen ook industrieterreinen zijn. Strijp S in Eindhoven heb ik vanaf het begin ontwikkeld, toen het echt nog hopeloos leek. Dus nou ja, ja.
Ann Alice: Strijp S, daar ben ik niet geweest toen het nog hopeloos was, maar wel heel recent. En nu is het daar wel heel mooi geworden.
Sandra: Toen ik ermee begon, was het in 1998. Ja, en er waren net 40.000 mensen bij Philips ontslagen. Van de 120.000, dus dat was echt mega. En dan kwam er ook nog al dat Philips vastgoed op de markt. Mensen dachten echt van ja, dat is gewoon het einde van Eindhoven, weet je wel. En ik was toen heel jong en ik stond op punt om te gaan afstuderen. En ik zag alleen maar kansen. Ja, ik ben ook zo'n kansen-kijkmensch. Een beetje gek moet je wel zijn. Ik studeerde ook in Eindhoven op de TU, Technische Universiteit, maar allemaal beta. Dat is leuk hoor, maar er waren ook heel veel creatievelingen die in Eindhoven studeerden en die na hun studie dan zo snel mogelijk weg waren, namelijk de trein naar Randstad, en die zagen we nooit meer terug. Die gingen naar Amsterdam ofzo. En ik dacht van, oh, als we nou die oude Philips gebouwen, ik was helemaal in de historie gedoken, is fantastisch, heel die pioniersgeest van Philips die je daaraan kunt aflezen. Als we die oude gebouwen nou inzetten voor de creatieve mensen. Als we de designers en de levensgenieters aan Eindhoven kunnen verbinden. En hoe meer ik dat vertelde tegen mensen van Philips, zijn gemeente enzo, hoe meer mensen konden kijken naar het perspectief.
00:10:00
Sandra: En tegen de tijd dat ik afstudeerde, werd ik gevraagd voor de gemeente Eindhoven om naast telebouwkundige te worden van strijp S. En zijn we die plan dan verder gaan uitwerken. Het is echt mooi wat je daarmee kunt doen, want ja, heel die herontwikkeling heeft Eindhoven heel veel gebracht. En de combinatie van high tech en design natuurlijk ook. Dus ja, mooi wat je dan kunt doen met zo'n gebied.
Ann Alice: Ja, en mooi dat je dat dan ook kan opnemen in je podcast. En dat dan toch inderdaad, want zoals je zegt, het is evergreen content en dat blijft relevant en dat blijft actueel. En je bent al vijf jaar bezig. Wauw! Goed. Hoeveel afleveringen zijn dat ondertussen dan?
Sandra: Ja, niet eens zoveel. Ik denk een stuk of vijftig of zo.
Ann Alice: Ja, dat is toch al, ja... Ja.
Sandra: Maar het is iedere keer, ik vind het ook best wel weer een project, iedere keer. Om dat te doen, dan om echt die goede vragen te bedenken. Trouwens, ik doe niet alleen interviews, dat dacht ik. Soms doe ik ook een solo-ie. Maar ik maak ook documentaires, dus over hele bijzondere ontwikkelingen. En dan doe ik het geluid ook als podcast publiceren. Zo vinden mensen het ook. Ik publiceer het ook op YouTube, dus mijn podcast heeft ook beeld. En ik ben echt een beeldmens. Dus daar kunnen mensen documentaires ook bekijken, dan zien ze meteen ook wat ik bedoel. Maar het kan ook heel fijn zijn om te luisteren. Ik weet niet hoe het met jou is, maar als ik in de auto rijd, mijn auto is een soort rijdende collegezaal. Ik kan een boek luisteren, of een podcast, of een online programma. Ik vind het heerlijk.
Ann Alice: Ja, ik rijd niet met de auto, maar bij mij is dat op de trein, bus, tram.
Sandra: Dat kan natuurlijk ook, op het vliegtuig, whatever.
Ann Alice: Ja, op het vliegtuig vind ik het iets moeilijker, omdat je daar dat geluid van dat vliegtuig toch nog altijd wel hebt. door die oortjes het even nog doorkomt en dan moet het volume luider en dan is het niet goed voor je oren. Dus daar probeer ik dan toch te lezen of te slapen.
Sandra: Ja, want ik ben ook naar Mexico en dan denk ik dat ik mijn noise cancelling koptelefoon meeneem. Of doet die dat dan niet?
Ann Alice: Ja, maar ik heb geen noise cancelling, dat is het issue. Maar als ik ooit nog eens een lange vlucht ga doen, dan ga ik daar wel in investeren, denk ik. Maar nu zijn het altijd korte vluchten naar Portugal, omdat mijn vriend Portugees is. En dan denk ik van, het is maar twee uurtjes, ik heb het wel.
Sandra: Ja, dat is genieten, inderdaad. Dat is ook genieten dan, een beetje even in de lucht zijn.
Ann Alice: Leuk, 50 afleveringen. Dat is toch al een mooie prestatie. Als je zegt dat elke aflevering een project is en je steekt er wel de nodige tijd in om het goed voor te bereiden, dan ja, knap.
Sandra: Nou ja, dank je. Ik zag dat jij er al in deze reacties van 150 hebt, toch?
Ann Alice: Ja, en dit wordt aflevering 173. Ik ben al goed voor op schema met de opnames. Dus diegene die nu deze week online komt, is 165.
Sandra: Je bent echt goed in het vooruitwerken. Dat kan ik nog gaan leren.
Ann Alice: Ja, dan kan ik daarna even pauze nemen zonder dat iemand doorheeft dat ik een pauze aan het nemen ben.
Sandra: Ja, dat is ideaal.
Ann Alice: Nee, dan staan die allemaal mooi klaar. Met kerst gaan er wel die twee weken kerstvakantie geen nieuwe aflevering komen. Dan laat ik iedereen rustig aan de feesttafel en bekomen van het vele eten en de gezelligheid.
Sandra: Die zijn je laatst ook niet alleen, want je hebt nog een heleboel afleveringen die ze kunnen doen.
Ann Alice: Ja, ook. Leuk, 50 afleveringen, wauw. Wat heeft gemaakt dat je met die podcast gestart bent? Want je werkt aan al die projecten, je praat met misschien sowieso al wel met die mensen die je te gast hebt omdat jullie samenwerken, vaak ook, kan ik me voorstellen. Wat heeft gemaakt dat je zei, ik wil dat opnemen, ik wil dat bewaren voor later, ik wil dat publiek maken, ik wil dat delen?
Sandra: Ja, nou weet je, ik geef ook heel graag kino's, lezingen. Maar op een gegeven moment was het coronatijd en dan gingen die lezingen niet meer door. En voor mij waren die lezingen een manier om kennis te delen, maar ook heel erg om met nieuwe mensen in contact te komen. En in één keer viel dat weg en toen dacht ik van ja, dat kan wel.
00:15:00
Sandra: Ja, en toen kwam eigenlijk het idee van een podcast. En ja, dus enerzijds kennis delen, maar ook, ja, ik was super nieuwsgierig, dus ik ben nog heel nieuwsgierig naar de kennis van anderen. En ja, verbinding brengt dat natuurlijk ook. Dus dat was eigenlijk de reden om te starten, dat ik dacht van, ja, wat zou nou wel kunnen? En dat was dat. En ik moet zeggen dat het me veel meer heeft gebracht dan dat ik eigenlijk, ja, kon vermoeden, weet je wel? Ik vind als je iemand interviewt, er gebeurt toch iets als je op zo'n rekordknop doet, weet je wel? Dus het is toch een soort van diepere verbinding dan even zo bla bla tijdens een borrel ofzo, weet je wel? Dus het gaat een stukje dieper. En ik vind het heel mooi om mensen een podium te geven. Ik zie ze dan ook stralen. Mijn bedrijf heet Glowing Places. Dus ik hou van blokken laten stralen, maar ook van mensen laten stralen. Dat vind ik heel mooi om te doen. En dan zijn ze ook heel trots. Dan kunnen ze hun verhaal ook delen. Dat vind ik heel mooi. En wat ik niet had verwacht is dat mensen me ook echt leren kennen via die podcast. Weet ik veel, dan kom ik iemand tegen en oh ja, maar ik ken jou wel. En wat leuk om jou in het echt te ontmoeten, want ik ken je van je podcast. Ja, dat gebeurt natuurlijk ook. Ik vind dus het contact met andere podcasters ook heel leuk. Dat was ook de reden dat ik mij bij jou kenbaar maakte, want ik denk van ja, dat is ook een soort van mooie hobby, weet je wel? En hoe leuk is het om in elkaars podcast ook op te treden en te doen en zo kennis te maken. Had ik dus ook nooit verwacht. En het kan heel internationaal zijn. Dat had ik me totaal niet gerealiseerd toen ik eraan startte. Maar ja, ik kan natuurlijk ook net zo goed in het Engels opnemen. Daar vraagt het even iets meer voor te gaan. Ook al is het spannend, maar toch. Dus ik heb interviews opgenomen met mensen in de Verenigde Staten, in Nieuw-Zeeland, Italië, weet ik veel. En dat kan gewoon allemaal, omdat dat zo digitaal kan, zeg maar, via Zoom. Ja, dus dat vind ik echt een cadeautje.
Ann Alice: Ja, mooi. En zo leer je ook wel heel veel bij, ook door met die mensen dan internationaal te spreken, want die hebben misschien een stukje wel dezelfde aanpak, maar toch ook wel... wellicht dingen dat zij anders doen en een andere cultuur.
Sandra: Ja, zeker. Ik merk eigenlijk dat stadsontwikkeling best wel Europees is, in ieder geval op de manier zoals wij dat doen. De Verenigde Staten zijn toch vooral meer projectontwikkelaars en die doen het dan vooral voor het geld. Natuurlijk moet er altijd geld verdiend worden in een project, dat is belangrijk. Maar juist die sociale factor is zo van belang. En dat doen we hier in Europa toch wel veel meer aan.
Ann Alice: Ja, en ik weet, ik ben in Nieuw-Zeeland geweest, daar houden ze ook heel veel rekening in projecten met aardbevingen bijvoorbeeld. Dus dat is iets wat wij dan niet hebben.
Sandra: Ja, zeker. En waar wij hier in Nederland in ieder geval best goed in zijn, is echt innovatiedistricten ontwikkelen, zoals Stripe S bijvoorbeeld. Want behalve plekken voor te wonen, is plekken voor werken en voor ontmoeten gewoon ontzettend belangrijk. En ik heb bijvoorbeeld een keer een groep uit Melbourne rondgeleid op Stripe S. En die wilden dus een universiteitsterrein ontwikkelen wat ook echt een broedplaats, een broeienes was. En door heel Europa waren zij rondgereisd naar allerlei universiteitsterreinen. En die kwamen toen op Strijp S en die hadden echt zoiets van, oh wauw, dit is allemaal niet zo top-down bedacht, maar dit is echt gewoon bottom-up van hoe mensen elkaar ontmoeten en opzoeken en kruisbestrijven en versterken. En die vibe hebben ze heel erg meegenomen toen we weer terug naar Australië zijn. Ja, dus... Ja, nou ja, zo valt er overal weer iets uit aan.
Ann Alice: Ja, inderdaad. Wat heeft die podcast voor jou persoonlijk gegeven? Heb je er zelf dingen uit geleerd, die je nu misschien in je werk ook toepast? Of gewoon als mens?
Sandra: Jazeker, tuurlijk. Ja, ik leer elke aflevering, elke interview wat ik opneem, daar leer ik weer bij. En er zijn hele mooie samenwerkingen ontstaan met mensen die ik heb geïnterviewd, dat ik dacht van ja, maar die kunnen we zo goed gebruiken bij dit en dit project, zeg maar. Dat ik ook met die mensen bij ga samenwerken, of dat ik ze weer heb verbonden, of wat dan ook.
00:20:00
Sandra: Het is eigenlijk kennis en verbinding. Dat is hem, ja.
Ann Alice: Ja, mooi. Dat zijn voor mij ook twee belangrijke dingen die ik uit deze podcast haal, want het gaat over podcasten en dat is mijn vak, maar ik leer ook nog van elk gesprek of krijg inspiratie van elk gesprek. En dan hoop ik voor de luisteraar ook dat we de luisteraar dat ook kunnen geven. Het is een verbinding, daar doe ik het uiteindelijk voor.
Sandra: Ja, toch? En ook maar dan niet zomaar verbinding, want het kan ook wel een beetje zo'n togenwoord zijn, maar gewoon echte verbinding, weet je wel? Een niveauotje dieper. Niet zomaar een beetje bla bla, maar als je een podcast luistert, dat duurt ook even. Je stelt je er voor open, je gaat die verbinding op een dieper level aan. Daar ben ik van overtuigd. En weet je wat ook nog bij helpt? Kijk, je hebt heel veel kennis, maar als je het nooit uitspreekt, dan kan je het ook niet delen. Ze zeggen altijd van, pas als je iemand iets gaat leren, leer je het zelf. En zo'n podcast die daagt je uit om de ideeën die je hebt, of de werkwijze die je hebt, om die zo ook over te brengen dat mensen daar iets mee kunnen. Ja, dat is dus ook nog wel eentje.
Ann Alice: Ja, mooi. Ja, dat klopt inderdaad. Daar staan we niet altijd bij stil, maar ja, dat is wel zo. Je leert heel veel gewoon al door het te doen of door zelfs naar podcasts gewoon te luisteren, maar dan ook door je eigen materie die je gaat delen in jouw podcast, in jouw expertise, Ja, het helpt ook wel om allemaal misschien wel wat in je hoofd ook wat meer gestructureerd te krijgen, wat nog meer verdieping daarin te brengen.
Sandra: Ja, het helpt ook je ontwikkeling.
Ann Alice: Wat is mijn mening hierover nu eigenlijk?
Sandra: Ja, precies. Het helpt je echt je mening vormen en het versnelt het gedachteproces erover, want je moet wel. Ja. Misschien ook wel leuk om te vertellen dat ik aan het nadenken ben over een tweede podcast. Mag dat?
Ann Alice: Ja hoor, dat mag. Maar ik verwacht je dan wel terug om nog eens een nieuwe aflevering op te nemen met die nieuwe podcast. Maar je mag daar zeker al kort iets over vertellen, over je idee dat je hebt.
Sandra: Ik beloof je dat ik dan terugkom hoor. Ik heb dus natuurlijk mijn hele bedrijf in stadsontwikkeling, maar ik ben ook hersenletselpatiënt, door een ongeluk 16 jaar geleden. Ik werd bij hopeloze plekken, maar toen was ik een hopeloos geval. Ik kon niet meer lopen, niet meer praten, niet denken, verschrikkelijke hoofdpijn, altijd moe. En na een half jaar zei de arts in het ziekenhuis tegen mij van ja, er is niks aan te doen. Het is niet aardpoor hersenletsel en daar moet je mee leren leven.
Ann Alice: Ja, film me now dan, hè?
Sandra: Ja, ongeveer wel, ja. Maar goed, zoals ik dat nooit geloofde, dat dingen hooploos waren bij mijn projecten, geloofde ik dat voor mezelf ook niet. En heb ik echt de weg naar herstel gevonden met allerlei alternatieven, complementaire therapieën, noem het allemaal op. Maar vooral door het heft in eigen handen te nemen, me niet laten koeieneren door artsen, maar te zeggen van nou oké, ik bouw een adviesteam om me heen, maar ik ben die projectleider. En de artsen en therapeuten die zitten in mijn team en ik luister naar ze, maar ik bepaal mijn koers en ik bepaal wat ik wel en niet aan kan en op welk moment. En ja, aangezien er zoveel mensen zijn die me berusten in een slechte gezondheid en daardoor eigenlijk veel te weinig uit hun leven halen, ja, dat doet mij gewoon echt pijn. En daarvoor ben ik een nieuw bedrijf aan het starten, dat heet Unpatient.
Ann Alice: Heb je het wel met Engelse woordspelingen?
Sandra: Ja, die Unpatienters gaan niet geduldig zitten wachten tot een ander je helpt. Je kunt wachten tot je naar ons weegt, dat gebeurt niet. Maar neem het heft aan eigen handen. En ik zit er dus over te denken vanwege al mijn goede ervaringen, om ook daar zeg maar een podcast in te beginnen en dan mensen te interviewen die ook bijzondere herstelverhalen te delen hebben, zodat andere mensen daar ook weer energie en hoop en kennis uit kunnen putten.
Ann Alice: Ja, en dat is heel mooi aan jou, dat je elke keer ook gewoon die vraag stelt van dit kan niet of dit kan niet meer. Ja, dat zullen we dan ook wel eens zien.
Sandra: Ja, precies. Moet je gewoon aantrekken. Wat kan wel? Wat kan wel?
Ann Alice: Ja. Ja, heel mooie, positieve houding om altijd ook te kijken naar wat kan er dan wel. Ja.
Sandra: Het is altijd makkelijker om te bedenken
00:25:00
Sandra: wat er allemaal niet kan. Het kost ook minder energie en hoef je niet zo creatief te zijn, maar het brengt je nergens.
Ann Alice: Ga maar voor die podcast. Ik denk dat ze wel nog notice aan die boodschappen meer verspreiden.
Sandra: Ja, ik denk het wel. We moeten ook met elkaar een beetje toe naar een andere manier van gezondheidszorg. Want de gezondheidszorg zoals die nu is, is eigenlijk onhoudbaar. Maar er zijn ook zoveel mensen die daarin vastlopen. Dus het is onbetaalbaar. Er zijn hele lange wachtlijsten. En mensen worden niet allemaal goed geholpen. Dus ik vind dat wijzen. Maar ook van patiënt tot patiënt. Alhoewel je dan een unpatient bent natuurlijk. Elkaar ook moeten helpen. En de weg moeten wijzen om te laten zien wat er wel kan. En vooral elkaar ook moed geven.
Ann Alice: Ja, en ik denk ook de link met wat je doet in de andere projecten dan. De omgeving doet ook veel, natuurlijk.
Sandra: Ja, maar het gaat allemaal ook over revitaliseren. Ja, dat is voor mensen. Daar heb ik me op een gegeven moment ook pas bij bedacht toen ik er mee bezig was. Eigenlijk is het hetzelfde.
Ann Alice: Eigenlijk is het hetzelfde en het heeft ook impact op elkaar, want je gaat je beter voelen niet alleen door de mensen om je heen, maar ook gewoon door de plaats waar je bent, de dingen om je heen.
Sandra: Zeker, waar je vertoeft, met wie je je omringt, heeft zeker ook zo z'n dingen. En dus ook allerlei lessen die ik in de stadsontwikkeling heb geleerd en in het ondernemerschap, die heb ik ook toegepast op mijn herstel. Dus het is misschien een beetje raar, maar het heeft gewoon zoveel met elkaar te maken.
Ann Alice: Ja, ik denk, sinds ik ondernemer ben, houdt vasthouden bijna nooit mijn fysiek. Maar vroeger kon ik me zelfs al, als ik dan wel een keer ziek was, gewoon al door naar de dokter te gaan en daar in die praktijk te zijn. Die was een heel leuke nieuwe praktijk, dat ik me gewoon al beter voelde door daar te zijn.
Sandra: En je voelt je ook gehoord en geholpen. Fijn ook dat je zo'n fijne praktijk had, want er zijn ook praktijken zat waar je naartoe gaat en dat je denkt van oh my god, ik begin te worden, weet je wel, of het is een ziekenhuis.
Ann Alice: Ja, alles zit hem ook in de inrichting natuurlijk.
Sandra: Ja, in de inrichting, maar ook in de sfeer die er hangt en hoe de mensen met elkaar omgaan en hoe ze jou benaderen. Ik bedoel, wat dat betreft gaat een plek ook niet alleen over de gebouwen, maar ook heel erg van wat gebeurt daar? En hoe gastvrij is het? Ik ben heel erg van de mensgereefde gebiedsontwikkeling. Terwijl heel veel mensen in mijn vakgebied gaan vooral over de hardware. Dus stenen en de procedures en het geld dat verdiend moet worden. En dat hoort er ook wel bij. Maar het is mij nog nooit gelukt om een stuk strap dat leven te brengen met alleen maar geld en stenen. Ik heb hier heel erg die mensen bij nodig.
Ann Alice: Ik vind het nu grappig als je dat zo zegt, maar dat klopt wel helemaal.
Sandra: Ja, maar ik heb me heel lang ook zo verhoepen in de woestijn gevoeld. Het is zo logisch. Je moet mensen overtuigen van het belang daarvan. Je moet samenwerkingen opbouwen, want dat zijn hele grote projecten. Je doet eigenlijk ook een citymarketing. Nou ja, het is heel breed, zeg maar. Ja, dus die mensgerichte kant, die hoort erbij. En die hoort er ook bij als je gewoon met herstel bezig bent, ja. Maar ook ga het niet alleen zitten doen, dat vind ik bij herstel. Je moet dan alles uit jezelf halen, terwijl als je je omringt met gelijke stemmen. Maar mensen die ook niet bij de pakken gaan neerzitten, maar die denken van, nou wauw, die kan, dat kan ik misschien ook. Moet je eens kijken, daar gaat het al beter mee, of wat dan ook. En dan trek je dat uit die negatieve spiraal. En dan gaat het met je herstel ook ziende ogen beter.
Ann Alice: Ja, wauw, ik zie hem al helemaal.
Sandra: Ja, nee, ik heb je beloofd, ik kom dan terug hoor.
Ann Alice: Ja, dus binnen een aantal maanden of een jaar, we zien wel, maar ik verwacht je dan wel terug.
Sandra: Ja, dat is hartstikke leuk.
Ann Alice: Hoe meer podcasts, hoe beter. Er kunnen nooit te veel podcasts zijn, vind ik.
Sandra: Vind ik ook, ja. Nee, het is echt leuk om te doen en leuk om naar te luisteren. Dus ja, nee, hoezo teveel?
Ann Alice: Ja, vind ik ook. Soms wel een beetje stress om te kiezen naar wat ik ga luisteren, maar dat is mijn probleem. Dus we gaan vooral podcasts maken.
Sandra: Ja, ja, ja, precies. Ja.
Ann Alice: Tot die toe allemaal heel leuk.
00:30:00
Ann Alice: Maar heb je ook al blunders of bloopers meegemaakt met het maken van je podcast?
Sandra: Oh ja, zeker. Ik had een keer vergeten op de recordknop te duwen.
Ann Alice: Ja, het was niet de eerste keer dat ik die hoorde.
Sandra: Oh, ja. Nou ja, en gelukkig had ik toen een... Ik zet altijd een voice note aan, zeg maar, een geluidopname. En gelukkig had ik dat nog, dus dan kon ik daarop teruggrijpen. Dus dat doe ik tegenwoordig standaard, eigenlijk. Ja, dus dat is denk ik wel mijn grootste voordeel. Maar dat is dus niet alleen mijn blooper, dat hebben meer mensen gedaan.
Ann Alice: Meerdere, ja. Ik ook. Meerdere keren al, ja.
Sandra: Oh, gelukkig. Dan ben ik niet de enige, Stonne.
Ann Alice: Dan ben ik niet de enige. Ik denk dat we al een mooi clubje kunnen vormen. En ik denk dat het vroeg of laat iedereen overkomt. Dus als je nu luistert en je denkt, dat is mij nog nooit overkomen, of als ik ga podcasten, dat gaat mij nooit overkomen, ik durf erop wedden dat het wel gaat gebeuren. Het minstens één keer.
Sandra: Ja, het minstens één keer. En dan ben je ervan, ja.
Ann Alice: Of niet, want bij mij is het dus al meer dan één keer.
Sandra: Oké, ja.
Ann Alice: Ja, maar als je kijkt op het totaal aantal afleveringen dat ik al gemaakt heb in al die jaren, voor mezelf en voor klanten, dan procentueel gezien zit het nog wel oké.
Sandra: Ja, precies. Nee, maar dat is ook zo, je ziet iemand en je maakt een connectie met iemand. Dat is dan belangrijk, een knopje.
Ann Alice: Ja, inderdaad, dat is één knopje, maar het is wel een belangrijk knopje.
Sandra: Ja, maar het is wel een belangrijk knopje.
Ann Alice: Ja, maar als het maar dat is, en je hebt dan ondertussen ook wel geleerd om een backup-opname ernaast te laten.
Sandra: Lopen, dan... Ja, dat is dan mijn oplossing, ja.
Ann Alice: Ja, kan perfect werken.
Sandra: All right.
Ann Alice: Als iemand nu met een podcast zou willen starten, welk advies zou jij die geven?
Sandra: Ja, toch wel gewoon vooral beginnen. Heel veel mensen die denken daar aan, maar doen het niet. En dan maken ze voor zichzelf die drempel heel erg hoog, met wat allemaal perfect moet zijn aan de voorkant. Dat hoeft niet. Dus maak je voor jezelf die drempel laag. En ik vond bijvoorbeeld de eerste aflevering opnemen heel spannend. En toen heb ik mij laten interviewen door iemand die al een podcast had. En dat was echt zo fijn, daar kwam ik mee over de drempel.
Ann Alice: Ja, maar dat was voor jou eerst de aflevering.
Sandra: Ja, dat ik niet een soort van als een konijntje in de koplamp die microfoon zat te kijken van wat moet ik nou toch eens vertellen. Maar dat gewoon zij als ervaren podcast mij ging interviewen. Waarom moet ik die podcast überhaupt starten? En nou ja, dan kon ik op een heel natuurlijke manier mijn verhaal kwijt. Dus ja, dus dat is nog wel een tip. Het is ook goed dat je aan de voorkant nadenkt over wat is nou eigenlijk het doel van de podcast en hoe wil ik het ongeveer opzetten. Dat je een soort van standaard voor jezelf bedenkt. Maar je zult zien dat je pas in de loop van een aantal afleveringen echt in de vingers krijgt van hoe je het wilt doen en wat die standaard aan wordt. Het is wel mooi om dat te hebben zodat je niet bij elke aflevering moet denken van het wiel moet opnieuw uitvinden. Dan is het ook allemaal veel meer coherentie, dan hoort het bij elkaar. Dat zou ik dan ook nog aanraden.
Ann Alice: Tips waar ik mij volledig bij aansluit en voor wie even de aflevering je laten interviewen door iemand, is ook een heel goed idee. Ik hoor er ook heel veel die even beginnen met te gast zijn bij iemand anders in de podcast en dat dat het omstapje is met een eigen podcast. Om jezelf die vlotte start te gunnen, daar een ervaren podcaster bij te vragen die jou interviewt, is ook een heel goed idee.
Sandra: Ja, dat helpt echt. Het is gewoon in een interview makkelijker om dingen uit te leggen dan zomaar.
Ann Alice: Ja, of we het dan heel even gaan voorbereiden en dan bijna voor... Ja.
Sandra: Je gaat uit je hond leren en zo, en dat werkt natuurlijk niet, dat komt ook niet over, hè, want een podcast is ook spontaan en menselijk, dus dan hoort het ook dat je meer in gesprek bent, denk ik.
Ann Alice: Ja, goede tip. All right, die nemen we mee. Oké, we zijn al op het einde, Sandra. Dat vliegt hier voorbij. Ik neem aan dat je podcast overal te vinden is.
Sandra: Ja, op alle kanalen inderdaad. Op Spotify en Apple en weet-ik-veel. Is het misschien ook leuk als ik wat tips geef van podcasts,
00:35:00
Sandra: afleveringen die misschien voor jou luisteren ook leuk zijn?
Ann Alice: Ja, als je zegt van begin gewoon bij aflevering 1, of er waren er wel een aantal tussen, of 1 of 2 waar die misschien voor jou een beetje specialer zijn, of bij jou zijn blijven hangen.
Sandra: Ja, nou ik zat gewoon te denken van wat misschien voor jou luisteraar interessant kan zijn is de podcast met Tom Vaassen, dagvoorzitter. Die gaat over hoe krijg je live alle neuzen dezelfde kant op. En ik denk dat voor heel veel ondernemers enzo dat dat heel interessant is. Dus dat is veel breder dan stadsontwikkeling uiteraard. Nou en als je nog iets wil weten over broedplaatsontwikkeling in de mix met winkelleegstand tegengaan. Ja, dan is de aflevering, dat is dan aflevering 7, met Maruga Kucheres, interessant. Want zij weet echt, met allemaal pop-up stores en sociaal-culturele maatschappelijke initiatieven, hele winkelstraten te verlevendigen. Superleuk. Dus ik denk van ja, dat is dan misschien iets wat jouw luisteraar ook zou kunnen aanspreken.
Ann Alice: Ja, ja, ja. En het stadsbestuur van de plek waar ik woon, mag daar ook eens naar luisteren.
Sandra: Ja, zeker. En weet je, met al die dingen is het nooit copy-paste. Het is een aanpak die ergens werkt, maar het brengt je op ideeën en er worden ervaringen gedeeld. Als je die eerst allemaal zelf moet gaan doorlopen, dan ben je twintig jaar verder. Dus het is echt een versneller van ontwikkelingen. En ik kom ook graag een keer bij dat stadsbestuurder van jou op bezoek, want ik kom bij heel veel bestuurders op bezoek. Ik ben niet meer werkzaam als projectleider van individuele projecten, maar ik ben strategisch adviseur voor een heleboel projecten. En daar breng ik de verbindingen en de high-end kennis die nodig is om van die grote complexe projecten om daar in no-time iets van te maken. Dus ik kom wel een keer op bezoek als je dat gezegd hebt. Dat is goed.
Ann Alice: We hebben hier een winkelstraat met heel veel leegstand.
Sandra: Ja, maar je hebt hier heel veel plekken en er is zoveel aan te doen. En het mooiste is als je het op zo'n manier inzet als Strijp S. Strijp S heeft uiteindelijk echt een mega schoen aan Eindhoven gegeven. Het is nou tech en design. Nou ja, dus zo kun je een winkelstraat of een leegstaand gebied echt gewoon een nieuwe vibe geven. Een nieuwe ontwikkeling aan je stad of dorp. Niet alleen maar steden.
Ann Alice: Ik woon hier nog niet zo heel lang, vier jaar nu, maar de stad waar ik vandaan kom, die hebben zo'n heel mooie evolutie doorgemaakt in een tijdbestek van, het is nog altijd bezig, maar toch in een tijdbestek van twintig jaar is die stad Mechelen onherkenbaar veranderd. En ja, het is heel leuk om daar nu, een beetje jammer dat ik er niet meer woon, maar het is heel leuk om daar nu terug naartoe te gaan.
Sandra: Ja, en gewoon om te zien hoe zich dat heeft ontwikkeld. En het hoeft ook helemaal niet klaar te zijn. Als er al die positieve golf is, En die ontwikkelingen, je ziet ook hoe je daarop kunt aanhaken en hoeveel dat voor jou kan betekenen. Dat is misschien nog wel interessanter dan wanneer het helemaal aangehakt en klaar is.
Ann Alice: Ja, inderdaad. Maar ook daar de vergelijking met mensen en die andere podcast die je gaat maken. We zijn als mens ook nooit klaar.
Sandra: Dat is ook, we zijn inderdaad altijd influënt, ja.
Ann Alice: En de podcast ook, ook nooit klaar blijven voortdoen.
Sandra: Ja, precies. En een ontwikkelende wijs leer je weer, ja.
Ann Alice: All right, goed. Dank je wel, Sandra, voor dit heel leuke. Oké, we hebben eens een totaal ander inspirerende gesprek. Dank je wel voor je tijd en ik hoor je terug als die nieuwe podcast er is.
Sandra: Ja, en heel erg bedankt voor de uitnodiging. Ik vond het zo leuk. Heel leuk om met jou dit allemaal door te nemen en om van jouw ervaringen te horen. Dus graag tot de volgende keer.
Ann Alice: Yes, heel veel plezier.
